سناریو های فیک من پر شده از اتفاقات بد من شخصیت اصلی داستانمو آزار میدم ، به وسیله ارتباطاتش چه روحی چه فیزیکی ، احساس خوبی بهم دست میداد وقتی زخمی و بی کس بود لذت میبردم ازین که شخصیت اصلی داستانم پر از خون ، زیر بارون با بدنی تب کرده توی خیابون رها میشد وقتی بی جون و مریض باید کار میکرد تا پول در بیاره ، وقتی با بدن کبود یه گوشه خودشو جمع میکرد تا بتونه حداقل چند دقیقه خودشو توی عالم خواب غرق کنه ولی همیشه یه شخصیت مکملی وجود داشت ، در نقش رقیب ، برادر ، پدر یا دشمن و کارش این بود که عذاب بده ، اهمیت نده و تمام کبودی هارو به وجود بیاره شخصیت اصلی هیچ وقت متنفر نشد ، و شخصیت مکمل تا لبه مرگ ادامه میداد بعد از یه جایی توی سناریو ها چیز جدیدی کشف کردم یه حس جدید مکمل داستان من ، ناخواسته اهمیت داد بدن بیجونش رو بقل گرفت و یه گوشه نشست سرش رو نوازش کرد و جای کبودی روی پیشونیش رو بوسید همون کبودی که خودش به جا گذاشته بود

و این حس بهترین حس دنیا بود ، جوری که وقتی بدن پر از خونش رو بقل میگرفت و بغض میکرد جوری که بعد از همه اتفاقات ازش معذرت خواهی میکرد جوری که وقتی توی تب میسوخت توی بقل میگرفتش همه و همه حس خوبی میداد

ولی هیچ وقت نفهمیدم رویای من چی بود که باعث شد زندگی شخصیت اصلیمو به فلاکت بکشونم و بعد یه نفرو قرار بدم تا سرشو نوازش کنه

شاید فقط میخواستم یکی وجود داشته باشه تا بعد از تمام جنگای خونینی که داشتم ، دست زخمیمو باند پیچی کنه

یا شاید نیاز داشتم یه دوست داشتن پس از نفرت بی پایان رو محقق کنم

اون دوست عزیزی که جدید اومدی و احتمالا لیونو میشناسی سلام😂😂

نائوکو میخواد ناشناسشو پاک کنه* همه تو ناشناس: وای نه تروخدا نائوکو پاکش نکن ترو جدت قسمت میدم ناشناس من : صدای جیرجیرک*

😂آقا کلاغه مطمئنی برای خوردن جیرجیرکه نیمدی؟ چون دیگه صداش نمیاد

ای جانم چیز میقولی؟🧀 بقول بقول