این جمله‌ی حالا در آینده یکی‌رو پیدا می‌کنی احمقانه ترین جمله‌اس واقعا میگم. من کسی‌رو می‌خوام که الان از تنهایی‌ای که داره خفه‌ام می‌کنه نجاتم بده نه برای بیست سال دیگه، دوسال دیگه، پنج سال دیگه یا هرچی دیگه که یادگرفتم چجوری با تنهاییم کنار بیام و از قضا خودمو تو تنهاییم حبس کردم.

The end of the journey.

بعد از ۹ ماه زندگی کردن با حال و هوای نوشته‌های شاهکار تالکین، بالاخره امروز سه‌گانهٔ ارباب حلقه‌ها به پایان رسید. قبلاً گفتم و الآن هم دوباره می‌گم که برام باور نکردنی بود که یه نفر بتونه همچین شاهکاری رو خلق کنه. هرچقدر که جلوتر می‌رفتم و با جزئیات بیشتری مواجه می‌شدم، بیشتر لذت می‌بردم ازش. دیالوگ‌ها و جملات فصل‌های آخر رو خیلی دوست داشتم و از اکثرشون عکس گرفتم و علامتشون زدم تا برم و دوباره بخونمشون. خیلی هم خوشحال بودم از این بابت که اول فیلمش رو دیدم و بعد کتابش رو خوندم چون برای من اینجوری خیلی راحت‌تر بود که شخصیت‌ها رو تصور کنم و اگر اول کتاب رو می‌خوندم بعد فیلم رو می‌دیدم ممکن بود تصورم خراب بشه یا متفاوت باشه برای همین کتاب‌هایی که فیلم دارن رو اینطوری می‌خونم. همینطور خیلی هم ناراحتم که به شخصیت لگولاس بی‌توجهی شد. تک‌تک شخصیت‌ها رو خیلی دوست داشتم، فارامیر، لگولاس و گیملی(چون به ندرت از هم جدا می‌شدن)، آراگورن، ائووین، شاه ائومر، آرون، الروند، گالادریل، فرودو، سم، مری و پی‌پین، بیلبو، فارامیر و بارومیر، گندالف، تام بامبادیل، بیل و شدوفکس، برگوند و پسرش و کلییی کاراکتر دیگه که اسم‌هاشون رو به سختی یادم میاد چون خیلی زیاد بودن مخصوصاً الف‌ها‌. شاه تئودن رو خیلی دوست نداشتم ولی خب به ایشون هم یه عرض احترامی کنیم. از سارومان بیشتر از سائورون وحشت دارم و هیچ‌وقت صداش رو فراموش نمی‌کنم😭بازیگرش توی نقش کنت دوکو توی جنگ ستارگان خیلی کمتر ترسناک بود. به زودی دوباره فیلم سوم رو هم می‌بینم و بعد سه‌گانهٔ هابیت رو می‌بینم و هر وقت که تونستم کتابش رو می‌خونم. در آخر تا ابد می‌تونم برای زیبایی و شکوه این داستان بمیرم و ذوق کنم و کلی احساسات مختلف که نمی‌دونم اسمشون چیه رو داشته باشم😭🌟