به مرگم راضی ام اما، فقط یک آرزو دارم
سرم را لحظه ی آخر به زانو ی تو بگذارم
بپرسی از من آن لحظه که آیا صحبتی دارم
بجای اشهدُ اََّنَ بگویم دوستت دارم .. .
اگر فردا نباشم هم ، وصیتی با تو دارم
به جای فاتحه بر من ، بگو که دوستت دارم
چرا فقط ولع بهدست آوردن دارید؟
چرا ولع موندن ندارید؟
چرا ولع تعهد ندارید؟
چرا ولع ساختن ندارید؟
نمیفهمم اصلا
چرا؟!!
در جلسات مشاوره با زوجین فهمیدم؛
آدما فقط برای به هم رسیدن
برنامه دارن،
برای با هم بودن...
برنامهای ندارن!
در وصف حضور بعضی از آدم ها،
میشه مثل احمد شاملو گفت:
«زندگی ترک کرده بود؛ زندگی آوردی.»
هدایت شده از رمق
هر بوسهی تو تشنهی بوس دگرم کرد ،
فریاد که این آبنمک تشنهترم کرد .