عرضم به حضورتون که من واقعااااا واقعا فن فیک خوندن رو دوست دارم
یعنی واقعا کار باحالیه، تو شاید یه کتاب جدید نمیخونی، ولی اون حس نوستالژی با اون چاشنی نویسندهای که داره دوباره شخصیتها رو از نظر خودش بازنویسی میکنه خیلی بانمک و خوردنیه
نه همهی فنفیکها، ولی یه سریاشون واقعا یه تجربیات متفاوتیان
یه قلم جوون و نو و مبتکر و خلاق که داره یه داستان رو از زبان خودش بازنویسی میکنه و جالبیش اینه که خب یه جاهایی واقعا ایراد خود نویسنده هم توی یه فنفیک درمیاد
درسته که اون دقیقا یه جهان جدید نیست، و ممکنه هم با ذهن شما و هم با داستان نویسنده مغایرت داشته باشه ولی خودش یه نوع دیدگاه جدیده میشه نسبت به اینکه از نظر یک فرد دیگه چه چیزهایی توی یک داستان باید تغییر کنه، باید اضافه بشه، چه چیزهایی دوست داشتنی نیست و هست، چه چیزهایی مدام استفاده میشه و هر شخصیت از منظر هر فرد جدا چه خصوصیتی داره
اصلا یه دورهای بود هر کی میدیدی یا فنفیک مینوشت، یا میخوند یا حرفهای نقد میکرد (حالا واقعا به اون بخش عجیب غریبشون کاری ندارم که تو یه فاز دیگه سیر میکنن جنسشون هم خیلی مرغوبه-)
و من واقعاااااا دلم براش تنگ شده بود و داشتم فکر میکردم بازم یه چیزهایی بنویسم چون خیلی خوشحالم میکنه