یك چیز دیگر هم بود که عذابم میداد، آن این بود که هیچکس شبیه من نبود و من هم شبیه کسی نبودم.
من تنهام و آنها باهم...
با انسان ها؟!
نیک باش عزیز من!
اما، کمرنگ و رقیق و بسیار دور...
چرا که هیچ موجودی به اندازهی آمیزاد
نمیتواند از نیكی پشیمانت کند!
من همیشه پشتم به خودم گرم بوده، چون تنها کسی که هیچوقت تو شرایط بد زندگیم ترکم نکرد؛ خودم بودم...