یه عمل خالصانه، همیشه دل‌هارو نرم می‌کنه. - Klaus

دانشگاه تاثیر قابل توجهی روی سرعت تموم شدنِ باتری اجتماعی‌م داره.

آخرین نوشته‌هام و احوالاتی که ثبت کردم رو کاغذ، به ۴ آبان ۰‌۳ برمیگرده:)) تا به الان.

حس می‌کنم نمی‌تونم خیلی از خدا دلخور باشم وقتی که مشکل خودمم!!

منِ آدمی‌زاد با همچین روحیه‌ای نمی‌دونم چرا همچین رشته‌ای انتخاب کردم، خدا کمکم کنه.

از لحاظ روحی نیاز دارم برم نمایشگاه کتاب، با جیب پر پول البته🤝

آقا امیرالمومنین‌علیه‌السلام: دوای دردها، دیدار با رفیقان است.

خاطرات دوره دبیرستان یادم میاد و فکر می‌کنم من واقعا اون سه سال زندگی رو بُردم!

اون دعای قشنگی که خانم مُسن برام کرد، باعث شد رقیق القلب بشم✨

*شاید باید منتظر بمونی تا اون تیکه‌ی پازل پیدا بشه شایدم باید خودت پیداش کنی یا شاید حتی باید بسازیش!

دیگه فکر کنم بعضی وقتا تنها راه نجاتم فقط نوشتن باشه.

دلم یه دوست خارجی می‌خواد. یه دوستی از یه فرهنگ دیگه، یه سرزمین دیگه، یه تفکر دیگه، یه سبک زندگی دیگه، یه آدمِ کاملا متفاوت که بتونم کشفش کنم و با هرچیزی که می‌فهمم ذوق کنم، هیجان‌زده بشم، متعجب بشم و احساسات جدید تجربه کنم. در واقع شاید یه دروازه برای ورود به یه دنیای دیگه می‌خوام.