نیاز به این نصفه شبهای سرد حرم دارم که توی سکوت صحن قدس یهو یه بچه که باباش دستش رو گرفته با اسباب بازیش میاد توی صحن و تلاش میکنه دستش رو به لیوانها برسونه تا آب بخوره و تنها صدایی که شنیده میشه صدای اون بچه و باباشه.
دیگه واقعاً جایی برای پیاده روی توی پاداد نیست. من یه لوکیشن جدید پیادهروی میخوام که شامل چالهها و آشناها و خونههای مسخرهٔ تکراری با معماری رومی که فقط جلوی ساختمونشون کار شده نباشه.
Trailers After Dark
اسپویل*
صادقانه این حرکت دین بیشتر از هر اتفاقی توی سوپرنچرال روی روانم تاثیر داشت.