منم میخواستم برم المپیاد فیزیک:) ذوق داشتم که اگه مدال جهانی بیارم آقا خوشحال میشه جوونا یه حرکتی زدن پرچم ایران رفته بالا:)) که رفت. شک داشتم که برم فیزیک یا زیست. (به دلایل بسیار مسخره) هنوز شروع نکرده منتفی شد. طی یه داستان عجیبی که باعث شد بفهمم من نباید برم المپیاد.🤷🏻‍♀ جدی ایشالا موفق بشی و کلی سر و صدا کنی✨🫂

خیلی مشتی هستی ممنون🫂✨ امیدوارم از پس همه ی موانع بربیای🤍 و بربیام

🔭: چه جالب که ارزوی منم دیدار با نخبگان آقا بود...:) #آنه --- روزگار ناجالب...

اینشتین اخرای سال ۱۹۱۶، به این این فکر می‌کرد که کاربرد جدیدی برای نسبیت عام پیدا کنه. هرچند هنوز جوهر نظریه اش خشک نشده بود. این بار داستان به اعمال معادلات بر مدار سیارات یا انحراف نور نبود. این بار او رفته بود تا به جهان به عنوان یک کل فکر کنه. اینشتین توی یه نامه به همکارش به شوخی گفت که این کار جدید 'من رو در معرض محبوس شدن در دیوونه خونه قرار میده' (یا دست کم من فکر می‌کنم شوخی میکرده)

زمانی که اینشتین اولین محاسبات کیهان شناسی خودش رو انجام داد، فرض کرد که ماده به طور یک نواخت در جهان توزیع شده. البته این یه فرض تسهیل کننده ست، در واقع چگالی واقعی جهان همیشه همگن نیست. مثلا معلومه که چگالی زمین از مقدار متوسط فضای بیرون بیشتره. با این حال کاشف به عمل اومد که جهان در مقیاس های بزرگ تر نسبتا یک نواخته که احتمالا بتونید حدس بزنید چرا.

وقتی که اینشتین فهمید _یا دست کم به درستی حدس زد_ که چطور ماده در جهان توزیع شده، کم کم معادلات خودش رو برای استنباط هندسه در مقایس خیلی بزرگی مثل فضا و زمان به کار برد. اگر چگالی کلی به مقدار لازم زیاد باشه، تمام فضا در کل جهان، انحنای مثبت خواهد داشت و میشه هندسه ی بیضوی. توی یه همچین جهانی، دو خط موازی به هم میرسن و مجموع زوایا ی مثلث همیشه بیشتر از ۱۸۰ درجه ست. و اگر چگالی جهان کمتر باشه، فضا انحنای منفی داره. توی این حالت خطوطی که در یک نقطه موازی هستن، جلو تر که دنبالشون میکنید، از هم دور میشن. شاید هندسه ی جهان چیزی عجیبی باشه اما اینشتین به جا های عجیب تری هم رسید. بر خلاف انتظارش، معادلات اصرار داشتن که هندسه ی جهان باید در گذشت زمان تغییر کنه. تقریبا همه چیز داد میزده که همه چیز در حال حرکته. یعنی خود فضا هم در حال حرکته. یا در حال انبساط یا انقباض تنها کاری که فضا نمیتونه انجام بده اینه که در همون حالت باقی بمونه اگر فضا ابدی نیست و قابلیت تغییر داره، پس یه آغاز و شاید پایانی داره.

هندسه ای که توی مدرسه یاد گرفتید و به خاطرش جر خوردید رو فراموش کنید. همش کشک بود❤️

میتونید به زمین و زمان فحش بدید که: فضا چطوری میخواد حرکت کنه؟ برای حرکت به فضا نیاز داریم. بعد فضا خودش حرکت کنه؟ یا مثلا: قانون پایستگی برات چیه؟ اگه دنیا منبسط بشه، پایستگی چی میشه پس اسکل؟ نقض میشه؟ دیگر: پس چرا فاصله ی من با خاورمیانه زیاد نمیشه؟ فاصله ی چیز هایی که من می بینم که تغییر نمیکنه! سوالات باحالی ان. اگه ایده ای داشتین بگین. شاید بعدا راجع به اینا هم بنویسم.

دلم میخواد راجع به ربط گرانش و سرعت زمان هم بنویسم. ایشالا برای یه وقت دیگه. قربانتان

هیچ کس نمیتونه بگه آلبی خلاقیت برگ ریزونی نداشته. ولی یه تعصبی داشته که نمی‌خواسته قبول کنه دنیا حرکت و تغییر میکنه. براش بدیهی بوده که دنیا همینی بوده که هست و همین هم خواهد بود. ولی زرشک. معادلاتش چیز دیگه ای میگفتن

فهمیدید چی شد؟ یادتونه راجع به تغییر/حرکت و زمان حرف زدم؟ ؛) حالا ماجرای الان رو با اون ربط بدید و بذارید مغزتون رگ به رگ شه