+یادته یه مدت هرچی میشد میگفتیم پیشمیاد؟
-وای آره. حالم از پیشمیاد به هم...
"پیشمیاد، منم تاحالا پام شکسته."
-...نمیخوره.
+مثلا اینطوری بود که، میرفتیم توی مثلا حیاط و اون مثلا میگفت که... وایسا چرا دارم اینقدر میگم مثلا؟
-دقیقا میخواستم همینو بگم.
بر نگه سرد من به گرمی خورشید
مینگرد هر زمان دو چشم سیاهت
تشنه این چشمه ام، چه سود خدا را
شبنم جان مرا، نه تاب نگاهت
جز گل خشکیده ای و برق نگاهی
از تو در این گوشه یادگار ندارم
زان شب غمگین، که از کنار تو رفتم،
یک نفس از دست غم قرار ندارم
ای گل زیبا، بهای هستی من بود
گر گل خشکیده ای ز کوی تو بودم
گوشه تنها، چه اشک ها که فشاندم
وان گل خشکیده را به سینه فشردم
آن گل خشکیده شرح حال دلم بود
از دل پردرد خویش با تو چه گویم؟
جز به تو از سوز عشق با که بنالم
جز ز تو درمان درد از که بجویم؟
من دگر آن نیستم به خویش مخوانم
من گل خشکیده ام به چی نیرزم
عشق فریبم دهد که مهر ببندم
مرگ نهیبم زند که عشق نورزم!
پای امید دلم اگرچه شکسته است
دست تمنای جان همیشه دراز است
تا نفسی میکشم ز سینه پر درد
چشم خدا بین من به روی تو باز است
#مشیری