اگه ازم بپرسن مهم ترین چیزی که زندگی بهت یاد داده چیه، میگم هرجای زندگی حالت با کسی و چیزی خوب نبود ترکش کن. مهم نیست تا کجا پیش رفتی. مهم نیست چقدر زمان گذشته. میگم هیچ وقت برای ترک مسیر و آدم اشتباه دیر نیست. میگم هیچی توی زندگی مهم تر از این نیست که حالت خوب باشه. هیچ چیزی و هیچ کسی ارزش آزار دیدن رو نداره... میگم اولویت زندگیت حالِ خوبت باشه. چون یه جایی وقتی به گذشته نگاه میکنی میبینی سر آدما و اتفاقاتی اذیت شدی که حالا هیچ جایی تو زندگیت ندارن!
هدایت شده از - حَنّانْ؛
من حس میکنم ما ایرانیا به غیر از سیب یسری مدارک مهمتری از بهشت ورداشتیم.
کسی که تجربه «رها شدن» داره، میدونه که چقدر طول میکشه خودتو جمعوجور کنی. که حس خواستنی نبودن و کافی نبودن دست از سرت برداره. از همه مهمتر، که دیگه منتظرش نباشی. ترکیبِ احساساتِ مزخرفِ اون دوره و فکر کردن به اینکه "حتما من بد بودم، من خواستنی نبودم"، همراه با انتظار و دلتنگی؛ یه نسخه از مرگه.