میخام کل شب اینو بخونم

تاحالا کتاب های فارابی نخوندم

این اولیش

زرتشت به ما نشان دادند که والاترین انگیزه انسان چیزی نیست جز مفهومی به نام مرگ به عبارتی هر لحظه که من بخواهم میتونم خودم رو از شر این درد و رنج با روی‌آوردن به مرگ خلاص کنم همانطور که اولیس در اوج درد و رنج خود با نگاه کردن به دریا و تفکر به پایان کار دوباره انگیزه زندگی گرفت در یک کلام مرگ و روی آوردن به مرگ در هرزمانی والاترین انگیزه بشر برای ادامه زندگیست _نیچه

وقتی مردم یک کشور تحت فشار قرار میگیرن توده هارو جای راه حقیقی انتخاب میکنن

_

انسان از جمله موجوداتی است که به‌طور مطلق نه به حوائج اولیه و ضروری زندگی خود می‌رسد و نه به حالات برتر و افضل مگر از راه زیست گروهی و اجتماع _فارابی در کتاب السیاسه المدنیه

جدیدا مد شده میگن زندگی تو یک کشور مثل زندگی تو یک زندانه و مرز کشی ها وسعت این زندان نشون میدن

فارابی در جواب این همچین چیزی میگه و حتی این موضوع تو عصر روشنگری اروپا انقدر سطحی و جزعی بود که نویسنده های اون دوره اصلا بهش فکر نمیکردن چه برسه بهش بپردازن

خیلی جالبه چیزی که معلم ثانی قرن ۹ بهش رسیده یک انسان بالغ و هوشمند قرن ۲۱ بهش نرسیده

مشکوک