پس از باران...

گل از طراوت باران صبحدم لبریز هوای باغ و بهار نسیم و نم لبریز صفای روی تو ای ابر مهربان بهار که هست دامنت از رشحه کرم لبریز هزار چلچله در برج صبح میخوانند هنوز گوش شب از بانگ زیر و بم لبریز به پای گل چه نشینم درین دیار که هست روان خلق ز غوغای بیش و کم لبریز مرا به دشت شقایق مخوان که لبریز است فضای دهر ز خونابه ستم لبریز! ببین در آینه روزگار نقش بلا که شد ز خون سیاووش جام جم لبریز چگونه درد شکیباییش نیازارد دلی که هست به هرجا ز درد و غم لبریز #مشیری

Sorry not sorry

دلم برای ناروتو خیلی تنگ شده شاید وقتشه ریواچ