همیشه یه چیزیم شارژ نداره، یا گوشیم یا ایرپادم یا خودم.

همیشه کسایی که افکارشون به ما نزدیک‌تره، لوکیشن‌شون از ما دورتره.

«دلم می‌خواست کلمه‌ای پیدا کنم برای وصفِ بزرگی‌ات، اما باز ماندم؛ فقط می‌گویم: شکر که هستی. . . و شکر که تو را دارم، ای ضامنِ دل‌های بی‌قرار.» ❤️‍🩹 #ضامن‌قلبم

دختره دیگه :))💔

خیال کن که غزالم...

مهتاب تویی برکه منم فاصله را باش دیدار تو هرشب شده با حسرت و ای‌کاش .

شبا یه حس عجیب دارم… انگار ذهنم هر شب یه پرونده‌ی خاک‌خورده رو می‌کشه وسط، ورق می‌زنه، مکث می‌کنه، چیزایی که نمی‌خوام ببینم رو هایلایت می‌کنه و می‌گه: تا جواب این یکی رو ندی، چراغ خواب خاموش نمی‌شه! شب تبدیل شده به بخشی از من؛ اون بخشی که هیچ‌وقت به کسی نشون ندادم...

شبی آرام و بدون تنش را برای خودم آرزومندم:)¹³⁹

ـــ شب بخیر 🎀 !

بسم الله.

‌گاهی ما به یه آدم امنی احتیاج داریم که فقط ما رو بشنوه. نه قضاوت، نه باید و نباید، نه راهکار. فقط بشنوه و عمیقاً بفهمه. بعدش بهمون کمک کنه بفهمیم حس‌هامون بد نیستن، و می‌تونیم اونا رو به واژه هم تبدیل کنیم و واضح‌تر ببینیم و خودمون تصمیم بگیریم. مهم‌ترین بخش آدم امن بودن، بودنه... اگر داریش بدون که خیلی خیلی خوشبختی. ‌