‏هنوزم گوشه‌ای از قلبم بابت چیزایی که حقم نبود ولی تجربشون کردم، درد می‌کنه.

فرصتی نیست تو را دیده ی بارانی من دل به دریا بزن ای ابری طوفانی من خاطر جمع تو اند این همه آیینه و آه تا نبارد شب و غربت به پریشانی من آسمان فرصت پرواز بلندی ست هنوز پشت چشمان فرو بسته ی زندانی من تا در آیینه بخوانم پس از این جاده کجاست خط یک عمر شکسته است به پیشانی من گله از هیچکسی نیست در این آبادی جز خودم کیست مگر باعث ویرانی من خوب من! چشم بچرخان و بهاری بتکان مثل خورشید، بر این خواب زمستانی من -ناصرفیض

خودت و ادمینت عالیایدددددد -- خیلی مچکرم🫀.

--

تو هیچوقت قرار نیست بفهمی من برای اینکه تورو ناراحت نکنم چقدر خودمو ناراحت کردم.

نقش مامانم تو زندگیم:

از آدم های منفی فاصله بگیر آنها برای هر راه حلی یک مشکل دارند ..

قبل از حرف زدن، گوش بده.قبل نوشتن فکر کن "و قبل از مردن، زندگی کن."

:)

ماه می افتد به دریا، آب بالا می رود تا که گیرد در بغل این ماه، دریا می رود می رود بالا که عشق آسمانی دارد او عکس مه، آیینه ی دریا، ثریا میرود تا بفهمی ماه، عاشق بوده یا دریا تلاطم می شود دست دریا کوته اما ماه رعنا می رود