ما با هرکدوم از معلم‌هامون (مگر تعدادی که صرفا رابطه‌مون باهاشون درسی بوده) مثل یه خانواده بودیم. یه خانواده تشکیل دادیم و دقیقا حس و حالِ اعضای خانواده رو توی کلاس داشتیم. همون‌قدر صمیمی، دوست‌داشتنی، محترم، عزیز و امن. امروز فهمیدم که این رابطه‌ی خاص با دبیر ادبیات‌مون از بقیه بیشتره و با اون غرور خاص و شخصیت خاصش اقرار کرد که با کلاس ما واقعا تو این سه سال راحت بوده و دوستمون داره. با خودم فکر کردم، پسر! اگه ما از این مدرسه بریم واقعا دلمون تنگ میشه :)))))))))) #روزنگار | #دفترچه | #علیا بیست و هشتِ آذرِ صفر دو.

علیا منو به چیزایی تشبیه میکنه که خیلی ملیح و دوست داشتنی‌ان؛ ولی اون لحظه خودم خجالت میکشم انقدر خانم و ملیح نیستم ..

خیلی وقتا پیامای خودمم که میخونم نمی‌فهمم چی نوشتم؛ انقد که پیچیده‌ست و مدام سعی میکنم کلمات و جملاتِ درستی رو بیارم تا بتونم حسِ درونمو واضح بگم. ولی واقعا توصیف ناپذیرِ

همیشه یلدا رو دوست داشتم؛ ولی مثل اینکه امسال شب یلدا رو باید با تنهایی سر کنم ..

*دوست خارجی میخوام .

هرگز از گردشِ‌ ایام دل‌آزرده مباش! بامدادی‌ است پیِ هر شبِ تاری؛ آری ..:) - علامه طباطبایی

انتظار و توقع داشتن از آدمایی که برات جایگاه ویژه‌ای دارن، میتونه یک روز تمامِ وجودتو نابود کنه و این نابودی ادامه داشته باشه ..

ولی پاییز امسال با ما قهر بود .. اونجور که باید دلبری نکرد از آدما ؛ و مارو سپرد دستِ زمستونِ سفید و قشنگ ..

-

گاهی زمستون، از پاییز هم قشنگ‌تر و ملیح‌ترِ ..:)

سکوتِ شب ..

به حدی که برف روح نوازه:))) *اکلیل