من در واقع چیزِ زیادی ندارم به تو بدهم. چای هست، اگر می‌نوشی من هستم، اگر عشق می‌ورزی راه هست، اگر رهگذری...

ـــــــــــ

تو ذکر به لب داری و من پشت سر تو ‌، لا حول ولا قوه الا به زبانم

بذار پاییز‌ برسه؛ یه روزِ بارونی میام دنبالت‌. هودی هامونو‌ بپوشیم‌ و بزنیم‌ بیرون رو پل می‌شینیم‌ و با موزیک می‌خونیم : ببار ای نم نم باران , زمین خشک را تر کن سرودِ زندگی سر کن ، دلم تنگه ، دلم تنگه. بعد دعوتت میکنم به یه کافه. یه قهوه داغ ، با کیک شکلاتی ، از اونا که دوست داری. چند ساعتی باهم به آرامش برسیم. هیچ چیز اضافه ای نباشه، فقط بارون باشه ، قهوه باشه ، کتاب باشه ، موزیک باشه ، من باشم ، تو باشی.

مغزت مدت‌هاست اون ماجرا رو دیده، تحلیل کرده، پذیرفته، و عبور کرده؛ الان من نمیدونم این وسط قلبت دیگه چی میگه که کوتاه نمیاد.!

ـــــــــ

حتی قوی‌ترین آدم ها هم گاهی به آغوش نیاز دارن:)

ـــ شب بخیر 🎀 !

بسم الله.

ـــــــــ

واقعا با تمام وجود درکش میکنم🗿🎀

من خیلی آدم صدبار یه کافه رفتن، صد بار یه نوشیدنی سفارش دادن، صد بار یه آهنگ گوش دادن و صد بار از یه خیابون رد شدنی هستم.