بسم الله.

در این کوچه، باد می‌آید، و من، چقدر تنها مانده‌ام با سایه‌هایی که نامشان را نمی‌دانم… شاید حافظه، تنها قصه‌ی دروغینی است که برایِ زنده ماندن، برای خودمان ساخته‌ایم.! _سهراب سپهری

فقط شعر مرا می‌خواهی اما شاعرش را نه ؛ ولی بی پرده می‌گویم عزیزم، آش با جایش .

تا بر تو نظر کردم، رسوای جهان گشتم آری همه رسوایی اول ز نظر خیزد.

من هیچوقت احساس ناتوانی نمی‌کنم، مگر وقتی که دلتنگ تو میشم. به نظرم باگ آدمیزاد همین دلتنگیه. همین که نمی‌تونه بیخیال یه خاطره بشه.

ـــــــ

منم همینطور ماهی منم همینطور..