من نه لیاقت مامانمو دارم، نه پارتنرمو، نه دوستامو، نه هیچ مهر و محبتی. زندگی اونا بدون من خیلی فوق العاده تر بود.
موقع چت کردن گریه میکنم، موقع غذا گریه میکنم، شب قبل خواب گریه میکنم، وسط سریال دیدن با کوچکترین اتفاقی گریه میکنم و نه برای سریال، برای زندگیم.
و بله، من دوباره شدم اون آدمی که پارسال بودم؛ تنها، بدون دوست، قربانی قلدری، و هیچ چیز نمیتونه این حقیقتو تغییر بده که من ی بازنده لعنتی ام.
تو روی آدم خوب رفتار میکنید پشتش گو میخورید که دوستاشو ازش بگیرید
هدایت شده از ★کلبه ی خآله شآدونه★(ایران تسلیت)
دلم میخواست مخاطب پیام های چنل یکی باشم مثلا