گاهی فکر می‌کنم شاید درد بخشی از من شده، چیزی که نمی‌خواد بره، یا شاید چیزی که بدونش دیگه نمی‌دونم کی‌ام. بعضی شب‌ها فقط خیره می‌شم به سقف و به لحظه‌هایی فکر می‌کنم که هنوز امید داشتم، وقتی فکر می‌کردم فردا بهتره، وقتی باور داشتم که همه‌چیز یه روز‌ درست می‌شه. اما حالا؟ فقط سکوت و تاریکی مونده. یه حس مبهم که بین ترس و خستگی معلقه. با این‌حال، یه گوشه‌ی ذهنم هنوز زمزمه‌ی کوچیکی هست، یه صدای آروم که می‌گه شاید هنوز بشه نفس کشید، شاید هنوز بشه دوباره شروع کرد.

1:23

8 May 2026 , The best rainy Friday

‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌‌ -- 𝖢𝗁αll𝖾𝗇𝖌𝖾 -- این پیام و یکی از پست های اینجارو فوروارد کنید داخل دیلیتون‌ تا من با توجه به وایبی که ازتون می‌گیرم : - بهتون بگم چه حرفی رو هیچوقت نتونستید به طرف مقابلتون‌ بزنید - یک سری واقعیت هارو در مورد شما حدس بزنم و بگم چند درصد احتمال دارن - و در آخر عکس یک جمله از کتاب رو تقدیمتون کنم - نکات . 𝗅𝖎𝗆Ɨ𝗍 : 180 , - .

بچه‌ها کافیه ممنونم

من خدام چون آدمای اطرافم هر موقع نیازم داشته باشن وجودم یادشون میاد