البته که اهمیت نمیدم ، خیلی وقته که برام عادی شده اونقدری عادی شده که حتی بعضی وقتا متوجه اتفاق افتادنش نمیشم

ولی بعضی موقع ها ، با این که اهمیتی نداره ناشناسمو چک میکنم پیوی هارو چک میکنم تا شاید واقعا یکی براش اهمیت داشت

شاید یکی خواست باهام هم کلام بشه ولی باز هر دفعه همون اتفاق قبلی میوفته

واقعا زندگی من به یه لوپ تبدیل شده همون اتفاقا ، دوباره و دوباره

شاید بخاطر همینه که دیگه دستم به مداد نمیره تا یه چیزی بکشم نقاشی کردنی که از بچگی عاشقش بودم و روحم بود دیگه برام جذابیت نداره نمیتونم چیز قشنگی خلق کنم

داستان و سناریو های فیلم ها برام تکراری شده

دیگه شخصیت اصلی انیمه برام استوره موفقیت نیس

شاید بخاطر همینه که دیگه حتی دلم نمیخواد از خوابم بیدار شم

لطفا مثل قبل، بهم اهمیت نده ، باهام حرف نزن یا پیاممو ریپلای نکن میدونم که قصدشم نداشتی ولی وقتی خودم بهت بگم ، تو متوجه میشی که کاملا جدیم لطفا بزار به تنها بودنم عادت کنم

اینجوری تنها نشستن تو اتاق و دسته بندی کردن عکس هایی که از شخصیت های دو بعدی جمع کردم ، منطقی تر به نظر میرسه و بهش عادت میکنم

این یارو وایب پهلوانان میده چرا🤣🤣🤣

حاح