دارد پاییز می رسد، انار نیستم، که برسم به دست های تو برگم! پُر از اضطرابِ افتادن...!!

بخند،بلندتر از تمام گریه‌هایی که کردی و کسی ندید..

ــــــــــــــ

من در واقع چیزِ زیادی ندارم به تو بدهم. چای هست، اگر می‌نوشی من هستم، اگر عشق می‌ورزی راه هست، اگر رهگذری...

ـــــــــــ

تو ذکر به لب داری و من پشت سر تو ‌، لا حول ولا قوه الا به زبانم

بذار پاییز‌ برسه؛ یه روزِ بارونی میام دنبالت‌. هودی هامونو‌ بپوشیم‌ و بزنیم‌ بیرون رو پل می‌شینیم‌ و با موزیک می‌خونیم : ببار ای نم نم باران , زمین خشک را تر کن سرودِ زندگی سر کن ، دلم تنگه ، دلم تنگه. بعد دعوتت میکنم به یه کافه. یه قهوه داغ ، با کیک شکلاتی ، از اونا که دوست داری. چند ساعتی باهم به آرامش برسیم. هیچ چیز اضافه ای نباشه، فقط بارون باشه ، قهوه باشه ، کتاب باشه ، موزیک باشه ، من باشم ، تو باشی.

مغزت مدت‌هاست اون ماجرا رو دیده، تحلیل کرده، پذیرفته، و عبور کرده؛ الان من نمیدونم این وسط قلبت دیگه چی میگه که کوتاه نمیاد.!

ـــــــــ

حتی قوی‌ترین آدم ها هم گاهی به آغوش نیاز دارن:)

ـــ شب بخیر 🎀 !

بسم الله.