-کیستی؟
+چ.. چی؟
-دستاتو ببر بالا سرت، گفتم بگو کی هستی!
+من؟
-کس دیگه ای هم همراهته؟؟
+نه فقط منم، تنهای تنها.
-پرسیدم کیستی!
+بازنده.
-چی؟
+من بازندم
-منظورت چیه؟
+اقای سرباز من همه چیزم رو باختم، من خوشحالی و شادیم رو باختم، من حال خوبم رو باختم، من ذوقمو باختم من حتی مسابقه های مدرسمم باختم
-...
+و فقط من نباختم، خیلی ها باختن.
-کیا؟
+هرکسی که میشناختم، به خیابان اومدن و جان خودشون رو باختن، برای این جان باختند که دیگر وطنشان بازنده نباشد، کودکی باخت که آرزوی دیدن جسد والدینش را زیر آوار داشت، مردمانی باختند که در فقر زندگی میکردند، پدری باخت که بخاطر پول جلوی زن و بچه اش شرمنده شد. اقای سرباز، ما همه باختیم. ما بازندگان وطنمونیم.
-به قلم روانی مو قرمز
هدایت شده از پرنده آبی.