سعدی بهجای اینکه به محبوبش بگه «مثل ماه میمونی» میاد اینطوری دلبری میکنه:
خلایق در تـو حیرانند و جای حیرتست الحق!
ك مه را بر زمین بینند و مه بر آسمان باشد!
من شوهرم باید آروم و صبور باشه
در غیر این صورت ترکیب دوتا وحشی
اصلا ایده خوبی نیست