دیشب تماماََ غم و دلتنگی و اشک‌ بودم؛ اشک‌هایی که نذاشتم جاری بشن و حالا دارن خودشونُ نشون میدن.

یک روز همه‌ی ما می‌میریم.

یک روز همه‌ی ما فراموش می‌شویم.

یک روز همه‌ی ما مردمِ بی‌نام و نشانِ جا مانده در تاریخ‌یم.

طیفی از چیزایی که قراره خاطره، و بعد به دلتنگی تبدیل بشه .

-

کلا گذر زمان تو فضای مجازی خیلی عجیبه، چون شخصیت افراد مکتوب شده میمونه با شات و پیام و غیره و وقتی عوض میشن و یه روزی راهت میخوره به اون خاطراتی که ازشون سیو داشتی و با چشمای خودت به عینِ میبینی که چقدر تغییر کردن...

لطفاََ سکوتِ آدم‌هارو جدی بگیرید.

زندگی‌ام در حالِ گذر است اما نمی‌توانم آن را به معنای واقعی زندگی کنم!

انسان همینِ؛ علاوه بر اینکه خیلی چیزارو طی زندگی‌ش فراموش می‌کنه، خیلی چیزارو هم عادی می‌کنه.

Overthinking<<<<

- سکوت