جامدادیتون رو بردارین و بزارین روبروتون.
حالا محکم با دستتون بهش ضربه بزنین. آیا مغزتون واکنش میده و احساس همدلی یا دلسوزیتون برای جامدادی فعال میشه؟ خیر
حالا خودتون رو تو یه خیابون تصور کنین. اون سمت خیابون ایستادین که ناگهان یه ماشین با سرعت به یه عابر برخورد میکنه.
حالا چطور؟ بله👌🏻 مغزتون واکنش میده، حس همدلیتون فعال میشه و برای اون انسان ناراحت میشین.
احساس همدلی که از همون ابتدا تو انسان وجود داره، وقتی فعال میشه که اون شخص شاهد رخ دادن یه اتفاق دردناک برای یه موجود زنده باشه.
زمانی که اون اتفاق میفته، قشر پیش پیشانی(PFC) مغز آدم فعال میشه و باعث میشه فرد خودش اون درد رو تو وجود خودش احساس کنه و احساس همدلیش بالا بره.
حالا شما بگین
به نظرتون چه موقع یه انسان از دیدن رنج یه انسان دیگه احساس درد و همدلی نمیکنه؟
بله؛ وقتی اون رو انسان نبینه و یه شئ در نظر بگیره.🥴
اما اصلا چطور شئ انگاری رخ میده و چطور میشه که بعضی زن ها شئ انگاری میشن و بعضی نمیشن؟
جالبه بدونین شئ انگاری فقط نسبت به خانوم ها و توسط مردها رخ میده😐
در مقاله ای از JSPP نقش لباس رو در شئ انگاری میبینیم
با پوشیده بودن لباس آقایون تفاوتی در مغز خانوم ها ایجاد نمیشه اما لباس خانوم ها هر چه کمتر پوشیده باشه، خانوم بیشتر توسط مرد ها شئ انگاری میشه
حالا مشخص میشه چرا اون مردها این کار کثیف رو به همین راحتی انجام میدن
اونها اصلا یه خانوم رو که اندام جنسیش رو به نمایش گذاشته انسان نمی بینن
خب انشاالله هفته ی بعد در مورد اینکه چطور تو دنیای امروز شئ انگاری انقدر رواج پیدا کرد و چه دستایی پشت پرده باعث رخ دادن این پدیده ی خطرناک شدن صحبت میکنیم