میدونی لوکاس..!
من ساعتها به دور دست ها خیره میشم و فکر میکنم به همه زمین خوردنهام، به همه زخمهایی که کسی ندیده. اما هر بار که روی پام وایستادم، یه تیکه از وجودم پیدا شد که قویتر، تلختر و واقعیتر بود.
و شاید تنها راه ادامه دادن، این باشه: شناختن خودت در دل شکستها، وقتی دنیا ساکت و بیرحمترین صورتشو نشونت میده...
– اگه میدونستی قراره آخرش منو از دست بدی، باز منو انتخاب میکردی؟
+آره… بعضی دردها ارزششو دارن.
آتلوفوبیا (Atelophobia) یا نقصهراسی، یعنی ترس از اینه که به قدر کافی خوب نباشی. یعنی هر کاری که میکنی، فکر کنی یه جائیش ایراد داره.
گفتم شاید ندونی اسم بیماریای که داری چیه، خواستم در جریان قرار بگیری.
یه وقتایی یه کسایی دیگه پیشت نیستن که مطمئنی اگه بودن از لین باتلاق نجاتت میدادن:)
اونجاست دلتنگی گلوت و میگیره و میشه یه بغضی که هیچ وقت قرار نیست سرباز کنه💔
تو فیلم «شجاع دل» ١٠٠ نفر میریزن رو سر یارو که بکشنش ولی همرو میزنه و میره جلو تا اینکه یجا میبینه یکی از کسایی که با دشمناش بوده بهترین دوستش بوده …!
همونجا از شدت ناراحتی میخوابه رو زمین تا بکشنش …
میخوام بگم هیچکس نمیتونه یه آدمو از پا بندازه جز کسایی که دوسشون داره!