در آغوشم بگیر که این زخم ها عَمیقاند ؛
استخوانهایم خسته و قلبم پاره پاره / ١٢٨ .
و این جهان پر از صدایِ حرکت پاهای مردمی ست ، که همچنان که تورا می بوسند در ذهنِ خود طناب دار تو را می بافند .
چطور میتوانم توضیح دهم که دلیلِ دیر خوابیدنم این است که از آن چند ساعتی که همه خوابند و دنیا ساکت و تاریک میشود لذت میبرم؟ .