💫 22 کتابی که برای جهاد اقتصادی باید بخوانید سال‌هاست که نائب امام زمان(عج) شعار سال را اقتصادی انتخاب می‌کنند. اما سال‌هاست که ایشان از وضعیت اقتصاد گله‌مند هستند... ریشه این وضعیت، در حاکم بودن تفکرات غلط و اجرا شدن برنامه‌های غلط اقتصادی در کشور است که عده‌ای قلیل را به ثروت‌های افسانه‌ای می‌رساند و اکثریت مردم را روز به روز فقیرتر می‌کند. حضرت آقا در جایی می‌فرمایند «هر تلاش خوب و بجایی، جهاد نیست. جهاد یعنی تلاش برای هدف‌گیری دشمن، و در هر زمان باید عرصه جهاد را به درستی تشخیص داد». امروز یک سوال اساسی که بچه‌های ولایی و انقلابی باید از خود بپرسند این است که در زمان حاضر، «عرصه جهاد» چیست؟ در این عرصه «دشمن» کیست؟ اگر این فرمایش رهبر حکیم انقلاب اسلامی را بپذیریم که امروز، مسئله اول کشور اقتصاد است، باید آستین‌ها را برای جهاد بالا بزنیم. باید در عرصه اقتصاد، «دشمن» را هدف بگیریم؛ وگرنه در اصلی‌ترین مسئله کشور، جزو مجاهدین نیستیم. و اگر در این جهت مجاهدت نکنیم، هیچ تفاوتی با آنانکه در جریان جنگ تحمیلی، در دسته قاعدین قرار گرفتند، نداریم. اما آیا می‌شود بدون شناخت دشمن، او را هدف گرفت؟ هرگز! باید برای جهاد، هم خط امام را شناخت و هم خط دشمن را. اگر امام را بشناسیم اما دشمن را نشناسیم، چه بسا، فی سبیل الله، سنگر دشمن را در جبهه خودی بپا کنیم! این است که یک جوان مومن انقلابی، باید در عرصه اقتصاد، مجاهدت کند؛ و این مجاهدت، بدون دشمن‌شناسی محال است. مجموعه کتاب‌های زیر را می‌توان «مجموعه امام شناسی و دشمن‌شناسی» اقتصادی دانست. به همین ترتیبی که در ادامه می‌آید، کتاب‌ها را تهیه و به صورت جمعی یا فردی مطالعه کنید. سپس اخبار کشور را دنبال کنید و ببینید نسخه‌های دشمن، در حال اجرا در کدام بخش است و دشمن را هدف بگیرید. امروز، در عرصه جنگ اقتصادی، هیچ کاری مهم‌تر و موثرتر از تبیین نقشه دشمن نیست. آگاه شوید و آگاهی ببخشید. 1- دکترین شوک؛ نوشته نائومی کلاین 2- اقتصاد ایران در دوره تعدیل ساختاری؛ نوشته فرشاد مومنی 3- اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی؛ بهمن احمدی امویی 4- طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن؛ حضرت آیت‌الله خامنه‌ای 5- جزوه اندیشه اقتصادی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای 6- 23 نکته مکتوم سرمایه‌داری؛ ها جون چانگ 7- نیکوکاران نابکار؛ ها جون چانگ 8- تاریخچه مختصر نئولیبرالیسم؛ دیوید هاروی 9- چین چگونه از شوک‌درمانی گریخت؟؛ ایزابلا وبر 10- سرمایه‌داری و آزادی؛ میلتون فریدمن 11- عدالت؛ مایکل سندل 12- دولت و بازار؛ سید یاسر جبرائیلی 13- قدرت و پیشرفت؛ سید یاسر جبرائیلی 14- لیبرالیسم؛ لودویگ فون میزس 15- راه بردگی؛ فریدریش هایک 16- در سنگر آزادی؛ فریدریش هایک 17- لیبرالیسم غرب؛ ظهور و سقوط؛ آنتونی آربلاستر 18- هویت؛ فرانسیس فوکویاما 19- لیبرالیسم و انتقادات وارد بر آن؛ فرانسیس فوکویاما 20- بهای نابرابر؛ جوزف استیگلیتز 21- سرمایه در قرن بیست و یکم؛ توماس پیکتی 22- هنر تحریم‌ها؛ ریچارد نفیو @syjebraily

♨️دکتر سیدیاسر جبرائیلی 🔹میگویند چرا به ما می‌گوئید لیبرال! بسیار خب. ما نمی‌گوئیم! شما بفرمایید لیبرالیسم چیست و با آن مرزبندی کنید. شما بگوئید نسخه‌های IMF چیست و با آنها مرزبندی کنید! 🔹 وقتی سیر سیاست‌های اقتصادی اجرا شده در کشور را بررسی می‌کنیم، می‌بینیم قدم به قدم نسخه‌های صندوق بین‌المللی پول پیاده شده است. صندوق بین‌المللی پول تنها پزشکی است که به بیمار، همراه نسخه وام هم می‌دهد؛ و ایران تنها بیماری است که این نسخه را بدون اخذ وام اجرا کرده است. چه چیزی سیاستمدار را کور می‌کند که نمی‌تواند از تجارب خودمان و دیگران عبرت بگیرد؟ ایدئولوژی کارشناسان و منافع سرمایه‌داران! 📌 #فوری_سراسری بزرگترین کانال خبری تحلیلی در ایتا @fori_sarasari

🎉 پیشنهاد ویژه‌ی امروز در غرفه‌ی انتشارات انقلاب اسلامی با ۱۰ + ۲۰ درصد تخفیف 📚 کتاب روایت رهبری کتاب «روایت رهبری»، با طرح جلد و صفحه‌آرایی جدید به قلم سیدیاسر جبرائیلی، روایت جامع و دست اوّلی از «رسمیّت و قانونیّت یافتن رهبری حضرت امام خمینی رحمةالله با مصوبه‌ی مجلس خبرگان قانون اساسی»، «تعیین آیت‌الله منتظری به رهبری آینده توسط مجلس خبرگان رهبری و سپس عزل وی» و در نهایت، «تعیین حضرت آیت‌الله خامنه‌ای توسط مجلس خبرگان به رهبری انقلاب اسلامی» است. 📌 نشانی غرفه: مصلی امام(ره)، شبستان اصلی، ورودی ۱۷، راهروی ۷ @KhameneiBook

🟠 دستگیری یک جنایتکار بزرگ اقتصادی در نانوایی! حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

🟠 در سال سرمایه گذاری برای تولید، آزادسازی واردات کمر تولید را خواهد شکست! ✍🏻دکتر محمدجواد ایروانی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام 🔸ایشان در مورد آزادسازی واردات و تأثیرات آن بر تولید داخلی هشدار داده است. وی بیان کرد که آزادسازی واردات کالاهایی که مشابه داخلی دارند، می‌تواند به تولید داخلی آسیب جدی وارد کند و تبعات زیان‌باری برای اقتصاد و منافع ملی داشته باشد. نکات کلیدی سخنان ایشان: 1️⃣. افزایش تقاضای ارز و تورم: آزادسازی واردات منجر به افزایش جهشی تقاضا برای ارز می‌شود که این امر نرخ ارز را بالا برده و تأثیر گسترده‌ای بر قیمت‌ها و تورم خواهد داشت. 2️⃣. آسیب به تولیدکنندگان: در شرایطی که ۸۸٪ واردات کشور شامل مواد اولیه، واسطه‌ای و ماشین‌آلات است، افزایش بی‌رویه نرخ ارز، تولیدکنندگان را با کمبود نقدینگی مواجه می‌کند. 3️⃣. کمبود نقدینگی: نسبت نقدینگی به تولید ناخالص داخلی (GDP) در ایران پایین است و تولیدکنندگان همواره از کمبود نقدینگی و اعتبارات رنج می‌برند. 4️⃣. چالش‌های تولید داخلی: تولیدکنندگان با افزایش دستمزدها، هزینه‌های انرژی، و قطعی مکرر برق مواجه هستند و آزادسازی واردات، این نابرابری را تشدید می‌کند. 5️⃣. حمایت‌گرایی جهانی: در حالی که بسیاری از کشورها از تولیدات ملی خود حمایت می‌کنند و جنگ تعرفه‌ها رواج یافته، آزادسازی واردات به نفع طرف‌های تجاری ایران است و به تولید داخلی آسیب می‌زند. 6️⃣. هشدار رهبر انقلاب: ایشان به هشدار رهبر معظم انقلاب درباره جلوگیری از شوک به تولید ملی، کاهش اشتغال، و بی‌ثباتی اقتصاد اشاره کردند و این موضع را شایسته تقدیر دانستند. دکتر ایروانی تأکید کرد که در سالی که به عنوان «سال سرمایه‌گذاری برای تولید» نامگذاری شده، آزادسازی واردات می‌تواند کمر تولید داخلی را بشکند و به اقتصاد کشور آسیب جدی وارد کند. #یادداشت حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

🟠 چشم بستن بر ملاحظات و معادلات قدرت و تلاش صادقانه برای دستیابی به «صلح» در محیط بین‌الملل، آب در هاون کوبیدن است. بهای گزافی هم دارد... ✍🏻سیدیاسر جبرائیلی #توییت حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

🟠گفتمان عدالت‌خواهانه انقلاب در خطر تحریف است! 🔹حجتالاسلام قنبریان در برنامه تلویزیونی ثریا به بررسی جایگاه قانون اساسی در منظومه فکری انقلاب اسلامی پرداخت. 🔸او با تمرکز بر فصل چهارم قانون اساسی، به اصول اقتصادی پرداخت و اظهار داشت: اصل ۴۳ قانون اساسی، با هدف تأمین شرایط اشتغال کامل، بر ضرورت در اختیار گذاشتن وسایل کار برای همه افراد توانای کار، از طریق وام بدون بهره یا راهکارهای مشروع دیگر تأکید دارد. 🔹قنبریان افزود: هیچ‌کس نگفت این اصول خلاف اسلام است. حتی چهار سوالی که برای تحکیم آن مطرح شد، سه مورد آن درباره اجرا بود و یکی درباره نظریه اقتصادی حاکم. 🔸او در ادامه با نقد رویکردهای نئولیبرالی، هشدار داد که گفتمان عدالت‌خواهانه انقلاب در خطر تحریف است. به گفته او، نباید از ترس مارکسیسم به دامن نظریه‌پردازان اقتصاد بازار آزاد چون هایک و فریدمن پناه برد. 🔹قنبریان تأکیدکرد: وقتی سخن از فقر و عدالت به میان می‌آید، برخی برچسب کمونیستی می‌زنند، حال‌آنکه سخن از اصول اسلامی انقلاب است؛ اصولی که امام خمینی نیز بر آن‌ها تأکید داشت. لینک مشروح برنامه 📺telewebion.com/episode/0x12e7d6c0 حکمران @HokmranOnline

در چنین جهانی، بدبخت ملتی‌ست که فریب لبخند گرگ را بخورد و خیال کند با توضیح و مدارا می‌تواند در امان بماند. بیچاره‌اند آن‌ها که خیال اقناع و سوءتفاهم‌زدایی با شیطان را در سر دارند. خیال می‌کنند اگر سر فرود بیاوریم، سرمایه و صلح خواهد آمد! در منطق سلطه، ضعف نه رحم می‌آورد، نه اعتماد؛ تنها طمع را بیشتر می‌کند. و این، آن لحظه‌ای‌ست که یک ملت نه به جرم داشتن قدرت، بلکه به جرم نداشتنش، بلعیده می‌شود. @syjebraily

🟠 آقای دکتر پزشکیان فرموده‌اند که ما ایرانی‌ها شش برابر میانگین کشورهای اروپایی برق مصرف می‌کنیم. می‌توان با اطمینان کامل گفت رئیس‌جمهور که شخصا آمارها را از مراجع معتبر دریافت و مقایسه نکرده است. پیروان مکتب گران‌ساز که در دولت‌های قبل حضور داشتند و در این دولت نیز ابقا شده‌اند، این گزارش‌ها را می‌سازند تا راه را برای گران‌سازی برق بر مردم هموار کنند. 🟡 آقای دکتر پزشکیان عزیز! خطاب به شهید رئیسی عزیز هم نوشته بودم: هیچ کس جز خود شما نمی‌تواند شما را از دست این جماعت نجات دهد... ✍🏻سیدیاسر جبرائیلی #توییت حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

پیشرفت، آباد شدن به دست بیگانه نیست آباد شدن به دست بیگانه نامش استعمار است پیشرفت، رسیدن به توان آباد کردن است و ما به این توان رسیده‌ایم. ما نمی‌خواهیم برایمان بنا بسازند، ما می‌خواهیم بنّا شویم و خود بسازیم. @syjebraily

اثر برنامه تعدیل بر تورم، سرمایه گذاری، واردات و اشتغال 🔹میانگین تورم طی اولین دوره اجرای برنامه تعدیل در ۶۸ تا ۷۱ ، ۲۵ درصد بوده است. این عدد در ۵۰ سال قبل از اجرای برنامه تعدیل در تاریخ اقتصادی ایران بی سابقه بوده است و حتی قابل قیاس با میانگین تورم کشور، در دوره جنگ تحمیلی نیست. 🔹مسئولین پیش بینی می کردند که با اجرای برنامه تعدیل، سرمایه گذاری خصوصی افزایش یابد اما طی سالهای ۶۸ تا ۷۱ رشد سرمایه گذاری دولتی ۱۴ درصد و رشد سرمایه گذاری غیر دولتی تنها ۸ درصد بوده است که این یعنی سرمایه گذاری غیر دولتی اصلا رشدی نداشته است. 🔹به علاوه در برنامه اول توسعه، ارزش افزوده مسکن، صنعت و خدمات معادل ۱۴/۵ درصد پیش بینی شده بود که در عمل ۳/۵ درصد شد. به کار گرفته نشدن نیروی کار، یکی از دلایل این مساله می تواند باشد. 🔹یکی دیگر از تجویزهای برنامه تعدیل آزادسازی واردات بود. خوب است بدانیم هر یک میلیارد دلار واردات کالاهای ساخته شده به معنی حداقل از دست دادن امکانات شغلی بیش از ۱۰۰ هزار نفری نیروی کار در ایران خواهد بود. یعنی وضعیت حادتر بیکاری! (برگرفته از کتاب اقتصاد ایران در دوران تعدیل ساختاری/ دکتر فرشاد مومنی) #تعدیل_ساختاری ۳۰ @haad1442

✨آموزش در تراز حکمرانی یا در تراز بازار؟ تبیینی انتقادی از نفی نئولیبرالیسم در اندیشه رهبری در یکی از مهم‌ترین موضع‌گیری‌های ناظر به آینده آموزش در ایران، آیت‌الله خامنه‌ای با صراحت تمام، آموزش و پرورش را نهادی حکومتی دانستند و هرگونه زمزمه جداسازی آن از دولت را «بی‌معنا» توصیف کردند. در فضایی که گفتمان حاکم در بسیاری از نظام‌های آموزشی جهان با شتابی فزاینده به سوی بازارمحوری و کالایی‌سازی پیش می‌رود، این سخن صرفاً یک دستور اجرایی نیست، بلکه اعلان مرزهای نظری میان دو نگرش بنیادین به دولت و آموزش است: یکی متکی بر دولت عدالت‌محور و تربیتی، و دیگری متأثر از دولت نئولیبرال و مقررات‌زدا. در ادبیات نئولیبرالی، آموزش دیگر نه یک وظیفه عمومی بلکه «کالا»یی فردی تعریف می‌شود که افراد باید با اتکا به توان مالی خود آن را در بازار رقابتی جست‌وجو کنند. میلتون فریدمن، نظریه‌پرداز برجسته این جریان، در کتاب «آزادی در انتخاب» پیشنهاد کوپن آموزشی را مطرح کرد تا نقش دولت را از متولی مستقیم آموزش به توزیع‌کننده‌ی منابع کاهش دهد، با این فرض که رقابت میان نهادهای آموزشی، به بهبود کیفیت خواهد انجامید. در این مدل، دولت «داور» است نه «مربی». اما آنچه این نگاه نادیده می‌گیرد، وجه تمدنی و هویتی آموزش است. در نظام فکری نئولیبرالی، همان‌گونه که فوکو در تحلیل خود از «حکومت‌مندی نئولیبرال» نشان می‌دهد، افراد به‌مثابه کنشگران اقتصادی بازتعریف می‌شوند و دولت، به جای مراقبت از شهروندان، صرفاً بسترساز عقلانیت بازار می‌شود. در چنین منظری، آموزش صرفاً ابزاری برای تولید سرمایه انسانی است؛ انسان نه به مثابه «فرد تربیت‌شونده»، بلکه به مثابه «واحد بهره‌ور» ارزش دارد. شواهد تجربی نیز مؤید این امر است که جداسازی آموزش از دولت، نه‌تنها به عدالت منجر نشده، بلکه به تعمیق نابرابری انجامیده است. در شیلیِ پس از پینوشه، پیاده‌سازی دقیق این سیاست‌ها ــ تحت تأثیر مستقیم آموزه‌های «پسران شیکاگو» ــ به نظامی انجامید که در آن کیفیت آموزش با طبقه اجتماعی گره خورد و شکاف‌های آموزشی به بازتولید ساختاری نابرابری اجتماعی منجر شد. در نقطه مقابل، نگاه رهبر انقلاب اسلامی به آموزش، نگاهی حکومتی، هدایت‌گر و تمدن‌ساز است. در این منظومه‌ی فکری، آموزش نه ابزار ارتقاء فردی صرف، بلکه مسیر پرورش انسان مؤمن، عدالت‌طلب، و مسئول است. این وظیفه، ماهیتاً از جنس حکمرانی است، نه بازار. از این منظر، دولت اسلامی نمی‌تواند آموزش را رها کند، چون رهاسازی آموزش، در واقع، رهاسازی آینده‌ی ملت است. زمزمه‌ی جداسازی آموزش از دولت، اگرچه ممکن است با ادبیات کارآمدی و آزادی انتخاب توجیه شود، اما در نهایت ترجمه‌ی یک تغییر پارادایمی است: انتقال از دولتِ متعهد به دولتِ خنثی، از تعلیم شهروند به تولید مشتری. و این همان لحظه‌ای‌ست که آموزش، روح خود را از دست می‌دهد. در چنین شرایطی، تأکید بر نقش حاکمیتی آموزش و پرورش، تنها دفاع از یک نهاد نیست؛ دفاع از یک معنا، یک فلسفه، و یک آینده است. @syjebraily