کو گزارش؟!

گزارش امروز: تشک: ۱:۱۵ (بازگشتت مبارک🌚✨) موریارتی: ۳:۲۰ الکترون: ۹:۰۶❤️‍🔥 Astronaut: ۱:۴۵ #report

گزارش امروز: تشک: ۰:۴۱ الکترون: ۱۱❤️‍🔥 Astronaut: ۳:۳۴ #report

یعنی می‌خواید بذارید الکترون تک قلب آتشین بمونه؟ صبح یکمی زودتر پاشید تا قلب آتشینو از آن خودتون کنید🌚 داری درس می‌خونی، یه چیزی از درون بهت می‌گه بریم یه سر به گوشی بزنیم، برم یه لیوان آب بخورم، برم یه دوری تو خونه بزنم، یه توقف بزنم استراحت کنم... هی بگو دو دیقه دیگه بخونم بعد. پنج دیقه بخونم ساعت مطالعم رند بشه، بذار این صفحه رو بخونم می.رم استراحت. دو صفحه از فلان سرفصل مونده بذار نصفه نذارمش، با این حرفا هی خودتو کشون کشون بیار جلو. مغز ما خیلی تنبله بچه‌ها. یه تیکه چربی تنبل که می‌خواد بشینه لش کنه اون تو به هیچ دردی‌ام نخوره، هیچکسم کاریش نداشته باشه. اگه بخوای طبق روال مغزت پیش بری شبیه اون می‌شی. یه جسمِ بی حوصله که می‌خواد بشینه یه گوشی و هیچ کاری‌ام نکنه. باید مجبورش کنی. باید از هزارتا حیله و فریب استفاده کنی. هی هلش بدی جلو. به زور ازش استفاده کنی. اوایلش خیلی سخته. شاید یه جاهایی بگی ولش کن بابا گور بابای درس و نهایی و کنکور و هرچی. تهش که فقط خرخونا می‌رسن به چیزای خوب، تا کی می‌تونم خودمو مجبور کنم، بذار از جوونیم لذت ببرم، بذار چند قسمت سریال ببینم، چهارتا کتاب بخونم، یه روزه که نمی‌شه درسخون شد... ولی این به اصطلاح خرخونا کیا ان؟ همینایی که مغزشونو هل دادن جلو. همونایی که این مراحل و سختیاشو گذروندن و به جای راحت‌ترش رسیدن.

من مطمئنم تک‌تک ما اگر یکمی به خودمون سخت بگیریم، وقتی به تهش برسیم پشیمون نمی‌شیم. شاید حتی نتیجه‌ی دلخواهمونو نگیریم. ولی بازم اون لبخنده روی لبامونه. که من تلاش کردم. دیدی تونستم فلان ساعت بخونم؟ دَمم گرم!

نمی‌گم از همه چیز بزن و فقط درس. نه اینم روش اشتباهیه. توی دوران کنکور شما باااید یه تفریحی داشته باشی! ربات که نیستی صبح بشینی پای درس شب بلند شی. دوباره صبح بشینی روح آدم با سکون، راکد می‌شه. اینطوری زود مریض می‌شه، زود ناامید می‌شه، خسته می‌شه. طبیعی‌ام هست. آدمه دیگه ولی مثلا دورهمی فامیلو یکی درمیون برو. پیامرسانای گوشیتو کمتر کن (ترجیحا فیلترشکنتو حذف کن کلا)، کمتر کتاب بخون، ترجیحا سریال نبین یا خیلییی کم ببین، سعی کن تفریحاتی انتخاب کنی که قبل و بعدش برات درگیری ذهنی نیاره. فقط همون تایم رو درگیرش باشی. بعدش دو ساعت به اتفاقاتی که افتاد فکر نکنی. قبلش درموردش خیال‌پردازی نکنی.. نیازی نیست از تمام تفریحات قبلت بزنی. فقط مدیریتشون کن، و از بینشون گزینش کن. تعدادشونو یکم کمتر کن. اینطوری خودتم حس بهتری پیدا می‌کنی. که داری یه کار مفید انجام می‌دی

در کل، کنکور هم یکی از مراحل زندگیه که باید ازش بگذریم. و هرکدوم از این مراحل زندگی، یه بُعد از وجود ما رو رشد می‌دن. شایدم آسیب‌زا باشن. ولی چاره چیه؟ جز عبور کاری نمی‌شه کرد. پس ما که مجبوریم ازش گذر کنیم، چرا سعی نکنیم طوری ازش بگذریم که مرحله‌ی بعدی زندگیمون رضایت‌بخش تر باشه؟