دوران خشکسالیست، بی‌برگ، بی جوانه باران رحمتت کو، ای جان جاودانه ابر گران خروشید، برق بلا درخشید از آشیانه اینک، آتش کشد زبانه پرواز رفت از یاد، آواز رفت بر باد تنها به جای ماندست، اندوه آب و دانه همزاد آدمیزاد کوه غم است ای داد در دوره‌های فریاد بر دوش او روانه جویندگان نوریم در روزگار ظلمت گم‌کردگان صبحیم در شام بی‌کرانه نوری به دل بیفروز، ای پرتو رهایی شوری ز جان برانگیز با خوش‌ترین ترانه این صبر بی‌ظفر را بیرون کن ز دل ما وین شام بی سحر را بردار از میانه گلواژه بهاریم، در فصل برگ‌ریزان پیغام‌گوی مهریم، در عصر تازیانه ماییم و حق پرستی، گیرم گناه باشد ما بت نمی‌پرستیم چون مردم زمانه سیمرغ وار اینک باید به قاف رو کرد کز مردمی نمانده‌ست روی زمین نشانه رازی نهفته خواندیم در پرده خموشی حرفی نگفته گفتیم در گریه شبانه! #مشیری

سوزان بانو قدم روی چشم بنده فرمودند!!!!

اون فرش قرمز من کو²

=) داشتم تقدیمی‌ها رو می‌نوشتم که چنلت رو دیدم

قبلاً تو چنلت جوین بودم فکرکنم پخ شد

آخ عجب افتخاری

:((((((((

زنده‌اند

فرزند خانواده در آغوش سرد خاک با سینه شکافته، خاموش، خفته است مادر به روی گور پسر نعره میزند از آتشی که در دل پر خون نهفته‌ست این خفته بی‌گناه درین دوزخ سیاه حرفی به سود مردم محروم گفته است بسیار مرد و زن که درین راه تابناک تا پای جان به خاطر حق ایستاده‌اند سر خم نکرده‌اند به تسلیم و بندگی حق گفته‌اند اگرچه به خاک افتاده‌اند آنها نمرده‌اند! که در پیش تیغ و تیر درس شرف به اهل وطن یاد داده‌اند. #مشیری