⭕️گزارش اکونومیست از شکست‌های لابی اسرائیل در آمریکا ▫️از کاهش حمایت عمومی تا شکست‌های سیاسی در کاخ سفید و کنگره ▪️ حمایت آمریکا از اسرائیل در سال‌های اخیر شدیدترین کاهش پایدار از زمان آغاز نظرسنجی‌ها را تجربه کرده است. در دو هفته گذشته، اوضاع برای گروه‌های طرفدار اسرائیل از تیره به سوگوار تغییر کرده است. اعلام توافق آمریکا و ایران در ۱۴ ژوئن که به گفته منتقدان، نه برنامه هسته‌ای تهران را برچیده و نه به اندازه کافی از اسرائیل محافظت می‌کند، ضربه‌ای سنگین بود. چهار روز بعد، ونس، معاون ترامپ به منتقدان تاخت و گفت: «هرکسی در اسرائیل که فکر می‌کند بزرگترین مشکلش رئیس‌ جمهور آمریکاست، باید بیدار شود و واقعیت را حس کند.» ضربه دیگر در ۲۳ ژوئن وارد شد، زمانی که دموکرات‌های به شدت منتقد اسرائیل در انتخابات مقدماتی نیویورک به پیروزی رسیدند. ▫️ در مواجهه با این فاجعه، آیپک، قدرتمندترین لابی طرفدار اسرائیل به طرز چشمگیری مودبانه رفتار کرده است. در یادداشتی هفت ماده‌ای، این گروه توافق اولیه با ایران را حاوی سوالات قابل توجه دانست و از کنگره خواست توافق نهایی برنامه هسته‌ای ایران را به طور دائمی و قابل تایید پایان دهد. این در تضاد آشکار با ۴۰ میلیون دلاری است که آیپک بیش از یک دهه پیش برای منهدم کردن توافق اوباما هزینه کرد؛ توافقی که به استدلال بسیاری، برای اسرائیل مفیدتر بود. مواضع آیپک تغییر نکرده، اما این لابی قدرتمند در تلاش است خود را با دوران جدید تنهایی وفق دهد. ▪️ کاهش حمایت از اسرائیل خودجوش نیست. پس از افزایش اولیه همدردی پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳، جنگ وحشیانه نتانیاهو در غزه، حسن نیت تاریخی آمریکایی‌ها را از بین برد. طبق نظرسنجی گالوپ، در پنج سال منتهی به فوریه، دیدگاه مطلوب نسبت به اسرائیل از ۷۵ درصد به ۴۶ درصد کاهش یافته است. در میان دموکرات‌ها، خصومت عمیق‌تر است؛ نظرسنجی اکونومیست/یوگاو نشان می‌دهد که از هر پنج لیبرال، یک نفر اسرائیل را دشمن آمریکا می‌داند. ▫️ در پاسخ، لابی طرفدار اسرائیل به حمله پرداخته است. در دهه منتهی به ۲۰۲۲، فقط ۱۵۰ هزار دلار برای حمایت از نامزدها هزینه کرد، اما در ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴، مبلغ هنگفت ۱۰۰ میلیون دلار هزینه کرد. با این حال، هزینه‌های آیپک آنقدر سمی شده که سیاستمداران بیشتری از آن دوری می‌کنند. ست مولتون، نماینده دموکرات گفت: «من دوست اسرائیل هستم، اما نه دولت فعلی آن، و ماموریت امروز آیپک حمایت از آن دولت است.» در نیویورک، اسرائیل به موضوع اصلی شورشیان تبدیل شد؛ براد لندر، نامزد یهودی به دن گلدمن، نماینده یهودی فعلی به خاطر عدم تمایلش به نامیدن جنگ، به عنوان نسل‌کشی حمله کرد. داریالیزا آویلا شوالیه هم با موفقیت حمایت از اسرائیل را به هزینه‌های زندگی مرتبط کرد و نماینده پنج دوره‌ای را شکست داد. ▪️ ترقی‌خواهان امیدوارند این تابستان در انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان هم پیروزی مشابهی به دست آورند. در بازار پیش‌بینی Kalshi، کاربران می‌توانند شرط ببندند که چند نامزد مورد حمایت آیپک شکست خواهند خورد و شانس‌ها در حال افزایش است. همانطور که لابی می‌آموزد نمی‌تواند با پول، حمایت دموکرات‌ها را بازگرداند، مجبور است بپذیرد که سرنوشتش به جمهوری‌خواهان گره خورده است. نظرسنجی اکونومیست/یوگاو نشان می‌دهد جمهوری‌خواهان بیش از دو برابر دموکرات‌ها می‌گویند ترامپ تعادل مناسبی در جنگ ایران برقرار کرده است. با این حال، اگر ترامپ نظر خود را تغییر دهد، پیروانش هم ممکن است تغییر کنند. ▫️ برای برخی حامیان اسرائیل، اظهارات ونس نشان‌ دهنده یک گسست بود. تد کروز، سناتور تگزاس هشدار داد پول ارسال‌ شده به ایران برای تامین مالی تروریسم استفاده می‌شود، اما به مشکلات توافق برای اسرائیل اشاره نکرد. تاکر کارلسون، مفسر راست‌گرا و منتقد اسرائیل، استدلال کرد که اگر آمریکایی‌ها برای کمک به مشکلات اسرائیل در هزاران مایل دورتر، بمیرند و فقیرتر شوند، چگونه اسرائیل متحد محسوب می‌شود؟ ▪️ آیپک اکنون به کار اصلی خود یعنی لابی‌گری در کنگره بازمی‌گردد. قانونگذاران هنوز لوایح طرفدار اسرائیل را تصویب می‌کنند و به زودی توجه به مذاکرات بر سر یادداشت تفاهم ده ساله کمک‌های نظامی که در ۲۰۲۸ تمدید می‌شود، معطوف خواهد شد. به جای تکیه بر رئیس‌ جمهور برای تایید یک بسته کمک‌های کلان، سیاستمداران طرفدار اسرائیل قوانین جدیدی را در لوایح ضروری مانند قانون مجوز دفاع ملی می‌گنجانند. اما یک استراتژی جدید لابی‌گری، بدون تغییر عمیق‌تر در خود اسرائیل، کار چندانی برای تغییر دیدگاه آمریکایی‌ها نخواهد کرد.

📱مخبر:قطب نمای برخی همسایگان هنوز دوست و دشمن را وارونه نشان می دهد 🔹️مشاور و دستیار مقام معظم رهبری در پی بیانیه مغرضانه شورای همکاری خلیج فارس و همچنین در ادامه نقض های مکرر بند اول تفاهم از سوی آمریکا و رژیم صهیونسیتی در صفحه شخصی خود نوشت: 🔸بیانیه شورای همکاری، اشتباهی دوباره و همسویی با کسی است که امنیت منطقه را قربانی تجاوزگری های خود کرده. قطب‌نمای برخی همسایگان هنوز دوست و دشمن را وارونه نشان می‌دهد. 🔹توافق چه با آمریکا و چه اقمار جنوب خلیج فارس، یک زنجیره است؛ یک حلقه‌اش که بشکند، کلِ زنجیره اش در آتش ذوب میشود.

زمان در مقابل زمان ترامپ به دلایل متعددی بیش از آنکه به توافق با ایران نیاز داشته باشد، به زمان رسیدن به این توافق احتمالی نیاز دارد. این زمان که ممکن است بیش از ۶۰ روز باشد ترامپ را وادار می کند از ثانیه ثانیه آن برای برگرداندن پرستیژ خود و دولت ایالات متحده در داخل آمریکا و در فضای بین المللی که پس از جنگ اول و دوم با ایران آسیب فراوان دیده استفاده کند و با آمادگی بیشتری زمینه های جنگ سوم با ایران را فراهم کند. این موضوع آنالیز نهایی خبرگان سیاست خارجی در ایران پس از «تفاهم اسلام آباد» در زوریخ است. بر عکس نگرانی عده ای از دلسوزان نظام که نباید به ترامپ چنین فرصتی داد ، معتقدم برنده این بازی کشوری ست که بهترین استفاده را از این زمان ببرد و تا رسیدن به توافق نهایی که احتمال تحقق آن را اندک میدانم بدون دادن امتیازات غیر قابل برگشت ، فقط تاب آوری اقتصادی و نظامی خود را افزایش دهد. سه اقدام موثر ایران : - گشایش اما الزام به تردد کشتی های تجاری فقط در مسیر تعیین شده توسط ایران در تنگه هرمز که امروز با حمله هدفمند به کشتی که از مسیر جنوبی تنگه هرمز در حال تردد بود. - پاسخ منفی به رافائل گروسی مدیر کل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی مبنی بر عدم اجازه ورود بازرسان آژانس برای بازرسی سایت های بمباران شده هسته ای ایران قبل از توافق نهایی و - پاسخ قاطع به هر نوع شایعه ای در مورد ورود بحث توانمندی موشکی ایران به هر مذاکره ای نشان میدهد که ایران نیز ارزش زمان و راههای حفظ عوامل بازدارندگی خود را تا توافق احتمالی با ایالات متحده خوب میداند و حاضر به معامله در مورد آنها نیست. عمران علیزاده ۵ تیرماه ۱۴۰۵

💬 سنتکام: به دستور دونالد ترامپ عملیات ما در ایران آغاز شد

⭕️حمله تروریستی به ایست بازرسی در بانه/ چند شهید و مجروح از مدافعان وطن

💬تکمیلی| به گزارش خبرنگار صداوسیما در سیریک: 🔹ساعت ۲۳ و پانزده دقیقه امشب صدای انفجار در اسکله طاهرویی سیریک شنیده شد. 🔸یک منبع آگاه نظامی علت این انفجارها را اصابت پرتابه به محدوده اسکله طاهرویی سیریک بیان کرد. 🔹این منبع آگاه نظامی گفت: حدود ۵ ساعت پیش چند شلیک اخطار از شهرستان سیریک به شناورهای متخلف‌ در تنگه هرمز پرتاب شد. 🔸همچنین شنیده ها از شلیک دو موشک اخطار ساعاتی پیش از حوالی کرپان به سمت تنگه هرمز حکایت دارد.

🎥 لبنانی‌ها به خیابان آمدند 🔹همزمان با چارچوب توافق میان دولت لبنان و رژیم صهیونیستی با میانجیگری آمریکا، هزاران نفر از مردم لبنان در ضاحیه جنوبی بیروت در محکومیت این توافق تظاهرات کردند و آن را گامی در مسیر عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی دانستند.

⭕️ سنت‌کام به صورت رسمی حمله به اهدافی در ایران را تایید کرد 🔹سازمان تروریستی سنتکام اعلام کرد که امروز مواضع ذخیره‌سازی موشک و پهپاد و همچنین تاسیسات راداری ساحلی ایران را هدف حملات خود قرار داده است.

در جنگ رمضان ، بردیم یا باختیم؟ آدم عاقل، نتیجه جنگ را با هیجان نمی‌سنجد؛ با میزان تحقق اهداف طرفین می‌سنجد. اگر هدف دشمن، فروپاشی نظام، تجزیه ایران، خلع سلاح کشور و شکستن اراده ملی بود، آیا به اهداف خود رسید؟ پاسخ روشن است؛ خیر. در جنگ رمضان، ایران موفق شد موازنه جدیدی از بازدارندگی ایجاد کند؛ موازنه‌ای که دشمن را با واقعیت «وحشت متقابل» روبه‌رو ساخت. دفاع موزاییکی جمهوری اسلامی نشان داد که قدرت ایران متکی به یک نقطه یا یک فرمانده نیست، بلکه شبکه‌ای از توانمندی‌های ملی است که در سخت‌ترین شرایط نیز قابلیت پاسخ‌گویی دارد. همین تغییر محاسبات، مهم‌ترین دستاورد این نبرد بود و دشمن را به این جمع‌بندی رساند که هرگونه تجاوز، هزینه‌ای سنگین و غیرقابل پیش‌بینی خواهد داشت. آیا هزینه ندادیم؟ چرا. جنگ، میدان هزینه‌هاست، نه آرزوها. رهبرمان و فرماندهان بزرگی را از دست دادیم، خسارت دیدیم و داغ‌های سنگینی بر دل ملت نشست. اما هزینه دادن با شکست خوردن، دو مفهوم متفاوت است. اگر معیار پیروزی، تحقق اهداف اعلامی طرفین باشد، ایران شکست نخورده است. نکته مهم‌تر آن است که دست برتر ایران، هم در میدان بود و هم در مذاکره. دیپلماسی زمانی موفق است که بر پشتوانه قدرت ملی تکیه داشته باشد و قدرت ملی نیز زمانی ماندگار است که بتواند دستاوردهای خود را در عرصه سیاست تثبیت کند. این دو، نه در تعارض با یکدیگر، بلکه مکمل یکدیگرند. اما درست پس از تفاهم، بخشی از جریانات سیاسی، به جای تقویت این سرمایه ملی، در پی صید سیاسی خود برآمدند. چنان روایت کردند که گویی همه دستاوردهای میدان، پشت میز مذاکره از دست رفته و سربازان دیپلماسی، مغلوب شده‌اند. این روایت، بیش از آنکه با واقعیت‌های راهبردی سازگار باشد، بازتاب رقابت‌های سیاسی داخلی بود. آدم عاقل می‌داند که وقتی دشمن نتوانسته در میدان به اهداف خود برسد، طبیعی است که امیدش را به جنگ روایت‌ها ببندد. خطر آنجاست که ما نیز، خواسته یا ناخواسته، همان روایت را تکرار کنیم. خروجی چنین ادبیاتی، چیزی جز القای یأس، تضعیف امید عمومی، خلوت شدن خیابان‌های ایران و فرسایش سرمایه اجتماعی نیست؛ همان سرمایه‌ای که در روزهای سخت جنگ، بزرگ‌ترین پشتوانه کشور بود. دشمن اگر نتواند سرزمین را فتح کند، می‌کوشد ذهن‌ها را فتح کند و اگر نتواند اراده نظام را بشکند، به دنبال شکستن روحیه مردم خواهد رفت. آدم عاقل، هم ضعف‌ها را می‌بیند و هم پیروزی‌ها را. نقد می‌کند، اما روایت شکست نمی‌سازد. اصلاح می‌خواهد، اما امید را قربانی رقابت‌های سیاسی نمی‌کند. زیرا می‌داند در جنگ شناختی، گاهی خطرناک‌ترین گلوله، سخنی است که از درون شلیک می‌شود و اعتماد مردم را هدف می‌گیرد. بردیم یا باختیم؟ اگر معیار، تحقق اهداف دشمن باشد، ایران شکست نخورد. اگر معیار، تغییر موازنه قدرت و ایجاد بازدارندگی باشد، ایران دست برتر را به دست آورد. و اگر معیار، حفظ این دستاوردها باشد، امروز بزرگ‌ترین وظیفه نخبگان آن است که اجازه ندهند پیروزی ملی، قربانی روایت‌های جناحی شود. روایت درست این است که ایران هم در میدان دست برتر داشت و هم در مذاکره؛ و این دو، دو روی یک قدرت ملی‌اند، نه دو روایت متعارض. 🖊محمد پور خوش سعادت

در #رصدنامه شماره 84/ 05 تیر ماه سال 1405 می خوانید: 1️⃣ تحولات سیاسی و امنیتی ایران و جهان 2️⃣ بازار های ایران وجهان 3️⃣ اظهارات مقامات و افراد تاثیرگذار 4️⃣ شایعات فضای مجازی 5️⃣ تحلیل کوتاه از تحولات مهم جهان 📱 #اتاق_رصد_تبیین