[ادامه مطلب] ارگانوئیدی‌های مغزی ارگانوئیدها ساختارهای مشتق شده از سلول‌های بنیادی هستند که در شرایط آزمایشگاهی تولید می‌شوند این ساختارها برای شکل گیری تحت سطحی از خود سازماندهی قرار می‌گیرند و حداقل تا حدی شبیه اندام‌های درون تنی هستند . تولید ارگانوئید به توانایی برجسته سلول‌های بنیادی در خود سازماندهی به ساختارهای بافتی پیچیده بستگی دارد. این ساختارهای خودسازمان‌یافته ممکن است شامل مناطقی باشند که نواحی مختلف مغز را جمع‌آوری می‌کنند، که اغلب به عنوان «ارگانوئیدهای مغزی» شناخته می‌شوند، که منعکس کننده حضور گسترده مناطق مغز انسان در داخل بدن است. از طرف دیگر، ارگانوئیدهای مغز ممکن است یک فنوتیپ ساختاری را نشان دهند که مناطق خاصی از مغز را تقلید می‌کند، بدین سبب به آن ارگانوئیدهای یک منطقه خاص نیز گفته می‌شود. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

[ادامه مطلب] ژن ARHGAP11B مسئول بزرگ شدن ساختار مغز در پریمات‌ها یا نخستی‌ها است این گروه تحقیقاتی در مطالعه قبلی خود، نشان دادند که ژن ARHGAP11B مسئول بزرگ شدن ساختار مغز در پریمات‌ها یا نخستی‌ها است. با این حال، در مطالعه قبلی میزان اهمیت نقش این ژن مشخص نبود، زیرا سوال مطرح شده این بود که آیا ژن ARHGAP11B در بزرگ شدن تکاملی نئوکورتکس انسان نقش عمده ای دارد یا جزئی ؟ بنابراین این سوال بی پاسخ باقی مانده بود. Wieland Huttner از مؤسسه زیست‌شناسی سلولی مولکولی و ژنتیک ماکس پلانک، یکی از سه نویسنده اصلی این مطالعه، می‌گوید: «این ارگانوئیدهای مغزی به ما اجازه دادند تا یک سؤال اصلی در مورد ARHGAP11B را بررسی کنیم. بنابراین برای روشن شدن این موضوع که آیا ژن ARGHAP11B باعث تکثیر سلول‌های بنیادی مغز شامپانزه می‌شود و اینکه آیا این ژن برای افزایش اندازه نئوکورتکس لازم است؟ابتدا ژن ARGHAP11B در ساختارهای شبه بطن‌ مغزی شمپانزه‌ای قرار داده شد. مایکل هاید، نویسنده ارشد این مطالعه و سرپرست تیم تحقیق، گفت: "مطالعه ما نشان می‌دهد که ژن موجود در ارگانوئیدهای شامپانزه باعث افزایش تکثیر و تمایز سلول‌های بنیادی مغز در نواحی مربوطه و افزایش نورون‌هایی می‌شود که نقش مهمی در توانایی‌های ذهنی خارق العاده انسان دارند. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

[ادامه مطلب] نتایج کسب شده بعد از حذف ژن ARGHAP11B Julia Ladewig از HITBR، سومین نویسنده اصلی، می‌افزاید: «با توجه به این نقش مهم ARHGAP11B، می‌توان تصور کرد که برخی از فرایندهای تکوینی نادرست نئوکورتکس ممکن است ناشی از جهش در این ژن باشد.» زیرا در این بررسی ما مشاهده کردیم هنگامی که ژن ARGHAP11B در ارگانوئیدهای مغز انسان حذف شد یا عملکرد پروتئین ARHGAP11B مهار شد، تعداد این سلول‌های بنیادی مغز به اندازه تعداد سلول‌های یک شامپانزه کاهش یافت. مایکل هاید می‌گوید: بنابراین در نهایت ما توانستیم نشان دهیم که ARHGAP11B نقش مهمی در رشد نئوکورتکس در طول تکامل انسان بازی می‌کند. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

[ادامه مطلب] نحوه ارزیابی بیان ژن در ارگانوئید مغزی این محققان توانستند یک ارگانوئید مغزی با اندازه حدود 3 میلی متر از سلول های بنیادی یک شامپانزه به عنوان یک پریمات نزدیک به انسان تولید کنند که در ساختار این ارگانوئید سلول‌های بنیادی را به رنگ قرمز قرمز و سلول های بنیادی مغزی که ژن ARHGAP11B را دریافت کرده بودند به رنگ سبز نشان دادند. در ادامه نیز برای نشان دادن فعالیت عملکردی ارگانوئید مغزی ساخته شده از سلول‌های بنیادی یک انسان، با استفاده از رنگامیزی، به خوبی فعالیت سلول های بنیادی در حال تکثیر را با ترکیبی از رنگ‌های قرمز و آبی، نشان دادند. بودجه این کار توسط مؤسسه زیست‌شناسی سلولی مولکولی و ژنتیک ماکس پلانک تامین شده است. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

با استفاده از مدل سلول‌های ایمنی، راه برای کمک به کودکان دچار نقص ایمنی هموار می‌شود👧🏻 🔺محققان با مدل سازی عفونت در سلول‌های بنیادی توانستند راهی برای درمان دارویی جدید، پیدا کنند. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی بنیان، محققان ملبورنی با موفقیت توانستند سلول‌های ایمنی انسان را برای مدل‌سازی عفونت رایج در میان کودکان دارای نقص ایمنی مهندسی کنند و راه را برای آزمایش‌ها و درمان‌های دارویی جدید هموار کنند. در این تحقیق از فناوری پیشرفته سلول‌های بنیادی برای درک بهتر این که چگونه عفونت به سلول‌های سیستم ایمنی حمله کرده و باعث ایجاد عوارضی مانند عفونت‌های ریه، پوست و بافت نرم در افراد داری نقص در سیستم ایمنی به ویژه افراد مبتلا به سیستیک فایبروزیس می‌شود استفاده شد. نوع سلول ایمنی که این تیم تحقیقاتی در آزمایشگاه ایجاد کردند به عنوان ماکروفاژ شناخته شده که نقش مهمی در عفونت، التهاب و بازسازی دارد که به دلیل عملکرد خاص این سلول‌ها، میزبان طبیعی برای میکروب‌ها هستند. محققان با استفاده از سلول‌های ایمنی ساخته شده از سلول‌های بنیادی، آنها را با میکروبی به نام مایکوباکتریوم آلوده کردند. با این کار مشخص شد که مایکوباکتری‌ها در چه مکانی از سلول‌های ایمنی انسان زندگی کرده و چه نوع واکنش‌های ایمنی را آنها ایجاد می‌کنند. همچنین از مدل سلول های بنیادی برای آزمایش و غربالگری سریع انواع آنتی بیوتیک ها علیه مایکوباکتریوم استفاده شد. به گفته محققان این مطالعه جستجو برای درمان‌های مؤثر تاکنون به دلیل فقدان مدل‌های عفونی برای آزمایش داروهای جدید، با مشکل مواجه بود. مایکوباکتریوم‌ها به طور فرصت طلبانه‌ای افراد را مبتلا به بیماری‌های ریوی مانند سیستیک فایبروزیس کرده و همچنین باعث ایجاد عفونت پوست و بافت‌های نرم در افراد دارای نقص ایمنی می‌شوند. همچنین درمان‌های فعلی ماه‌ها طول می‌کشد و شامل استفاده از ترکیب آنتی‌بیوتیک‌های مختلف با طیف وسیعی از سمیت است. در بیماران مبتلا به مایکوباکتریوم امکان دریافت پیوند ریه وجود ندارد. به دلیل موفقیت آمیز نبودن درمان های موجود، چرخه‌های مکرر عفونت می‌تواند به بافت ریه آسیب زیادی وارد کند و پیشرفت نارسایی ریه را در مبتلایان به سیستیک فایبروزیس تسریع کند. درمان‌های تکامل یافته می‌تواند به معنای مراجعه کمتر به بیمارستان، مدت زمان بستری کوتاه‌تر و دریافت دوز کمتری از آنتی‌بیوتیک‌ها باشد، که به ویژه برای کودکان مبتلا به سیستیک فایبروزیس مهم است. طبق گفته محققان، برخی از باکتری‌ها برای فرار از سیستم ایمنی با پنهان کردن خود در سلول‌های میزبان تکامل یافته‌اند و درمان این عفونت‌ها با آنتی‌بیوتیک‌های سنتی دشوار است درنتیجه مدل‌های عفونت مبتنی بر سلول‌های بنیادی را می‌توان به آسانی برای غربالگری تعداد زیادی دارو در برابر چنین باکتری‌هایی برای شناسایی درمان‌های جدید استفاده کرد. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

بهبود روش‌های کنترل درد، در اهداکنندگان مغز استخوان😷 روش جدید کنترل درد برای برداشت مغز استخوان، که ضمن متحول کردن تجربه اهداکنندگان، نیاز به استفاده از مواد مخدر برای کاهش درد ایشان را نیز کاهش می‌دهد. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی بنیان، به اشتراک گذاشتن هدایا روشی مورد علاقه برای حفظ ارتباط بین مردم و فرهنگ‌های سراسر جهان است، اما با اهدای مغز استخوان، عمل هدیه دادن با عوارض جانبی ناراحت کننده‌ای برای اهداکننده همراه است و آن را به بیانی واقعاً فداکارانه از مهربانی، تبدیل می‌کند. خانم نیکول مک کوی، متخصص بیهوشی دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی (MUSC) با درک این حسن نیت و تمایل به بهبود تجربه اهداکنندگان، شروع به جستجوی راه جدیدی برای مدیریت درد در حین و پس از برداشت مغز استخوان کرد. در مقاله‌ای که اخیراً در Frontiers in Medicine منتشر شده است، او و همکارانش یک روش کنترل درد را شرح می‌دهند که تجربه اهداکنندگان مغز استخوان را متحول کرده و نیاز به استفاده از مواد مخدر برای کاهش درد را کاهش داده است. پیوند مغز استخوان می‌تواند برای بیماران مبتلا به سرطان‌هایی مانند لوسمی یا لنفوم یا افراد مبتلا به برخی بیماری‌های خونی یا سیستم ایمنی نجات‌بخش باشد، اما همچنان به جمع‌آوری سلول‌های بنیادی از بیمار یا اهداکننده، وابسته است و در حالی که سلول های بنیادی را می توان از خون یا مغز استخوان جمع آوری کرد، سرطان شناسان ممکن است گزینه مغز استخوان را ترجیح دهند؛ زیرا خطر یک عارضه خطرناک به نام بیماری پیوند در مقابل میزبان را کاهش می‌دهد. مک کوی و همکارانش بر این باور بودند که بهبود مدیریت درد به معنای تجربه بهتری برای اهداکنندگان است و ممکن است به تمایل بیشتر برای اهدا در میان سایر افرادی که قبلاً از درد می‌ترسیدند، منجر شود. این ترس بیجا نیست، زیرا روند اهدا در واقع می‌تواند درد قابل توجهی ایجاد کند. مغز استخوان با هدف قرار دادن غنی ترین ناحیه برای مغز استخوان در بدن برداشت می شود: قسمت پشتی ناحیه لگن. یک پزشک برای برداشتن مغز استخوان که مملو از سلول‌های بنیادی و گلبول‌های قرمز است، سوزنی را از طریق پوست و سپس داخل استخوان وارد می‌کند. اما برای جمع‌آوری سلول‌های بنیادی کافی، سوزن باید از مکان‌های مختلف استخوان کشیده شود که به ۵۰ سوراخ در هر طرف نیاز دارد. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

[ادامه مطلب] دکتر مک کوی و تیمش در مطالعه خود از یک تکنیک بیهوشی منطقه‌ای به نام بلاک Quadratus Lumborum یا QL استفاده کردند و آن را در روش برداشت مغز استخوان خود اعمال کردند. قبل از اینکه بیماران برای انجام عمل اهدا بیهوش شوند، یک متخصص بیهوشی بلاک QL را با تزریق یک ماده بی‌حس کننده در دو طرف ناحیه تحتانی کمر یا دنده، انجام داد. به کمک این روش، پزشکان توانستند مقدار داروهای ضد درد تزریقی را که قبل از عمل تجویز می‌شد و همچنین داروهای تزریقی و خوراکی درد را که در اتاق ریکاوری داده می‌شد کاهش داده و به صفر برسانند. مک‌کوی و تیمش روش خود را بر روی 13 بیمار اصلاح و آزمایش کردند و از داده‌های 19 اهداکننده قبلی که تحت اقدامات استاندارد بیهوشی قرار گرفته بودند، برای مقایسه استفاده کردند. آنها علائم حیاتی را در حین اهدای خون کنترل کردند و میزان مصرف مواد افیونی را بین دو جمعیت بیمار پیگیری کردند. با کمک تکنیک جدید آنها، تعداد بیمارانی که مواد مخدر دریافت کردند از 84 درصد به 23 درصد کاهش دادند. با کنترل درد که چنین فرصتی را برای اهداکنندگان مغز استخوان فراهم می‌کند، پزشکان امید زیادی به آینده‌ی این رشته دارند. 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

امکان استفاده از سلول های بنیادی در فضا🚀 میکروگراویتی احتمالاً به پیشرفت دانش سلول‌های بنیادی نجات‌بخش در زمین کمک می‌کند 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی بنیان، راز تولید دسته‌های بزرگ سلول‌های بنیادی کارآمدتر ممکن است در شرایط گرانش نزدیک به صفر فضا باشد. دانشمندان در Cedars-Sinai دریافته‌اند که میکروگراویتی این پتانسیل را دارد که با تسهیل تولید انبوه و سریع سلول‌های بنیادی، به پیشرفت‌های حیاتی روی زمین کمک کند. مقاله جدیدی به رهبری Cedars Sinai و در ژورنال معتبر Stem Cell Reportsمنتشر شده است، فرصت‌های کلیدی مورد بحث در سمپوزیوم زیست‌ساخت در فضا در سال 2020 را برای گسترش ساخت سلول‌های بنیادی در فضا برجسته می‌کند. تولید زیستی، نوعی از تولید سلول‌های بنیادی که از مواد بیولوژیکی مانند میکروب‌ها برای تولید مواد و بیومواد مناسب برای استفاده در کاربردهای پیش بالینی، بالینی و درمانی استفاده می‌کند.این محقق معتقد است: «دو دهه گذشته شاهد پیشرفت‌های چشمگیر در طب ترمیمی و پیشرفت تصاعدی در فناوری‌های فضایی بوده‌ایم که فرصت‌های جدیدی را برای دسترسی و تجاری‌سازی فضا فراهم می‌کند.» طبق مقاله Cedars-Sinai، شرکت کنندگان در سمپوزیوم فضای مجازی در دسامبر بیش از 50 فرصت تجاری بالقوه را برای انجام کارهای تولید زیستی در فضا شناسایی کردند. امیدوار کننده ترین آن‌ها به سه دسته تقسیم می شوند: مدل سازی بیماری، تولید زیستی و محصولات مشتق شده از سلول‌های بنیادی. 1. اولین مورد، مدل‌سازی بیماری است که توسط دانشمندان برای مطالعه بیماری‌ها و درمان‌های احتمالی با تکثیر ساختارهای تمام‌عملکردی چه با استفاده از سلول‌های بنیادی، ارگانوئیدها (ساختارهای سه‌بعدی مینیاتوری رشد یافته از سلول‌های بنیادی انسانی که شبیه بافت انسان هستند) یا سایر بافت‌ها استفاده می‌شود. محققان دریافته‌اند زمانی که بدن برای مدت طولانی در معرض شرایط کم گرانش قرار می‌گیرد، از دست دادن استخوان و پیری سریع‌تر را تجربه می‌کند. با توسعه مدل‌های بیماری بر اساس این روند پیری شتابان، دانشمندان می توانند مکانیسم های فرآیند پیری و پیشرفت بیماری را بهتر درک کنند. Sharma می‌گوید: «این کار نه تنها می‌تواند به فضانوردان کمک کند، بلکه می‌تواند منجر به ساخت ساختارهای استخوانی یا عضله‌های اسکلتی شود که می‌تواند برای بیماری‌هایی مانند پوکی استخوان و سایر اشکال تسریع پیری استخوان و تحلیل عضلانی که مردم روی زمین تجربه می‌کنند، اعمال شود.» 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani

[ادامه مطلب] 2. موضوع دیگری که در این سمپوزیوم بسیار مورد بحث قرار گرفت، تولید زیستی بود که از فرآیندهای تولید برای ساخت موادی مانند بافت‌ها و اندام‌ها استفاده می‌کند. پرینت سه بعدی یکی از اصلی ترین فناوری های ساخت زیستی است. مشکل اصلی تولید این مواد در زمین، چگالی ناشی از گرانش است که انبساط و رشد سلول‌ها را دشوار می کند. با نبود گرانش و چگالی در فضا، دانشمندان امیدوارند که بتوانند از پرینت سه بعدی برای چاپ اشکال و محصولات منحصربه‌فرد، مانند ارگانوئیدها یا بافت‌های قلبی، استفاده کنند، به گونه‌ای که قابل تکرار در زمین نباشد. 3. دسته سوم مربوط به تولید سلول‌های بنیادی و درک اینکه چگونه برخی از ویژگی های اساسی آن‌ها تحت تاثیر میکروگراویتی قرار می‌گیرند. برخی از این خواص عبارتند از قدرت یا توانایی سلول‌های بنیادی برای تجدید خود و تمایز، توانایی سلول‌های بنیادی برای تبدیل شدن به انواع سلول‌های دیگر. درک برخی از اثرات پرواز فضایی بر سلول‌های بنیادی به طور بالقوه می‌تواند به راه های بهتری برای تولید تعداد زیادی سلول در غیاب گرانش منجر شود. دانشمندان از Cedars-Sinai در اوایل سال آینده، همراه با ناسا و یک پیمانکار خصوصی، Space Tango، سلول‍‌های بنیادی را به فضا می‌فرستند تا آزمایش کنند که آیا امکان تولید دسته‌های بزرگ در یک محیط با جاذبه کم وجود دارد یا خیر. Sharma گفت: «در حالی که ما هنوز در مرحله اکتشافی برخی از این تحقیقات هستیم، باید افزود که این مطالعات دیگر در حوزه علمی تخیلی نیست. طی پنج سال آینده، ممکن است سناریویی را ببینیم که در آن سلول‌ها یا بافت‌هایی را می‌یابیم که می‌توان آن‌ها را به روشی ساخت که به سادگی در اینجا بر روی زمین امکان‌پذیر نیست. من فکر می‌کنم این بسیار هیجان‌انگیز است». 🤓غزل عبداللهی 🎯استان هرمزگان/شهرستان بندرعباس 🏫دبیرستان دخترانه مشیردوانی ♻️پژوهشسرا ولایت ناحیه 2 #انجمن_سلولهای_بنیادی #پژوهشسرا_ناحیه2_بندرعباس #مدرسه_دخترانه_مشیردوانی #قطب_کشوری_سلولهای_بنیادی_و_پزشکی_بازساختی @mosherdavani