اخلاقشو بخوام بگم، این کِی‌جی، نه که مثل آدم عادی بزرگ نشده، درست هم باهاش رفتار نشده، اصلا متکی به نفس‌ش نیست و خیلی منزوی شده از این بابت. احساسات‌ش درون‌ریز هست ولی انرژی‌ش رو از دنیای بیرون و اجتماع دریافت میکنه.

و وقتی مثل یک وسیله یا موش‌آزمایشگاهی بزرگ شده، همیشه دوست داشته که زندگیِ عادی‌ای داشته باشه. اون آزمایشگر ها، وقتی توی نوجوانی/کودکیِ کِی‌جی یه آزمایش که ندونسته آخرین آزمایش بود، با شکست مواجه میشن، روی کِی‌جی هم برچسب از رده خارج شده میزنن و دیگه ولش میکنن چون دیگه به عنوان یه موش‌آزمایشگاهیِ سالم براشون کاربرد نداره. _کلا این تیم آزمایشگرا یه تیم مخفی و غیرقانونی بود که متشکل از یه آزمایشگاه و چند پژوهشگرِ پست‌فطرت._ خلاصه وقتی کِی‌جی رو ول میکنن، کِی جی رو میفرستن به مدرسه‌ی شبانه‌روزی تا تحصیل کنه و جیکشم درنیاد.

و راستی اسم کِی‌جی هم که مثل اسم های عادی نیست، دلیلش واضحه. اون تیم، روی هرکی که آزمایش میکردن، میخواد انسان باشه یا حیوان، لازم بود روی اون ها اسم بذارن برای نوشتن گزارش و آزمایشات. و به این ترتیب، روی موش‌آزمایشگاهی‌هاشون بجای اسم، حروف میذاشتن یا مثلا گاهی با ترکیب اعداد.

کِی‌جی هم از تقریبا ۱۲ سالگی، عملا تنها زندگی میکنه توی مدرسه شبانه‌روزی که خوابگاه هم داشت. شخصیتش تقریبا از ۱۲ سالگی تا الان که یک دانشجو شده (دانشجو توی یک دانشگاه شبانه‌روزی دوباره با خوابگاه) تغییر خاصی نکرده. شنیدید میگن کسایی که درست بچگی نکردن، توی بزرگسالی شبیه بچه‌هان؟ حالا نه که کِی‌جی مثل بجه ها خیلی ورجه‌وورجه کنه یا نظیر رفتار های کودکانه، ولی نقطه مشترکی داره با اکثر بچه های کوچیک. اونم اینکه خیلی ساده و مظلومه. _البته بنظر من که هیج فرقی با احمق بودن نداره._ خیلی مودب و بی‌حاشیه‌ست ولی توی مدرسه هیچوقت دوستی نداشته. به دو دلیل، چون ارتباط‌گیری بلد نیست، و مهم ترین دلیل تفکر و تصوریه که همه ازش دارن: ظاهر ترسناکی داره و همه ازش خیلی میترسن. فکر کن تو یه بچه ۱۲ ساله‌ای و یکی از همکلاسی های ساکتت که ته کلاس میشینه و سرش همیشه پایینه، همقد و قواره‌ی باباته. بعد کِی‌جی کلا ویژگی های آدم‌گریزان دیگه ای هم داره. مثلا اینکه بعد از رسیدن به بلوغ، صدای خیلی خش‌دار و بم‌ و خشنی پیدا کرد. بخاطر همین هم خیلی با احتیاط صحبت میکنه. چون صداشو خیلی عادی ببره بالا، طوریه که انگار یکی داره با تمام توانی که در هنجره‌ش داره، عربده میزنه. بعد از ویژگی های دیگه‌ش که باعث میشه همه ازش ترس داشته باشن و نزدیکش نشن، صورتشه. همونطور که گفتم صورت استخوانی‌ش _استخوان گونه برجسته، گودی گونه، زاویه و خط فک تیز_، پوست رنگ‌پریده، سفید و بی‌روحش، گودی و سیاهیِ شدید زیر چشم هاش از مثال های اندکی از ظاهرشه. آهان راستی بعضی جاهاش زخم هم داره بر اثر آزمایشات‌ش.

یاد فرانکشتاین افتادید نه؟

راستی داشتم راجب اخلاقش میگفتم- نه که خیلی ترسناکه از نظر بقیه، به جز اینکه کسی باهاش ارتباط نمیگیره، هیچکی جرعت نداره ازش ایرادی بگیره یا باهاش چشم تو چشم بشه، پس بنابراین، همه خیلی باهاش محترم و محتاط رفتار میکنن. در حالی که کِی‌جی دوست داره باهاش مثل بقیه رفتار بشه و چند تا رفیق باحال و صمیمی داشته باشه. که نداره. بخاطر همینم رابطه‌ش با آدما اینطوریه: همه آدما تا کِی‌جی رو میبینن ازش میترسن و اصلا باهاش سر سوزن درگیر نمیشن، کِی‌جی هم اصلا از این بابت مغرور نشده و اونم خیلی بی حاشیه و مودبانه رفتار میکنه.

قشنگ از اون دسته آدما که آزارش به مورچه هم نمیرسه. ولی خیلی بیرون رفتن یا ارتباط بر قرار کردن رو دوست داره. ولی نمیتونه. ولی درس خوندن و کار های روزمره رو هم دوست داره. چون از بچگیش که کل معناش برمیگشت به وسیله بودن، از وضعیت الانش راضیه. هرچند بجز اینکه ارتباط خاصی با کسی نداره.

موهاشو شاید تغییر دادم.

📫 پیام ناشناس جدید به طرز عجیبی دلم میخواد کی جی دوستم باشه

وای چقدر حرف جالب و تفکربرانگیزی زدی.

اونم قطعا خیلی بیشتر از تو دلش میخواد.

واقعا شاد شدم که این متن های طولانی رو خوندی و راجبش همچین نظر باحالی دادی.