🔻 خطیب نماز جمعه تهران: مواضع رئیس جمهور در تنفیذ و تحلیف صریح، متقن و انقلابی بود. امام جمعه موقت تهران گفت: در تحقق آرمان‌های بزرگ همه ما در کنار رئیس جمهور هستیم، یار و یاور دکتر پزشکیان خواهیم بود و ائمه جمعه کشور، ستادها، آحاد مومنین و نهادها به وی کمک خواهند کرد. #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

۱۳ مرداد ماه، ۴۱ سال از شهادت سردار شهید حاج علیرضا موحد دانش اولین فرمانده تیپ سیدالشهداء علیه‌السلام گذشت. یاد و خاطره این فرمانده شهید را گرامی میداریم. ▪️ مصاحبه با شهید موحد قبل از اعزام قوای محمد رسول الله(ص) به لبنان در تابستان سال۱۳۶۱ در باند فرودگاه مهرآباد #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

❤️درباره ام العبد؛ همسر شهید هنیه ❤️مادران شهدا به حق شایسته‌ی عنوان "مادران اُمت" هستند. یکی از این زنان شیردل و زینب صفت، آمال هنیه، همسر شهید مبارز والا مقام، عارف مجاهد شهید حاج اسماعیل هنیه است. 🔸او و همسرش اسماعیل هم سن هستند، آمال دختر عموی اسماعیل بود، هر دو در سال ۱۹۶۳ در اردوگاه شاطی در غزه به دنیا آمدند. پدربزرگ آنها احمد در سال ۱۹۴۸ توسط صهیونیست ها از روستای الجوره عسقلان اخراج شد (صالح بردویل عضو کنونی دفتر سیاسی حماس و شیخ شهید احمد یاسین نیز اصالتاً اهل این روستا هستند). ✳️اسماعیل هنیه در کودکی پدرش عبدالسلام را از دست داد، سرپرستی او و هفت خواهر و برادرش را عموی آنها، محمد که پدر آمال بود بر عهده گرفت. 🔸اسماعیل و آمال ۱۶ ساله بودند که با همدیگر ازدواج کردند. آمال در ۴۵ سال زندگی مشترک با اسماعیل هنیه همواره یاری‌گر او در راه جهاد و مبارزه بود. در سال های زندان و اسارت و تبعید و آنگاه که بارها مورد ترور قرار گرفت، آمال، این شیرزن باوفای مجاهد همراه و همگام اسماعیل بود. او حتی در زمانی که شهید هنیه نخست وزیر فلسطین شد حاضر نبود خانه اش را از اردوگاه محل تولدش تغییر دهد. 🌹سه فرزندش، نوه ها، عروس،ده ها تن از اعضای خانواده اش در راه آزادی قدس شریف فدا شده اند و حالا در کنار همه این افتخارات، به مقام والای همسری شهید رسیده. ❤️سالها پیش از یکی از فلسطینی‌ها در لبنان که بنظرم تاریخ زنده فلسطین است، درباره فعالیت های اجتماعی همسر یکی از نامداران فلسطین پرسیدم، گفتم چرا به او لقب "ام الفقراء فلسطين" داده اند، توضیحاتی داد و گفت این را بدان که ام الفقرا و ام الشهدا واقعی فلسطین "اُم العبد" بانو امال هنیه است. امروز حرف حکیمانه او را بیش از پیش درک می کنم. ✳️وصف این بانوی بزرگوار مانند وصفی است که ابوالفضل بیهقی در کتاب تاریخ خود از مادر حسن بن محمد میکالی (حسنک وزیر) گفته: و مادر حسنک زنی بود سخت جگرآور. چون [خبر مرگ پسرش را] بشنيد جزعی نکرد چنان‌که زنان کنند؛ بلکه بگريست به‌درد، چنان‌که حاضران از درد وی خون گريستند. و ماتم پسر سخت نيکو بداشت و هر خردمند که اين بشنيد بپسنديد. پ‌.ن: هنیه تنها یک همسر داشت و تمام 13 فرزند که حالا 3 تن آنها به همراه پدر جزو شهدا هستند، از همین مادر بودند ، "ام العبد" ✳️تصویر: هنیه و ام العبد پس از شنیدن خبر ترور هدفمند و شهادت ۳ پسر و ۳ نوه در اردوگاه الشاطی #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

🔶 مسئولیت ما در برابر اتفاقات غزه با نوای استاد شهید مرتضی مطهری #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

🛑🎥 لحظه اهتزاز پرچم سرخ انتقام برفراز گنبد مسجد جمکران در پی ترور ناجوانمردانۀ شهید اسماعیل هنیه، پرچم سرخ یالثارات الحسین بر فراز گنبد آستان مسجد مقدس جمکران به نشانۀ انتقام‌خواهی خون این مهمان ایران به اهتزاز درآمد. #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

💔| ای کرببلا خانه خرابم کردی #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

💠 شوخی رهبر انقلاب با نوه شهید همدانی دعای رهبر انقلاب: خدا ببخششون خدا چند برابرشون کنه #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

🎥در مستند جدید سایت رهبری از هنیه نشان می دهد که یحیی سنوار در مقطعی در ایران بوده است🌷 #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

🏴| یکم صفر سال ۶۱ هجری قمری کاروان اسرای کربلا و اهل بیت امام حسین علیه السلام به شهر شام رسیدند! کاوران اسرای اهل بیت(ع) بعد از طی مسیر طولانی و پرمشقّت از کوفه تا شام، بعد از عبور از منازلی، به دمشق، پایتخت شام و مرکز خلافت بنی امیه، رسیدند. مرحوم کفهمی می نویسد: 《وَ فِی أوَّلِ صَفَرٍ اُدخِلَ رَأسُ الحُسَينِ(ع) إلى دِمَشقَ، وهُوَ عيدٌ عِندَ بَني اُمَيَّةَ》 در روز اوّل صفر، سر مبارک امام حسين(ع) به دمشق، وارد شد و آن روز، نزد بنى اميّه، عيد بود. (۱) طبق برخی گزارش‌های دیگر، ورود سرهای شهداء به همراه اسرای کربلا به شام، در روز اول صفر بوده‌ است.(۲) 📚منابع : ۱)المصباح کفهمی، ص۵۰۱ ۲)آثار الباقیة ابوریحان بیرونی، ص۵۲۷ #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

🏴| توقف سه روزه کاروان اسرای کربلا در پشت دیوارهای شهر دمشق برای تزیین شهر! تاریخ می نویسد: 《فَوَقَفُوهُم عَنِ الدُخُولِ ثَلَاثةَ أَیّامِ وحَبَسُوُهُم هُناکَ، حَتّى تَتَوفّرَ زِینَةُ الشَامِ و تَزوِیقُها بِالحَلیِّ والحُلَلِ والحَرِیرِ والدِّیبَاجِ وَالفِضَّهِ والذَّهَبِ وَأنوَاعِ الجَواهِرِ عَلى صَفَةِِ لَم یَر الرَّاؤُوُن مِثلَهَا لاقَبلَ ذَلِکَ الیَومِ وَ لابَعدَهُ》 اهل بیت(ع) را سه روز پشت دروازه شام نگه داشتند، و آنها را در آنجا به بند کشیدند. در این حین شهر را به بهترین شکل زیور بستند، به گونه‌ای كه چشمی مثل آن را ندیده بود.(۱)(۲) و به نقل عماد الدین طبری؛ 《ظَلُّوا عَلَى بَابِ المَدِينةِ ثَلَاثةَ أيَّامِِ حَتَّى يُزَيِّنُوا البَلَدَ》 کاروان اسرای اهل بيت(ع) را سه روز پشت دروازه شام نگه داشتند، تا شهر را تزیین کنند.(۳) 📚منابع : ۱)امالی شیخ صدوق، مجلس ۳۱، ص۲۳۰ ۲)كامل بهائی عماد الدین طبری، ج۲، ص۳۶۱ ۳)کامل بهایی عماد الدین طبری، ج۲، ص۳۶۱ #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar

🏴| ابن نما حلی می نویسد : 《وَ سَارَ الْقَوْمُ بِرَاءْسِ الْحُسَيْنِ(ع) وَ نِسائِهِ وَالاسْرى مِنْ رِجالِهِ، فَلَمّا قَربُوا مِنْ دِمَشْقَ دَنَتْ اءُمُّ كُلْثُومٍ مِنَ الشِّمْرِ وَ كانَ مِنْ جُمْلَتِهِمْ فَقالَتْ : لِى الَيْكَ حاجَةُ؟ فَقالَ : وَ ما حاجَتُكَ؟》 سربازان ابن زياد، اسيران و اهل بيت امام حسین(ع) و سر مبارك امام(ع) را به سمت شام حركت دادند. همين كه به نزديك دمشق رسيدند، ام كلثوم(س) به شمر بن ذى الجوشن فرمود : مرا به تو حاجتى است! شمر گفت : حاجتت چيست؟ ام کلثوم(س) فرمود : 《اذا دَخَلْتَ بِنَا الْبَلَدَ فَاحْمِلْنا فى دَرْبٍ قَلِيلِ النَّظارَةِ، وَ تَقَدَّمَ الَيْهِمْ اءَنْ يُخْرِجُوا هَذِهِ الرُّؤوسَ مِنْ بَيْنِ الْمَحامِلِ وَ يُنَحُّونا عَنْها، فَقَدْ خَزينا مِنْ كَثْرَةِ النَّظَرِ الَيْنا وَ نَحْنُ فى هَذِهِ الْحالِ》 وقتی ما را داخل شهر مى نماييد از دروازه اى ببريد كه تماشا چيان و تردد كنندگان در آن كم باشند؛ و به لشكريان خود بسپار كه سرها را از ميان محمل ها و كجاوه ها بيرون آوردند و اندكى از ما دور ببرند؛ تا خوارى و خفت ما مقدارى كم شود. 《فَاءَمَرَ فى جَوابِ سُوالِها، اَنْ تُجْعَلَ الرُّؤُوسُ عَلَى الرِّماح فى اءَوْساطِ الْمَحامِلِ بَغْياً مِنْهُ وَ كُفْراً وَ سَلَكَ بِهِمُ النَّظارَةَ عَلى تِلْكَ الصِّفَةِ، حَتّى اءَتى بِهِمْ بابِ دِمَشْقَ، فَوُقِفُوا عَلى دَرَجِ بابِ الْمَسْجِدِ الْجامِعِ حَيْثُ يُقَامُ السَّبْىُ》 آن نانجيب از راه بغى و عدوان و كفر و طغيان بر ضد خواهش آن مكرمه دوران، امر نمود كه سرها را بر بالاى نيزه زدند و در وسط محمل ها نگاه داشتند و آل رسول(ص) را بر همين حال از راهى وارد دمشق نمودند كه ازدحام خلق در آن بسيار بود. سپس ايشان را بر در مسجد جامع نگاه داشتند، در آن مكانى كه اسيران كفار را نگاه مى داشتند!(۱) و در نقلی دیگر؛ 《ثُمَّ خَرَجَ الرِجَالُ والنِسَاءُ، والأَصَاغِرُ والأَکابِرُ، والوُزَرَاءُ وَالأُمَرَاءُ، وَالیَهُودُ وَالمَجُوسُ والنَصَارَى وسَائرُ المِلَلِ، إلَى التَفرُّجِ ومَعَهُم الطُّبُولُ وَالدُّفُوفُ وَالبُوقَاتُ وَالمَزامِیرُ، وَسَائِرُ آلَاتِ اللَهوِ والطَرَبِ، وقَد کَحَّلُوا العُیُونَ، وخَضَبَوا الأَیدِی، وَلَبسُوا أَفخرَ المَلابِسِ، وتَزیَّنُوا أَحسَنَ الزِّینَه، وَلَم یَرَ الرَاؤوَن أَشَدَّ اَحتِفَالاً وَلَا أَکثَرَ اجتِمَاعَاً مِنهُ، حَتَّى کَأنَّ النَاسَ کُلَّهُم حُشِرُوا جَمِیعَاً فِی صَعیِدِ دِمَشقَ》 سپس زنان و مردان شامی، بزرگ و کوچکشان، وزیران و امیران، یهودیان و مسیحیان، برای دیدن اسراء از خانه هایشان خارج شدند، در حالی آلات غناء از جمله دف و طبل و بوق و دهل به همراه داشتند. جامه ی نو و فاخر پوشیده و خود را به کُحل و خضاب آراسته بودند و به بهترین شکل تزیین کرده بودند در حالی كه چشمی مثل آن روز شام را شلوغ و پر ازدحام ندیده بود.(۲) و در نقلی دیگر؛ 《قَد عَلَّقُوُا السُّتُورَ وَالحُجُبَ وَالدِّيبَاجَ وَ هُم فَرِحُونَ مُستَبشِرُونَ وَعِندَهُم نِسَاءُ یَلعَبنَ بِالدُفُوفِ والطُبُولِ》 اهل شام هر آنچه که باعث زینت می شد را به خود آویخته بودند و در بین آنها زنانی مشاهده می شد که با دف و طبل مشغول رقّاصی بودند و شادمانی چنان مردم را فرا گرفته بود که گویا شام یکپارچه غرق در سرور است.(۳) ابن جوزی می نویسد : اسرای کربلا را به همراه سرهای شهداء وارد بازار دمشق کردند. 《إذا بَكَت إحداهُنَّ عِندَ رُؤيَتِهِ ضَرَبَها حَارِسٌ بِسَوطِهِ، وَ وَقَفَ أهلُ الذِّمَّةِ لَهُنَّ في سوقِ دِمَشقَ يَبصُقونَ في وُجوهِهِنَّ》 هرگاه یکی از اسرا با دیدن سرها گریه می‌کرد، نگهبانان او را با تازیانه می‌زدند و یهود و نصارا برای دیدن آن‌ها در بازار دمشق ایستاده و بر صورت آن‌ها آب دهان می‌انداختند. 📚منابع : ۱)مثیر الاحزان ابن نما حلی، ص۹۷ ۲)كامل بهائی عماد الدین طبری، ج۲، ص۳۶۱ ۳)بحارالانوار مجلسی، ج۴۵، ص۱۲۷ ۴)بستان الواعظین ابن جوزی، ص۲۶۳ #کانال‌اطلاع‌رسانی‌ستادنمازجمعه‌شهرستان‌رامسر ➣ @snjramsar