در خیالاتم بر دیواری راه میروم، که هزار قدم راه دارد تا زمین را ببوسد،
مِی، مینوشم از جامی که خالیست.
گیتار و ساز دهنی، خانه تو کیست؟
هدایت شده از زنانشرقی
مراقب خونه باش، خونه آخرین جاییِ که من چای میخورم حتی اگه سرد باشه.