رک بگویم از همه رنجیده‌ام از غریب و آشنا ترسیده‌ام با مرام و معرفت بیگانه‌اند من به هر سازی که شد رقصیده‌ام رد پای مهربانی نیست؛ نیست من تمام کوچه را گردیده‌ام سالها از بس که خوش بین بوده‌ام هر کلاغی را کبوتر دیده‌ام بی خیال سردی آغوش‌ها من به آغوش خودم چسبیده‌ام:) سُهاٰ

به جز از علی نباشد به جهان گره گشایی . . گیف‌های غدیرِ ما :) سُهاٰ

قصه از آن روز شروع شد که خدا مِهرِ یک بی کـ¹²⁸ـفن انداخت میانِ دلِ ما ‌. . سُهاٰ

خرمشهر، تابلویِ تمام‌نمایِ غیرت بود؛ شهری که در میانِ هجومِ تاریکی، دوباره با نورِ ایمانِ بچه‌هایش خورشید را در آغوش کشید. آن روز که خبرِ "خرمشهر آزاد شد" در گوشِ جانِ ایران پیچید، انگار که تمامِ زخم‌هایِ جنگ، با مرحمِ فتح التیام یافت. خرمشهر تنها خاکِ ما نبود؛ جانِ ما بود که از اسارت بازگشت.. یادمان باشد که پشتِ هر دیواری که دوباره قد کشید و هر کوچه‌ای که دوباره طعمِ زندگی گرفت، قصه‌یِ مردانی است که از جان گذشتند تا هیچ پرچمی جز پرچمِ وطن بر سقفِ این شهر سایه نیندازد.. سُهاٰ

پرسش مهیب بود ؛ خدایا چگونه ای؟! کعبه دهان گشود و جواب آفریده شد¹¹⁰ سُهاٰ

تولدت مبارک! یه سال دیگه هم گذشت! باورم نمیشه این همه راه رو اومدی.. کلی اتفاق سخت و عجیب غریب داشتی که شاید هیچوقت فکرشم نمی‌کردی. گریه کردی، دلتنگ شدی، روزای خیلی بدی داشتی، و در کنارش روزای خوبی هم بوده. ولی همه اینا گذشت.. و الان قوی‌تر شدی، خیلی بیشتر روی پای خودت وایسادی. حتی تونستی با ترس‌هات روبرو بشی و ازشون رد بشی.. خیلی ممنونم که حتی وقتی دلت گرفته بود و حالت بد بود، باز هم خودتو جمع کردی و ادامه دادی، فقط برای اینکه یه ذره حال خوب رو تجربه کنی. حالا این یه سال هم تموم شد، هرچی سختی و گریه و بدحالی بود، تبدیل به تجربه و خاطره شد. خلاصه که تولدت مبارک خودِ عزیزم! (: به وقت: ¹⁴⁰⁵.³.⁵ سُهاٰ

قسمت ِما که نشد کرب‌وبلایت عرفه اربعین کاش به دیدار ِتو نائل بشویم . . :) سُهاٰ

شب تولدم؛ اون شبی بود که عاشقت شدم . . سُهاٰ

عید قربان شد و در عوض قربانی ما به قربان تو رفتیم اباعبدالله . :) سُهاٰ

ولی کسایی که امام حسین رو توی زندگیشون ندارن، وقتی حالشون بده با کی دردِ دل می‌کنن؟ اصلاً چطور زندگی می‌کنن، وقتی یه پناهِ این‌قدر بزرگ رو ندارن :) سُهاٰ

من راز شادمانی رو کشف کردم بابا . . سُهاٰ