یه کرمی تو من هست (کرم‌کتاب نیست) کرم اسپویل کردنه، می‌دونم که نمی‌خوام اسپویل بشما، و می‌دونم که دوست دارم یهویی غافلگیر بشم ولی عین احمقا هر چییییی اسپویل داره از قصد دقیقا همونو باز می‌کنم اصلااااا نمی‌دونم چرا 😂😂🤣🤣 یعنی دقیقا می‌گردم هر چی زیرش زدین اسپویل همونو باز می‌کنم و می‌خونم یعنی دست مریزاد به خودم که هم‌زمان ده تا کتاب رو با هم از قصد اسپویل شدم 😂🤣💔

انقدر دلم می‌خواد یه فعالیتی چیزی بکنم، چلی فعالیتم نمیاد-

فکر کنم اینو از د کریزیز برداشتم-

https://eitaa.com/Hkidg139999/1741 خوبه فقط من نیستم 😂😂😂😂😂💔

خب امروز بحث اپیک زیاد بود چه شبی بهتر از امشب که دوباره از اول گوشش بدم✊

ـ EXXX : از مزایای دوستی با خودت برام بگو ـ IXXX : این که هیچ وقت بهت پیام نمیدم؟ ـ EXXX : نگران نباش، من میدم.

به عنوان یه درونگرا اعتراض دارم چون فقط منم که پیام میدم، تا پیام ندم کسی منو یادش نیست 😭😭😭😭😭😭

به عنوان یه برونگرا فهمیدم خیلی درونگرام-

https://eitaa.com/dailywizards/3205 چقدر قشنگ گفتیییی😂😭✨✨

حالا بذارید از نسخه‌ی واقعی این بخش از داستان پرده بردارم 😂 که اولا هیچ شورای خدایانی در کار نبود- (بندازم به خلاقیتت خورخه) بعد شما آتنا رو مثل یه دختر کوچولویی تصور کنید که رفته پیش باباش تا درمورد اودیسه باهاش حرف بزنه زئوس کلا اینطوریه که «آخه چشم خاکستری بابا، اودیسئوس مرد بدیه، کارای بد کرده، عمو پوسایدون رو اذیت کرده نمیشه که همینجوری ولش کنیم بره» و آتنا هم مثل دختر بچه هایی که همیشه هر اسباب بازی‌ای خواسته باباش براش خریده لپاش رو باد می‌کنه و پاهاش رو روی زمین می‌کوبه و غر میزنه «نه بابایی اودیسئوس رو آزاد کن، اون عروسک (دوست) مورد علاقه‌ی منه» و یکم بعد زئوس که نمی‌تونه به فرزند موردعلاقش نه بگه یه آهی از حسرت می‌کشه و به ناچار دستور آزادی اودیسه رو میده تا فقط دختر کوچولوش خوشحال باشه😂😂