00:00

الو؟

چهارشنبه...

خب آدام سیلورا هر‌چی تونست از من فحش خورد، آماده بودم کتاب رو از پنجره پرت کنم پایین آره خلاصه، تجربه‌ی خیلی خوبی بود بخونینش، جلد دوم بمونه برای ریکاوری بعد افسردگی، فعلا بریم برای بقیه‌ی کتاب‌ها منم که اصلا گریه نمی‌کنم (خیلی گریه کردم 😭)

دلم براتون خیلیییی تنگ شدههههه‍ (عین احمقا هی پیام میدم با اینکه می‌دونم نمیاد )

داشتم یه سری پیامای قبلیمونو نگاه می‌کردم، عادت کردم که همه‌ی چیزهای به یاد موندنی رو اسکرین بگیرم و تو یه آلبوم تو گالری نگهشون دارم. مثل یه آرشیو از حرف‌های قشنگتون که بهم امید میده اونجا رو که می‌خوندم تازه یادم افتاد چقدر دوستون دارم به قول رینا:«ما یه خونه داشتیم، حالا دو تا داریم.» گاهی به جای یه خونه ما چند تا خونه پیدا می‌کنیم، جابه‌جا شده بین خونه‌هامون به این معنی نیست که جامونو تو خونه‌های دیگه‌مون از دست می‌دیم، به این معنیه که داریم رشد می‌کنیم. مثل غنچه کوچولوهای نازی که یه روزی گل میشن. ولی قول بدین وقتی گل‌های محکمی شدین به من سر بزنین و بهم بگین چه کارایی که تو این دنیا نکردین. من برای همیشه اینجا توی این ایستگاه کوچولوی روشن و پرستاره منتظرتون می‌مونم تا کنار آتیش یه شیرکاکائو بهتون تعارف کنم و داستانتون رو بشنوم. هر داستانی ارزش شنیدن رو داره. دوستدار شما آدرین ❤️‍🔥

از شنبه به شنبه این پیامه نمیاد بعدا می‌فرستمش حالا دلم براتون یه مورچه شده، وضعم خیلی وضع بد و خنده‌دار و سمیه 😭😂 کاری نکردم بخوام گزارش بدم ولی عیدتون مبارک ❤️‍🔥😭😂😂 به محض اینکه باز شد ناشناسو بترکونین

😭

این پیاما مال هفته‌ی پیشه 😂😂❤️‍🔥🔥💔💔 بخونینا! چرت و پرت هام رو از دست می‌دین

حرفی حدیثی سخن ضروری‌ای چیزی بود بیاین پی‌وی

بزارین دارم می‌گردم ببینم از کجا باید براتون چرت و پرت هام رو‌بفرستم 😂😂😂