⭕️ خودزنی راهبردی دشمن در جنگ شناختی 🔹 در اتاق جنگ روانی دشمن، یک دوپارگی مهلک وجود دارد که کل عملیاتشان را به یک کمدی تلخ تبدیل کرده است. آن‌ها ابتدا با تمام قوا، روایتی از یک «شب مطلق» می‌سازند؛ تصویری از یک ایران تماماً فاسد، فروپاشیده و بدون حتی یک نقطه‌ی نور. این، سنگ بنای دروغ بزرگ آنهاست. 🔸 اما بلافاصله، همین ماشین تبلیغاتی، با دیدن یک خطای فردی یا یک جرقه‌ی کوچک از ناکارآمدی، چنان فریاد «شگفتا» سر می‌دهد که گویی با معجزه‌ای هولناک روبرو شده است. 🔹اینجاست که باید ایستاد و پرسید: مگر شما تمام این سرزمین را شب مطلق نخوانده بودید؟ پس این وحشت‌زدگی از دیدن یک سایه برای چیست؟ کسی که در تاریکی مطلق ایستاده، از دیدن یک سایه جدید شگفت‌زده نمی‌شود. 🔸 این واکنش هیستریک، یک اعتراف‌نامه غیرارادی است. یک سند ناخواسته که نشان می‌دهد آن‌ها خودشان هم دروغ «شب مطلق» را باور ندارند. این رفتار، یک حقیقت عمیق را افشا می‌کند: دشمن با «ایران واقعی» نمی‌جنگد؛ او در حال نبرد با «بت ذهنی» خود از ایران است. بتی بی‌نقص و معصوم که خودشان تراشیده‌اند تا از شکستن آن لذت ببرند. 🔹 خشم آن‌ها، خشم یک کاشف فساد نیست؛ خشم یک بت‌پرست سرخورده است. 🔸 ماموریت ما در این میدان، پاسخ به تک‌تک اتهامات نیست. ماموریت ما، بالا بردن همین «آینه شکسته» در برابر صورتشان است تا تضاد درونی و فروپاشی روایتشان را به خودشان نشان دهیم. باید به آن‌ها گفت: «این حجم از تعجب شما، معتبرترین گواهی سلامت برای سیستمی است که به آن حمله می‌کنید. فریاد شما، صدای شکستن بتی است که در ذهن خودتان ساخته بودید، نه واقعیت ما.» 🖊 #سعید_سپاهی

⭕️ دیپلماسی زیر سایه قدرت‌نمایی، خوانش تحرکات نظامی اخیر در منطقه 🔹 در آستانه دور تازه‌ای از گفتگوهای دیپلماتیک، منطقه شاهد رخدادهایی نظامی بود که احتمالا فضای مذاکرات پیشِ رو را پیچیده‌تر خواهد ساخت. سرنگونی یک فروند پهپاد ایرانی توسط جنگنده‌های آمریکایی ناو آبراهام لینکلن در دریای عرب و اقدام قاطع و قانونی نیروی دریایی کشورمان در تنگه هرمز، در فاصله‌ای کوتاه رخ داد. این تحولات، فارغ از تفسیرهای مختلف، بیانگر بستری ملتهب و آکنده از بی‌اعتمادی است که تعاملات کنونی طرفین در آن شکل میگیرد. به نظر میرسد هر دو طرف میکوشند پیش از نشستن بر سر میز مذاکره، پیامهای خود را به‌صراحت مخابره کنند. 🔸 در تحلیل این رفتارها می‌توان به دو محور اساسی اشاره کرد. از یک سو، ایالات متحده با نمایش قدرت نظامی در نزدیکی سواحل ایران، به دنبال ایجاد اهرم فشار و نمایش عزم خود برای مهار تحرکات منطقه‌ای است. از سوی دیگر، جمهوری اسلامی ایران با واکنش سریع در تنگه راهبردی هرمز و اعزام یک پهپاد دیگر، بار دیگر بر نقش تعیین‌کننده خود در امنیت این آبراه و حق دفاع از حاکمیت ملی تأکید کرد. این تقابل نمایشی را باید پیش‌ درآمد چانه‌زنیهای دشوار سیاسی و امنیتی دانست. 🔸 در چشم‌انداز آینده، نخستین سنایو تداوم تنش کنترل‌ شده است. وضعیتی که در آن، مذاکرات به نتایج سریع نمی‌انجامد اما خطوط ارتباطی حفظ شده و درگیریها از سطح محدود فراتر نمی‌رود. با اینحال، سناریوی نگران‌کننده‌تر، خطر تشدید ناخواسته تنش‌هاست، جایی که یک سوءمحاسبه یا خطای کوچک در جغرافیایی فشرده، میتواند به بحرانی بزرگ و مهارنشدنی تبدیل شود. 💬در جمع‌بندی معتقدم، رویدادهای اخیر نه نقطه عطف، بلکه نمادی از الگوی پایدار تنش میان تهران و واشنگتن‌ هستند. آینده منطقه بیش از هر چیز به مدیریت این تنشها و جلوگیری از تبدیل خطاهای کوچک به بحرانهای بزرگ وابسته است. جمهوری اسلامی ایران همچنان بر رفتار قانونمند، دفاع از حقوق ملی و نقش ثبات‌بخش خود تأکید دارد و تحقق ثبات پایدار در خلیج فارس و تنگه هرمز را در گرو احترام متقابل و خروج نیروهای فرامنطقه‌ای دانسته همچنین حق پاسخگویی به این اقدام تجاوزکارانه امروز را در زمان و مکان مناسب، برای خود محفوظ می دارد . 🖊#حسین_نجفی

⭕️ مذاکره موفق 🔹در شرایطی که مذاکره احتمالی میان ایران و آمریکا در ترکیه، با میانجی‌گری قطر، عربستان، مصر و برخی کشورهای دیگر مطرح شده، موفقیت این گفت‌وگوها بیش از هر چیز به رعایت اصول اساسی دیپلماسی وابسته است. حتی در موقعیت نابرابر قدرت، مذاکره می‌تواند سودمند باشد، مشروط به اجرای دقیق این هفت عنصر کلیدی: 🔸یک‌صدایی ملی: هرگونه چندصدایی داخلی (رسمی یا غیررسمی) سم مذاکره است و اعتبار ایران را نزد طرف مقابل و میانجی‌ها نابود می‌کند. هماهنگی کامل میان نهادها و چهره‌های سیاسی ضروری است. 🔹ذهن خلاق دیپلماتیک: تیم مذاکره‌کننده باید از تله‌های ابهام‌سازی، فشار رسانه‌ای و بازی‌های روانی آمریکا و برخی میانجی‌ها مصون بماند؛ خلاقیت در پاسخ‌دهی و پیش‌بینی پیش فرض ها و نقشه ها تعیین‌کننده است. 🔸اختیارات کامل: مذاکره‌کننده بدون اختیار تصمیم‌گیری سریع و بدون ارجاع مداوم به مبدا، نزد طرفین جدی گرفته نمی‌شود و به حاشیه رانده خواهد شد. 🔹 طرح‌محوری: داشتن طرح اصلی روشن همراه با چندین سناریوی جایگزین قوی تیم مذاکره کننده را در موقعیت شکست‌ناپذیر قرار می‌دهد و از پذیرش شروط یک‌جانبه جلوگیری می‌کند. 🔸 اعتمادبه‌نفس و انعکاس برتری: تیم مذاکره‌کننده باید با آرامش و قاطعیت، اقتدار، توان بازدارندگی و استقلال راهبردی ایران را به نمایش بگذارد؛ ضعف نشان دادن، دعوت به فشار بیشتر است. 🔹مذاکره رو در رو (چشم‌توچشم): حتی با وجود میانجی‌گری، هرگونه واسطه‌گری بیش از حد زمینه‌ساز فریب و تحریف است؛ باید حداقل بخش‌های کلیدی گفت‌وگو مستقیم و بدون واسطه انجام شود. 🔸رعایت خطوط ایدئولوژیک: سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران ایدئولوژیک است؛ هر توافقی که اصول استقلال، مقاومت و حمایت از محور مقاومت را نقض کند، از درون نظام و افکار عمومی رد خواهد شد. 🔹اگر این هفت اصل به‌طور کامل رعایت شود، مذاکره احتمالی نه‌تنها می‌تواند به نتیجه مطلوب (کاهش فشارها بدون تسلیم) منجر شود، بلکه جایگاه ایران را در نظام بین‌الملل تقویت خواهد کرد. در غیر این صورت، شکست مذاکره و آسیب به اعتبار ملی اجتناب‌ناپذیر است. 🖊#حامد_حق_پناه

⭕️ سقوط آمریکا در فرودگاه دبی 🔹 در خلیج‌فارس، کنار شلوغ‌ترین فرودگاه منطقه، پشتیبانی شبکه حضور آمریکا حضور دارد. ده‌ها شرکت آمریکایی از لجستیک و هوافضا تا دارو و فناوری نه برای ویترین بلکه برای اداره‌ منطقه مستقر شده‌اند. 🔸 آمریکایی‌ها از مناطق آزاد دبی نه‌تنها برای تجارت در امارات، بلکه به‌عنوان سکویی برای فعالیت در آفریقا، آسیا و بازارهای بین‌المللی گسترده‌تر استفاده می‌کنند. 🔹 حداقل شغل ۱۸۴ هزار آمریکایی به‌صورت مستقیم به فعالیت در منطقه آزاد فرودگاه دبی گره‌ خورده و فعالیت‌های اقتصادی، امنیتی و حتی نظامی در آمریکا را پوشش می‌دهد. 🔸 آمریکایی‌ها بهتر از بقیه می‌دانند که شیشه عمرشان در منطقه را کجا جا ساز کرده‌اند. تمایز راهبردی روشن‌تر است، منطقه آزاد فرودگاه دبی سنگِ کلیدی سقف (Keystone) حضور آمریکا در منطقه است و سقف بدون سنگ کلیدی می‌ریزد. 🔹 برای آمریکا، منطقه آزاد فرودگاه دبی تنها هاب‌های لجستیکی و شرکتی منطقه نیست، اینجا یک گره‌ راهبردی است، گره‌هایی که اگر از کار بیفتند، اثرشان تخریب و نابودی است نه یک ضربه محدود؛ مثل یک خط گسل (Fault Line) که تکانش به دوردست‌ها هم می‌رسد. 🖊#دکتر_خوش_چشم

⭕️چرا ایران پهپاد خود را به آتش دفاعی ناو آمریکایی نزدیک کرد؟ 🔹 اگر ماجرای اخیر ساقط شدن پهپاد شاهد–۱۲۹ را نه یک حادثه، بلکه در قالب فرضیه‌ای مبتنی بر طراحی عملیاتی از پیش تعیین‌شده بدانیم (طراحی‌ که در آن شلیک دشمن عمداً ممکن شده تا از واکنش او داده‌های اطلاعاتی، پیام‌های روانی و نشانه‌های بازدارندگی استخراج شود)این رویداد از یک اتفاق صرفاً تاکتیکی عبور کرده و به ابزاری معنادار به شرح ذیل بدل می‌شود: 🔸آزمون عملی واکنش و اثبات توان رصد این اقدام میتواند یک آزمون میدانی حساب‌ شده برای سنجش دقیق و ثبت واکنشهای عملیاتی ناوگان آمریکا بوده باشد. هدف، اندازه‌گیری زمان عکس‌ العمل، زنجیره فرماندهی، نوع جنگنده‌ های فراخوانده‌ شده و الگوی پرتاب موشک دفاعی گروه رزم آبراهام لینکلن است. از سوی دیگر، ایران با این حرکت، توانایی و جسارت خود در رصد دقیق و نزدیک مهمترین نماد قدرت دریایی آمریکا را نه در سطح ادعا، بلکه با واکنش خودِ طرف مقابل به نمایش گذاشت. به بیان دیگر، آمریکا ناخواسته و با شلیک خود، صحت ادعای نظارت مستمر ایران را تأیید کرد. 🔹️جنگ روانی و تغییر معادله بازدارندگی قربانی شدن یک پهپاد نسل قدیمی در ازای تحقق این اهداف، از منظر هزینه_فایده میتواند برای ایران معامله‌ای منطقی تلقی شود. این رویداد، یک عملیات روانی مؤثر است که آسیب‌پذیری ناوهای آمریکایی در برابر رصد و نزدیکی پهپادهای ارزان‌قیمت را برجسته میسازد. پیام ضمنی آن برای متحدان منطقه‌ای آمریکا و افکار عمومی این است که حضور این ناوها مصون از دید و تهدید نیست. این اقدام، معادله بازدارندگی را به نفع ایران تغییر داده و نشان میدهد تهران ابزار و اراده لازم برای افزایش هزینه حضور نظامی آمریکا در منطقه را در اختیار دارد. 🔸 زمینه‌سازی برای تاکتیک آینده، حملات اشباعی نزدیک شدن موفقیت‌آمیز یک پهپاد، هرچند سرنگون شده، قابلیت دسترسی فیزیکی این کلاس از ادوات به حریم دفاعی ناو را اثبات می‌کند. این موفقیت تاکتیکی، پیش‌نمایشی از یک سناریوی خطرناک‌تر است: بعبارتی حملات اشباعی با انبوهی از پهپادهای ارزان‌قیمت و مدرن‌ تر که میتوانند همچون یک ابر، سامانه‌های دفاعی گران‌قیمت و محدود ناوگان را اشباع و مختل کنند. از این منظر، این حادثه صرفاً یک مأموریت شناسایی نبوده، بلکه میتواند آزمونی اولیه برای تاکتیک‌های آینده و هشداری درباره جنگ نامتقارن دریایی باشد. 💬نگارنده بر این باور است که اگر فرضیهٔ عمدی بودن این رویداد پذیرفته شود، با اقدامی استراتژیک و چندلایه مواجه هستیم که اهدافی فراتر از جمع‌آوری اطلاعات متعارف را دنبال میکند. در این چارچوب، ایران با بکارگیری یک دارایی عملیاتی قابل جایگزین، نه‌ تنها به داده‌های اطلاعاتی ارزشمند دست یافته، بلکه با واداشتن طرف مقابل به اعلام رسمی سرنگونی پهپاد ایرانی، توانمندیهای خود را از زبان دشمن تأیید کرده، جنگ روانی را پیش برده و هم‌ زمان تصویری از یک تهدید جدی و آینده‌دار علیه قدرت دریایی آمریکا ارائه داده است. از این منظر، سرنگونی پهپاد نه یک ناکامی، بلکه نخستین گام در یک بازی بزرگتر و حساب‌شده تلقی میشود. 🖊 #حسین_نجفی

💬جزییات بسته پیشنهادی روسیه به ایران و آمریکا برای رسیدن به توافق 🔹خبرگزاری راشا تودی در گزارشی اعلام کرد که در جریان سفر اخیر علی لاریجانی به روسیه، پوتین از بسته پیشنهادی که می‌تواند مورد رضایت ایران و آمریکا برای رسیدن به توافق باشد، رونمایی کرده است. 🔸در این طرح پیشنهادی روس‌ها آمده است: شرکت هسته‌ای دولتی روسیه یا همان روس‌اتم، مدیریت و نظارت بر غنی‌سازی محدود اورانیوم برای راکتورهای غیرنظامی در داخل ایران را برعهده می‌گیرد. علاوه بر این، حق غنی‌سازی ایران حفظ می‌شود، اما اطمینان حاصل میشود که غنی‌سازی در محدوده توافق‌شده (احتمالاً ۳.۶) باقی می‌ماند. 🔹همچنین ایران تضمین می‌دهد که برنامه موشکی‌اش برای «آغاز» حملات علیه اسرائیل یا ایالات متحده استفاده نخواهد شد.

⭕️ دلایل عصبانیت آمریکا از نخست‌ وزیری نوری المالکی در عراق ▫️ در روزهای گذشته و پس از برگزاری انتخابات پارلمانی عراق و پیروزی قابل توجه احزاب و گروه های شیعی در این انتخابات، شاهد تحولات معناداری در صحنه سیاسی این کشور بوده ایم. در این راستا، به طور خاص "کمیته چهارچوب هماهنگی" که بزرگترین ائتلاف شیعیان عراق است، تاکید کرده که نوری المالکی را به عنوان نامزد نخستِ مورد حمایت خود جهت تصدی کرسی نخست وزیری عراق، مد نظر دارد. انتخابی که به اذعان این کمیته، کاملا متمرکز بر منافع ملی عراق و فارغ از مداخلات خارجی صورت گرفته است. ▪️با این همه، تنها اندکی پس از اعلام نام نوری المالکی، شاهد شانتاژ گسترده رسانه ای و تبلیغاتی جریان های سیاسی و رسانه ای غربی و عربی علیه این انتخاب بوده ایم. به طور خاص دونالد ترامپ رئیس جمهور عراق نیز تهدید کرده که حضور نوری المالکی در کرسی نخست وزیری عراق به هیچ عنوان از سوی واشینگتن تحمل نمی‌شود و باید گزینه دیگری کرسی مذکور را به دست بگیرد. با این حال، کمیته چهارچوب هماهنگی عراق، ضمن رد هجمه های مذکور تاکید کرده که همچنان نوری المالکی را گزینه مطلوب و اصلی خود می داند. ▫️به طور کلی اینطور به نظر می رسد که آمریکا حداقل به 6 دلیل، نوری المالکی را گزینه مطلوبی برای تصدی کرسی نخست‌وزیری عراق نمی داند. دلایلی که بازخوانی آن ها از اهمیت زیادی برخوردار است. 1⃣تقویت قدرت شیعیان در صحنه سیاسی عراق از یاد نبریم که آمریکا و متحدان آن در سال 2003 میلادی با این نیت به عراق حمله کردند تا این کشور را به سرسپرده خود تبدیل کنند و ثروت نفتی و طبیعی آن را غارت کنند. با این حال، هرچه به جلو حرکت کردیم، عراق خود به عرصه ای برای تقابل با آمریکایی ها تبدیل شد و سازوکارهای سیاسی آن نیز از کنترل و نفوذ آمریکایی‌ها خارج شد. نوری المالکی از جمله چهره های نزدیک به ایران و جبهه مقاومت در منطقه و مورد وثوق جامعه شیعیان عراق است. حضور او در قدرت، دقیقا ترجمان تقویت قدرت شیعیان عراقی و البته جبهه مقاومت در منطقه است. درست به همین دلیل است که واشینگتن به شدت از بازگشت نوری المالکی به قدرت هراس دارد. 2⃣ افشای دروغ بودن یک ادعای واهی پس از سقوط نظام سیاسی سابق سوریه به ریاست جمهوری بشار اسد، آمریکا و جریان های سیاسی و رسانه‌ای همسو با آن با آب و تاب فراوان می گفتند که عصر پایان نفوذ منطقه ای ایران و جبهه مقاومت فرارسیده است. با این حال، انتخابات پارلمانی اخیر در عراق و پیروزی قاطع بلوک گروه های شیعی در این انتخابات و در عین حال، معرفی نوری المالکی به عنوان فردی که پیوندهای مستحکمی با ایران و محور مقاومت دارد به عنوان نامزد اصلی تصدی کرسی نخست وزیری عراق، همه و همه نشان از آن دارند که تا چه اندازه بازیگران مخالف و معاند با ایران و جبهه مقاومت، در توهم سیر می کنند. این مساله زمانی ابعاد جدی‌تری را به خود می گیرد که توجه داشته باشیم ایران هنوز متحدان قدرتمند خود در نوار غزه و کرانه باختری، لبنان، یمن، و حتی سوریه را حفظ کرده و اکنون در عراق نیز سبد رای مردم این کشور متمرکز بر جبهه سیاسی و فردی است که قرابت قابل توجهی به جبهه مقاومت دارند. این موضوع یک سرشکستگی بزرگ برای آمریکا و متحدانش است. 3⃣تسریع اخراج نیروهای آمریکایی از عراق نوری المالکی از جمله چهره های سیاسی در عراق است که همواره بر ضرورت اخراج فوری نیروهای آمریکایی از عراق تاکید داشته است. این همان چیزی است که جدای از ملت عراق، ایران و البته دیگر ملت ها و اضلاع جبهه مقاومت در منطقه نیز طالب آن هستند. از این رو، حضور نوری المالکی در کرسی نخست وزیری عراق عملا سرمایه سیاسی قالب توجهی را برای پیشبرد طرح اخراج نیروهای اشغالگر آمریکایی از عراق فراهم می کند. موضوعی که آن نیز آچمز‌شدن دولت آمریکا در معادله عراق را به دنبال خواهد داشت. 4⃣ تقویت پیوندهای ایران و عراق روابط حسنه و مطلوب نوری المالکی با ایران و جبهه مقاومت سبب خواهد شد تا این مساله اثرات عینی خود را بر روابط دوجانبه تهران-بغداد نیز بگذارد. تحقق این مساله دقیقا در نقطه مقابل تلاش های آمریکا و رژیم اشغالگر قدس و متحدان آن ها جهت منزوی‌سازی ایران است. در حقیقت، حضور نوری المالکی به عنوان نخست وزیر عراق در قدرت، خود افشاگرِ دروغ های بزرگ آمریکایی‌ها و متحدانشان در مورد منزوی شدن ایران و عدم محبوبیت منطقه ای آن است. البته که تقویت هرچه بیشتر پیوندهای ایران و عراق، به نفع هر دو کشور است و می تواند ظرفیت های معناداری را در حوزه‌های اقتصادی، امنیتی، سیاسی و البته راهبردی به نفع تهران-بغداد فعال کند.

⭕️ تنها و رها، مانند اپوزیسیون 🔹دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در روزهای گذشته بر خلاف یک ماه گذشته، دیگر «ادعای حمایت از مردم ایران» یا «معترضان» (اغتشاشگران) را کنار گذاشته و محور خواسته‌هایش را به توافق بر سر برنامه هسته‌ای و موشکی تغییر داده است. 🔸همه چیز از پیامی که ترامپ روز ۱۲ دی در حساب کاربری‌اش در شبکه تروث‌سوشال منتشر کرد آغاز شد. او در آن پیام مدعی شده بود که چنانچه ایران به «معترضان» شلیک کرده و آنها را بکشد «ایالات متحده به نجات آنها خواهد آمد.»در روزهای بعدتر این نوع تهدیدهای ترامپ عمدتاً با تمرکز بر «اعتراضات در ایران» ادامه یافت و او به ترتیب در روزهای ۱۵ دی، ۲۰ دی، ۲۲ دی و ۲۳ دی پیام‌هایی با مضمون مشابه را تکرار کرده و بارها گفته ایالات متحده به کمک «معترضان ایرانی» خواهد آمد. 🔹با این حال، او روز ۲۶ دی مدعی شد که ایران آنچه به گفته او «کشتارها» خوانده شده را متوقف کرده و به او قول داده ۸۰۰ معترض را اعدام نکند. ترامپ همچنین مدعی شد که بعد از اطمینان یافتن از «اتمام کشتارها در ایران» حمله‌ای که قرار بود به کشورمان انجام دهد را لغو کرده است. 🔸از آن تاریخ به بعد دیگر ترامپ موضوع حمایت از اغتشاشگران را کنار گذاشته و محور تهدیدهایش را به برنامه هسته‌ای تغییر داد و خواستار توافق (یا همان تسلیم از منظر ترامپ) در این زمینه شده است. 🔹این تغییر لحن ظاهری نشان‌دهنده آن است که در نگاه ترامپ به عنوان سیاستمداری که شعار «اول آمریکا» را سرلوحه تصمیم‌گیری‌هایش قرار داده منافع راهبردی کشورش حائز اهمیت است نه خواسته‌های اوپوزیسیون مفلوک و مزدور خارج‌نشین.او در واقع مقوله اغتشاشات و عملیات تروریستی اخیر در کشور را با این هدف آغاز کرد تا آن را بهانه پیگیری اهداف راهبردی ایالات متحده قرار دهد نه آنکه برای خودش وظایف و مسئولیت‌های جدیدی بتراشد. 🔸البته محدود کردن ماجرا صرفاً به شخص دونالد ترامپ هم اشتباه محض است چرا که او نمونه کامل و تمام‌عیاری از رفتاری است که ایالات متحده آمریکا در طول تاریخ نشان داده است یعنی خودمحور و غیرقابل اتکا بودن. از این منظر می‌توان گفت که تنها تفاوت ترامپ با روسای جمهوری پیشین آمریکا این است که او برای کادوپیچ کردن اهدافش در قالب الفاظ شیک اما پوچ‌شده‌ای مانند «حقوق بشر» اصلا وقت تلف نمی‌کند! 🖊 عبدالحسین آزاد

🎥 رهبر انقلاب :مذاکره با کسی که آدم حسابی باشه غلطه. اینها که آدم حسابی هم نیستن

🎥پرونده اپستین، ۳.۵ میلیون سندی که آمریکا را لو داد ▫️ فعال رسانه‌ای آمریکایی : 🔹️ مهم‌ترین چیزی که پرونده‌ی اپستین روشن کرده این است که آمریکایی‌ها بالاخره به حقیقتی رسیده‌اند که بقیه‌ی جهان مدت‌هاست می‌دانند

📌 جزئیاتی از نشست امنیتی واشینگتن 🔹 چندی پیش، نشست امنیتی بزرگی در واشنگتن برگزار شد و طی دو روز و در چندین جلسه، رؤسا و مقامات سرویس‌های اطلاعاتی چندین کشور، از جمله آمریکا، بریتانیا، فرانسه، آلمان، اسرائیل، عربستان سعودی و دیگر کشورهای ناتو گردهم آمدند. 🔸 مذاکرات فوق بر مکانیسم اقدام علیه ایران متمرکز بود، جایی که آمریکا مقادیر زیادی از اهداف امنیتی، نظامی، اقتصادی و غیرنظامی را مشخص و نمایندگان سازمان‌های اطلاعاتی جهان داده‌های خود را به طرف آمریکایی تحویل دادند‌. 🔹 اما مهمترین نکته در این جلسات، بحث عملی در مورد دستاوردهای این جنگ بود که به عنوان ارزیابی عملی همه جنبه‌های نبرد شناخته می‌شد، زیرا کاخ سفید می‌خواهد در مورد گام بعدی پاسخ‌های روشنی دریافت کند. 🔸 نهایت جلسه فوق، بیش از جواب شامل چندین سوال به شرح زیر بوده است: اول، چگونه با شرایط سیاسی و نظامی فعلی که با شرایط ژوئن گذشته بسیار متفاوت است، برخورد کنیم؟ تصمیمات سیاسی به اندازه کافی واضح نیستند و کاخ سفید هنوز اشاره دقیقی به نوع اهداف نظامی که باید مورد حمله قرار گیرند، نکرده است. دوم، انتقال مداوم تجهیزات نظامی ایالات متحده به منطقه برای بازیابی وضعیت از ژوئن گذشته، کافی نیست. این پیشرفت‌ها در استقرار، در صورت تصمیم‌گیری سیاسی برای آغاز یک عملیات نظامی گسترده که می‌تواند طولانی شود، به آنچه آمریکا نیاز دارد، نمی‌رسد. این امر مستلزم ارائه تقویت‌های حتی بیشتر از آنچه در حال حاضر وجود دارد، است. سوم: تفاوت قابل توجهی بین آنچه امروز مورد بحث است و هدف ژوئن گذشته وجود دارد. در آن زمان، هدف محدود به تضعیف قابلیت‌های هسته‌ای ایران و نابودی سیستم‌های دفاع هوایی آن بود. تغییر رژیم روی میز نبود. با این حال، امروز اوضاع کاملاً متفاوت به نظر می‌رسد. هیچ شفافیت کاملی در مورد هدف این کمپین وجود ندارد و پیش‌بینی نتیجه را دشوار می‌کند. علاوه بر این، هیچ برنامه عملیاتی برای اینکه در صورت موفقیت عملیات، وضعیت چگونه خواهد بود، نقش نیروهای نظامی چه خواهد بود، یا چگونه می‌توان اوضاع را در صورت بروز هرج و مرج پیش‌بینی نشده مدیریت و کنترل کرد، وجود ندارد. چهارم، باید توجه داشت که ایرانی‌ها با شفافیت کامل عمل می‌کنند، به طوری که پاسخ آنها بسیار بزرگ و قابل توجه خواهد بود. قدرت‌های مربوطه می‌دانند که ایران دارای زرادخانه موشکی بسیار بزرگی است و توانایی اقدام از طریق نیروهای متحد خود را دارد که در تمام مناطقی که ارتش آمریکا در آن فعالیت می‌کند، مستقر هستند. شاید همین موضوع متحدان منطقه‌ای آمریکا را به درخواست برای اقدام محتاطانه واداشته است، و همه به ویژه از کشورهای حوزه خلیج فارس شنیده‌اند که آنها به شدت نگران یک انفجار نظامی گسترده هستند که منجر به ناآرامی‌هایی شود که بر چرخه اقتصادی تأثیر می‌گذارد. 📎 در واقع راز رایزنی‌های گسترده مقامات عملیاتی طرفین نیز در همین طراحی و برنامه‌ریزی یک کمپین جدید جامع استوار است. وقتی رئیس نیروی هوایی، رئیس اداره برنامه ‌ریزی و معاون عملیات ارتش رژیم در جلسه با ویتکاف که اصطلاحا فردی سیاسی است شرکت می‌کنند‌، این نشان دهنده پیوند تصمیمات سیاسی و گزینه‌ها و طرح‌های عملیاتی است.

💬 یک مسئله‌ای که واضح است عملیات رسانه‌ای خاص آمریکایی‌ها از شب گذشته است. آنها علی‌رغم اینکه در واقعیت مطالبات زیاده خواهانه، خصوصا در محتوای مذاکرات داشتند(فارغ از مکان و شکل)، اما رسانه‌های وابسته به آنها به طرز عجیبی یک فضای مثبت را ایجاد کردند مبنی بر اینکه آمریکا تنها بر موضوع هسته‌ای مذاکره کرده و جمعه هم به جای استانبول در مسقط مذاکره می‌شود. با این حال با وجود این جو کاذب مثبت‌نمایی، ناگهان باز هم رسانه وابسته به خودشان شوک خبری لغو مذاکرات جمعه به دلیل "زیاده خواهی طرف ایرانی آن هم در خصوص مذاکرات" را ایجاد کرد. یک بازی همزمان مقصرنمایی سیاسی و هدف گرفتن امنیت روانی و اقتصادی ایران وجود دارد.  نشانه بارز، همین دقایق است که با وجود تداوم برخی تماس‌ها، اما همه چیز تمام شده جلوه داده می‌شود./محلل