یک هفتهست که ورزش نکردم و از این بابت خیلی عصبانیم. ورزش نکنم انگیزهمم خیلی کم میشه کلا و واقعا روی حال روحیم تاثیر داره.
یکی از رفیقام که بهش قول داده بودم ورزشو برای یک روز هم کنار نذارم، قطعا دنبال یه فرصته تا بُکُشَتَم.
سرد بودنش که حتمیه صدرصد، ولی زِبر، زمخت و سخت بودنش بستگی به موقعیت داره. مثلا تختخواب بنظرم تشک یا روتختیِ تخت نه که لزوما زمخت باشه. وای پارچه و جنسش، بنظرم اصلا نباید خیلی نرم و لطیف باشه که پوستت بهش بخوره احساس لغزندگی بکنه. دیشب جام اینطوری بود، از تشک و پتوی نرم و مزخرفِ نرمِ لغزندهی گرمش منصرف شدم رفتم رو فرش دیدم فرششم همونطوریه. واقعا چقدر مفتضح بود.
ولی مثلا مبل هم که برای راحتیه، قبول دارم باید راحت باشه. ولی بازم نه اونطوری که گفتم.
خلاصه هیچوقت برام قابلهضم نیست که میگن تختِ گرم و نرم و این حرفا.
باز نرمی رو تحمل کنم، گرما رو اصلا نمیتونم.
موقعیت نقاشی کشیدن ندارم وگرنه بجای صحبت راجب این بحث بشدت شنیدنی و مفید، میکشیدم.