افق تاریک، دنیا تنگ، نومیدی توان فرساست. میدانم.
ولیکن ره سپردن در سیاهی
رو به سوی روشنی زیباست؛ میدانی؟
به شوق نور در ظلمت قدم بردار
به این غم های جان آزار دل مسپار!
که مرغان گلستان زاد،
که سرشارند از آواز آزادی
نمیدانند هرگز لذت و ذوق رهایی را
و رعنایان تن در نور پرورده،
نمیدانند در پایان تاریکی، شکوه روشنایی را!
#مشیری
اتاقکسیگار؛
شبیه ایمی نیست؟
بهنظرمکه طرحش آره ولی رنگهاش نه. رنگهای ایمی پاستیلیتره.
هدایت شده از 𝒔𝒐𝒏𝒓𝒊𝒆 𝒆𝒏𝒕𝒓𝒆 𝒍𝒂𝒈𝒓𝒊𝒎𝒂𝒔`
1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا