-بامت بلند باد که دلتنگی‌ات مرا از هرچه هست غیر تو بیزار کرده است

-من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی

-نازپرورده تنعم نبرد راه به دوست... عاشقی شیوه ی مردان بلاکش باشد...

-بر من ببخش گاه چنان دوست دارمت کز یاد میبرم که مرا برده ای ز یاد

-ابر از آن بر سر گل‌های چمن،زار بگرید که خزان بیند و آشفتن گل‌های چمنزار -شهریار

-در جهان هرگز مشو مدیون احساس کسی ! تا نگردد رایگان مهرت گروگان کسی ! شیشه ای دل را مزن بر سنگ هر ناقابلی ! صبر کن پیدا شود گوهر شناس قابلی!

-بیچاره آهویی که صید پنجه ی شیری ست... بیچاره تر شیری که صید چشم آهویی ست...

-من خجالت میکشم او هم خجالت میکشد حسرت یک بوسه آخر ما دوتا را میکشد:)

-کوچ تا چند مگر می‌شود از خویش گریخت؟ بال تنها غم غربت به پرستو ها داد...

-مؤمنم کردی به عشق و جا زدی تکلیف چیست بر مسلمانی که کافر می‌شود پیغمبرش...؟

-حق با تو بود هر چه بکوشد نمی رسد... شیر نفس بریده به آهوی تیزپا...

کاش دست دوستی هرگز نمی‌دادی به من آرزوی وصل از بیم جدایی خوش تر است