اعتراف می‌کنم که یه تازه‌کارم. یه تازه‌کار که بین حوزه‌های مختلف رشته‌ی خودش می‌چرخه و هنوز داره سعی می‌کنه خودش رو پیدا کنه. سال اول دانشگاه، مخصوصاً ترم اول، خیلی تحت تأثیر فضای مجازی بودم. مدام حس می‌کردم از همه عقب افتادم؛ انگار منِ ۱۹ ساله باید از استاد ۴۰ ساله‌ام هم جلوتر می‌بودم! با همین استرس‌ها رفتم سراغ پایتون. هرچی جلوتر می‌رفتم، بیشتر حس می‌کردم هیچی نمی‌فهمم؛ تا ترم سه که فشارش انقدر زیاد شد که کارم شده بود گریه. اوایل ترم چهار تصمیم گرفتم دوباره بلند شم. این بار رفتم سراغ فرانت‌اند؛ حوزه‌ای که قبلاً هیچ آشنایی‌ای باهاش نداشتم. جلو رفتم، یه سایت ساختم و روی گیت‌هابم گذاشتم. اما دوباره رسیدم به یه سؤال: «نکنه این حوزه برای من نیست؟» من ریاضی رو دوست دارم و حس می‌کنم شاید ترکیبش با رشته‌م، مسیر مناسب‌تری برام باشه. راستش هنوز نمی‌دونم قراره دقیقاً کجا برسم. ولی شاید بالاخره، وسط همین آزمون‌وخطاها... خودم رو پیدا کنم. 🦦 #روایت_مسیر °زندگی‌به‌روایت‌یک‌دانشجو°