چرا نمیشه مثل آدم درس خوند؛ همش فکروخیال:)

ایستاده ام و کسی هم نمیداند این بنای به ظاهر محکم چقدر در آستانه ی فرو ریختن است.

همش فکر میکنم چیشد که اینطوری شد.

امشب چاقو بزنن بهم ، دلتنگی میپاشه بیرون .

‌با نازک‌ترین و پوسیده‌ترین نخ ممکن به زندگی وصلم :)!

بگذریم؛ ولی چقدر دلم برات تنگ شده ها.

:)

انگار دو نفرم، یه نفرم داره ظاهر زندگی رو حفظ می‌کنه، میره میاد، با آدما در ارتباطه، رفتارش جوریه که انگار حالش خوبه. یه نفرم داره کلی تلاش می‌کنه، فشار و استرس رو تحمل می‌کنه، تا نفر اولی بتونه همه‌چیز رو عادی و آروم نشون بده .

اتفاقاً خیلی سخت و سنگین گذشت ولی من تظاهر کردم همه‌چی خوبه ..

بعضی وقتا دلت میخواد گریه کنی ولی میخندی، حرف میزنی ولی دلت میخواد سکوت کنی، دورت شلوغه ولی دلت میخواد تنها باشی، وانمود میکنی خوشحالی در صورتی که از درون متلاشی شدی...

...

‌به يه "بيا بغلم ببينم چته تو" نيازمندم.