عهه سلام🤝✨ اگه درست یادم بیاد، سحابی حباب از اون دسته سحابی هایی بود که هنوز ستارشون زنده ست. ممکنه بعدا اونم منفجر شه و بیاد توی لیست مورد علاقه هام👈🏼👉🏼 من ارادت خاصی به همه ی سحابی های ابرنواختری دارم. مثلا سحابی خرچنگ یا کاسیوپیا

حدس بزن چی قراره با نسبیت عام و خاص انیشتین بیچارتون کنم😼 هیجان انگیز ترین بخش زندگیم خوندن و نفهمیدن راجع به این خزعبلاته (از همه‌ی دانشمندان که برای فهمیدن همین خزعبلات مجنون گشتن عذر میخوام) زمان، نور، گرانش، حرکت تنها چیز های جالب این دنیای ناجالب

رازگونگی شگفت زدگی...

چرا از سحابی حباب خوشت میاد؟

یه تجمعمون نشه؟

به نام خدای مرگ ستاره ها✨

🔭: چون گرده و ناز یادمه وقتی داشتم عکسشو دانلود میکردم از شدت ناتوانی برای دوست داشتن نجوم و غیره گریه میکردم پس توی ذهنم موند فکر کنم تویی که فیزیک، نجوم و این دسته از علم رو دوست داری بدونی چی میگم --- 'ناتوانی برای دوست داشتن' حقیقتا این رو همیشه تجربه کردم. برای همه چیز. و وقتی می‌رسه به فیزیک، تبدیل می‌شه به عصبی و پریشون بودن...

یحتمل اگه کسی پیدا بشه که این آهنگ رو دوست داشته باشه، فقط خود خدا بتونه ساکتم کنه:)

چرا برای یه فوتون باید مهم باشه که بهش نگاه می‌کنم یا نه؟ (با حیاست) که بعد تصمیم بگیره موج باشه یا ذره؟ ازشون خوشم میاد. باحالن

تقریبا اوایل دهه ۱۹۲۰ فیزیک‌دان ها به طور جدی راجع به اینکه نور موج هست یا از مجموعه ای از ذرات تشکیل شده بحث می کردن. دو احتمالی که هر دو به طور قابل قبولی درون جهان بینی نیوتونی قرار می گرفت‌. عمرا نمی تونستن تصور کنن که نور به طور ذاتی فوتون هایی باشه که هر یک به طور جداگونه رفتار موجی نشون میدن. این داستان که یه جسم واحد بتونه هم ذره باشه و هم موج منجر به نتایج عجیب و خفنی شد که قبل از مکانیک کوانتومی غیرقابل تصور بود. در جواب این سوال که بالاخره موج یا ذره؟ نور به طور همزمان هیچ یک از این دو نیست و در عین حال، هر دوی اونهاست:)

برای اینکه ملموس بشه، باید اونچه که به عنوان کلمات می شناسید رو فراموش کنید و تنها بعد از این می‌تونید به تدریج روش جدیدی رو برای درک ایده های عجیب و جالب‌انگیز درگیر این مسئله ابداع کنید🌝✨ #میدان_نبردی_به_نام_فیزیک