رنه دکارت خودش سال‌ها تو بی‌هدفی دست و پا میزد و رسما یک جوون عیاش و خوشگذرون بود تا وقتی که یه مدت رفت دنبال موسیقی یه مدت تجارت یه مدت حقوق آخرش هم سر از ارتش هلند دراورد و حتی خودش به اون سال‌ها میگه دوره ولگردی یه روز همین ولگرد بی‌هدف داشت تو خیابون‌های هلند می‌چرخید که چشمش خورد به یه اعلامیه که توش یه مسئله‌ی ریاضی حل‌ نشده نوشته بودن ولی خو چون هلندی بلد نبود از یه رهگذر خواست براش ترجمه کنه طرف بی‌حوصله قبول کرد ولی یه شرط گذاشت که دکارت فردا عصر جواب مسئله رو بیاره فردا عصر دکارت با حل مسئله در خونه اون مرد رو زد و تازه فهمید اون رهگذر ایزاک بیکمانه یکی از ریاضیدان‌های بزرگ اون عصر بیکمان که دید دکارت چقدر خفن مسئله رو حل کرده فهمید این آدم بیکار نیست فقط هنوز بیدار نشده از همون‌جا راهنمای دکارت شد و دکارت بعدها براش نوشت: من خواب بودم تا وقتی تو بیدارم کردی از همون یک مسئله یک قدم ساده یک برخورد اتفاقی دکارت از یک ادم سردرگم تبدیل شد به کسی که مسیرشو پیدا کرد و دکارت راجب این داخل کتابش میگه: حقیقت تلخ اینه که همه‌مون یک دوره ولگردی داریم دوره‌ای که حس می‌کنیم هیچ‌چیز سر جاش نیست ولی اگه به دنبال نشونه بگردی و واسش تلاش کنی بالاخره یک چیز ذهنت روشن میکنه

اینگونه یک جوون ولگرد و بی هدف تبدیل شد به یکی از بزرگترین فیلسوف های عصر خودش

_

_

اگر به اندازه کافی نگاه کنی همه چیز پوچ به نظر میرسد _نیچه

_

هرکه با هیولا می‌جنگد باید بترسد که خود تبدیل به هیولا نشود _نیچه

_

_

_

زندگی انسان چیزی جز تلاش برای غلبه بر احساس حقارت و رسیدن به برتری نیست _ادلر با الهام گیری از نیچه