میشوند که در آن نمونه ای روی یک میز قرار دارد.سینه نمونه شکافته شده و قلبش میتپد.دکتر والکا می ایستد تا از پشت پنجره نگاهی بیندازد.میگوید ثبت عملکرد اعضای بدن،وقتی نمونه زنده و هوشیار است،واقعا خارق العاده است.هیجان زده اضافه میکند:«چه قلب تپنده زیبایی!شگفت انگیز نیست؟» مارکوس چیزی نمیگوید. دکتر میگوید:«چی گفتی؟» مارکوس میگوید:«چیزی نگفتم.»اما این بار صاف توی چشم هایش نگاه میکند،طوری که نشان میدهد به قدر کافی تحمل کرده و دیگر حوصله ندارد. زن بی حرف به او نگاه میکند،از سرتاپا،انگار میخواهد اسکنش کند.نگاهی است به قصد نشان دادن اقتدارش،اما مارکوس آنرا نادیده میگیرد. #لاشه_لطیف

برایِ اتاقکِ سیگارِ عزیز✨🌱

=)))))))))

متشکرم.

(به زور گرفتم ازش بچه‌ها)

"قلپِ آخر بطری آب و نخور. دفعه‌ی پیش وقتی خوردیش، گذاشتی رفتی" - توی قصه‌مون همش ستاره‌ها از آسمون میوفتادن پایین،دیدیشون؟ + برف میومد؟ -‌ برف میومد، ما خوابیده بودیم، کتاب میخوندیم، تو دلت می‌خواست کتاب و آبی کنی‌. + ستاره ها آبی‌ش کردن، اکلیل می‌پاشیدن رو موهات، یادته؟ - یادمه، خورشید دور مچت می‌درخشید. + دیدی قلپ آخر و نخوردم؟ - یعنی هیچ‌وقت نمی‌ری. هیچ‌وقت نمی‌ری نه؟ + می‌ذارم قلپ آخر مولکول شه بره تو هوا - نه، نفس می‌کشی میره تو قلبت، می‌ری، دوباره می‌ری. + اگه بریزمش تو گلدون چی؟ میشه‌ شیشه‌ی‌عمرم ؟ - بذار شیشه‌ی عمرتو نقاشی کنم. + با ستاره‌های‌آبی ؟..

اینم چون گناه داره

(این متنشو دوست دارم خیلی)