eitaa logo
جهادگران تبیین
1.5هزار دنبال‌کننده
10.2هزار عکس
5.9هزار ویدیو
574 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
💬آمریکا ۳ سال پیش از عملیات ۱۱ سپتامبر از مقدمات آن باخبر بود 🔹دولت آمریکا امروز گزارش‌ های اطلاعاتی را که در ۴ دسامبر ۱۹۹۸ در یک جلسه توجیهی طبقه‌ بندی‌ شده به رئیس‌ جمهور وقت، بیل کلینتون ارائه شده بود، از حالت طبقه‌ بندی خارج کرد. این گزارش نشان می‌دهد که بن لادن و همکارانش در القاعده در حال آماده شدن برای انجام حملاتی در داخل ایالات متحده با ربودن هواپیما بودند. همچنین آمده است که برخی از اعضای شبکه بن لادن در حال آموزش هواپیماربایی بودند.
💬اخبار اولیه از درگیری نیروهای امنیتی و تروریست‌ های مسلح در محلهٔ بخشان سراوان مخابره می‌شود. این عملیات از حدود یک ساعت و نیم پیش آغاز شده و همچنان ادامه دارد. ‌
2.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥حمله نیروهای امنیتی به خانه تیمی تروریست‌ های جیش العدل در سراوان ‌
5.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥بنزین و انتخابات 👤دکتر داوود منظور رئیس سازمان برنامه و بودجه در دولت سیزدهم و استاد دانشگاه امام صادق(ع) 🔹وقتی قیمت بنزین در آمریکا از حدود ۳ دلار به ۴ تا ۴.۵ دلار رسیده، فشار آن بر مردم آمریکا چقدر می‌تواند افزایش پیدا کند؟ 🔸آیا گرانی بنزین و مشکلات کشاورزان می‌تواند به یک نقطه‌ضعف جدی برای جمهوری‌خواهان تبدیل شود؟ 🔹آیا نارضایتی اقتصادی مردم آمریکا می‌تواند معادله انتخابات آینده و ترکیب کنگره را تغییر دهد؟ 🏷گاهی فشار یک جنگ فقط در میدان نظامی دیده نمی‌شود؛ اثرات آن می‌تواند تا پای صندوق رأی آمریکا هم برسد. 🎞 برای مشاهده نسخه باکیفیت بر روی فیلم کلیک کنید.
💬 انصارالله به قلب باب‌المندب رسید 🔹انصارالله یمن جزیره پریم (میون) را به تصرف خود درآورده و ضمن تکمیل کنترل تنگه ، تقریبا کنترل سراسر ساحل یمن در دریای سرخ را در اختیار دارد. 🔸این تحول را می‌توان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای سرزمینی و راهبردی در طول جنگ یمن دانست. 🔹بلومبرگ فارسی نوشت: یک منبع اسرائیلی هشدار می‌دهد که تصرف تنگه باب‌المندب توسط انصارالله یمن می‌تواند بدتر از باشد. 🔸جزیره پریم در میانه تنگه‌ای با عرض حدود ۲۹ کیلومتر قرار دارد و این تنگه را عملاً به دو مسیر کشتیرانی تقسیم می‌کند. در اختیار داشتن این جزیره، در کنار مناطق ساحلی مجاور، به انصارالله امکان می‌دهد از توپخانه و تسلیحات کوتاه‌برد برای کنترل باب المندب استفاده کند. 🔹در حالی که پیش از این، عمده توان نظامی این گروه بر موشک‌ها و پهپادهای دوربرد شلیک‌شده از مناطق داخلی یمن متکی بود.
⭕️ضربه ایران به زنجیره پشتیبانی هوایی آمریکا 🔹ضربات اولیه ایران به پایگاه‌های نزدیک به خاک خود طی جنگ تحمیلی ۴۰ روزه مثل قطر، کویت و شرق عربستان که فاصله کمتر از ۶۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتر از مرزهای ایران داشتند، این پایگاه‌ها را به‌شدت آسیب‌پذیر کرده بود. 🔸اما کاهش چشمگیر توان رزمی این پایگاه‌ها، فرماندهی آمریکا را به چارهای اساسی کشاند: عقب‌نشینی تاکتیکی به عمق بیابان. بدین‌ترتیب، مهم‌ترین تجهیزات هوایی و پدافندی به دو پایگاه دوردست الخرج در عربستان و الازرق در اردن منتقل شدند. 🔹با انتقال دارایی‌ها به این دو پایگاه، یک واقعیت تازه شکل گرفت: تراکم بی‌سابقه سامانه‌های پدافندی و لایه‌های متعدد دفاع هوایی در اطراف الخرج و الازرق، آسمان منطقه را به یکی از امن‌ترین حریم‌های هوایی تبدیل کرد. 🔸 شبکه هوایی جدید، ترکیبی از پرنده‌های بدون سرنشین مانند MQ-9 و MQ-4 و همچنین پرنده‌های شناسایی رژیم صهیونیستی و از سوی دیگر، هواپیماهای سرنشین‌دار از انواع E-11، E-3 و E-2D بود. 🔹اما در میانه این بن‌بست تاکتیکی، یک تغییر رویکرد همه چیز را دگرگون کرد. به‌جای تمرکز بر انهدام مستقیم سکوهای پرتاب، تیم‌های اطلاعاتی و عملیات ایران تصمیم گرفتند شبکه پشتیبانی و زنجیره سوخت‌رسانی پایگاه‌های دوردست را هدف قرار دهند. 🔸منطق این تصمیم ساده اما هوشمندانه بود: با وجود مسافت طولانی، جنگنده‌ها و آواکس‌های مستقر در الخرج و الازرق برای ادامه مأموریت‌های خود به سوخت‌رسانی هوایی وابسته بودند. 🔹عملیات ترکیبی آغاز شد. در این بازه زمانی محدود، چندین پهپاد و موشک، همزمان با یکدیگر، نقاط مختلف این زنجیره را هدف گرفتند. 🔸نتیجه فراتر از پیش‌بینی‌های اولیه بود. هفت فروند سوخت‌رسان نظامی آسیب جدی دیدند که از میان آنها، دو فروند به‌طور کامل منهدم شدند و لاشه آنها در بیابان به‌جای ماند. 🔹دستکم یک سامانه پدافندی تاد که از گران‌قیمت‌ترین و حساس‌ترین تجهیزات ضدموشکی به شمار می‌رود، به‌کلی از کار افتاد و منهدم شد. یک فروند آواکس دیگر نیز در جریان همان موج هدف قرار گرفت و سقوط کرد. 🔸مرکز تعمیر و کنترل سوخت‌رسان‌ها که نقش حیاتی در تداوم عملیات هوایی ایفا می‌کرد، به‌شدت آسیب دید و عملاً از مدار خارج شد. حتی ساختمان‌های اسکان نیروهای آمریکایی نیز در این حملات تخریب شدند یا دچار خسارت قابل توجهی شدند که نشان از دقت بالا و شناخت کامل از موقعیت‌های حساس داشت.
💬از وعده آبی تا بحران آبی 🔹یک سال پس از آنکه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر جنایتکار رژیم صهیونی، با در دست گرفتن پارچ آب، وعده کمک‌رسانی به ایران را مطرح کرد، اکنون رژیم صهیونی خود با یکی از جدی‌ترین بحران‌های آبی سال‌های اخیر مواجه شده است؛ بحرانی که بار دیگر شکنندگی زیرساخت‌های این رژیم را در برابر تحولات طبیعی و زیست‌محیطی آشکار کرده است. 🔸در شهریور ۱۴۰۴، نتانیاهو در یک پیام ویدئویی خطاب به مردم ایران مدعی شده بود که پس از «آزادی ایران»، کارشناسان صهیونیست حوزه آب راهی شهرهای ایران خواهند شد تا فناوری‌های پیشرفته خود را در اختیار مردم قرار دهند. او حتی به فعالیت‌های تبلیغاتی رژیم صهیونی در فضای مجازی و تلاش برای ارائه نسخه‌های آبی به ایرانیان اشاره کرده بود. 🔹اما تنها یک سال بعد، شرایط به گونه‌ای رقم خورده که بخش مهمی از زیرساخت تأمین آب این رژیم با اختلال مواجه شده است. بر اساس گزارش رسانه‌های بین‌المللی، از جمله سی‌ان‌ان، شکوفایی گسترده جلبک‌های میکروسکوپی در دریای مدیترانه باعث شد پنج مورد از شش کارخانه بزرگ آب‌شیرین‌کن رژیم صهیونی به‌طور موقت از فعالیت خارج شوند. 🔸به گفته لیور گاتمن، سخنگوی بخش آب رژیم صهیونی، طول این توده جلبکی به بیش از ۲۰ کیلومتر رسیده و احتمال می‌رود منشأ آن منطقه دلتای نیل باشد و جریان‌های دریایی آن را به سمت سواحل فلسطین اشغالی منتقل کرده باشند. با این حال، برخی کارشناسان محیط‌زیست معتقدند ورود فاضلاب تصفیه‌نشده از نوار غزه، در پی تخریب گسترده زیرساخت‌های این منطقه، می‌تواند در تغذیه و تشدید این پدیده نقش داشته باشد. 🔹اهمیت این بحران زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم حدود ۶۵ درصد آب آشامیدنی اراضی اشغالی از طریق آب‌شیرین‌کن‌های دریایی تأمین می‌شود. از این رو، خروج همزمان چند تأسیسات اصلی از مدار، مقامات این رژیم را ناچار کرده برای تأمین آب به منابع دیگری از جمله دریاچه طبریه و چاه‌های زیرزمینی متوسل شوند. همزمان محدودیت‌هایی برای آبیاری فضای سبز و باغچه‌ها اعمال شده و بخش کشاورزی نیز با فشار بیشتری مواجه شده است. 🔸طنز ماجرا آنجاست که رژیمی که نتانیاهو آن را صاحب فناوری‌های پیشرفته آب معرفی می‌کرد، اکنون در برابر یک بحران زیست‌محیطی با ابعاد قابل توجه قرار گرفته است. این اتفاق نشان می‌دهد تکیه بیش از اندازه بر یک فناوری و نادیده گرفتن تنوع منابع، می‌تواند آسیب‌پذیری زیرساخت‌های حیاتی را افزایش دهد. 🔹در نهایت، ماجرای پارچ آبی که نتانیاهو یک سال پیش برای دیگران به دست گرفته بود، امروز به نمادی از یک تناقض آشکار تبدیل شده است؛ تجربه تلخ این روزهای صهیونیست‌ها، بیش از هر تبلیغاتی، ثابت کرد که طبیعت قدرتی فراتر از فناوری‌های ساخت بشر دارد و وعده‌های سیاسی نیز در برابر پدیده‌های زیست‌محیطی، رنگ می‌بازند. 🖊 علی فاتح
💬خلیج فارس؛ کابوس تازه واشنگتن 🔹جنگ ظالمانه آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران، برخلاف محاسبات اولیه طراحان آن، تنها به یک رویارویی نظامی محدود نمانده و اکنون آثار آن در معادلات امنیتی، اقتصادی و سیاسی منطقه آشکار شده است. بررسی بازتاب این تحولات در رسانه‌های غربی، عربی و حتی روسی و چینی نشان می‌دهد که کشورمان توانسته با اتخاذ مواضع قاطع و پاسخ متقابل، هزینه‌های قابل توجهی را به طرف مقابل تحمیل کند و معادلاتی را که سال‌ها بر پایه برتری نظامی آمریکا در خلیج فارس شکل گرفته بود، به چالش بکشد. 🔸رسانه‌هایی مانند نیویورک‌تایمز و ان‌بی‌سی نیوز، با وجود رویکردهای متفاوت، به افزایش سطح تقابل میان ایران و آمریکا و حمله به ناوهای آمریکایی اشاره کرده‌اند. در مقابل حمله آمریکا به نفتکش‌های ایرانی، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با هدف قرار دادن شناورهای نظامی آمریکا و پایگاه الازرق در اردن نشان دادند که تجاوز به منافع کشورمان بدون پاسخ باقی نخواهد ماند. این تحولات، تنگه هرمز را به یکی از مهم‌ترین نقاط فشار در معادلات جدید منطقه تبدیل کرده است. 🔹بازتاب‌های اقتصادی جنگ نیز قابل توجه است. اکونومیست گزارش داده که اختلال در مسیرهای دریایی، کشورهای منطقه را به سمت فعال‌سازی مسیرهای زمینی، ریلی و خطوط انتقال انرژی سوق داده است. افزایش قیمت نفت تا محدوده بیش از ۱۰۰ دلار نیز نشان می‌دهد هرگونه ناامنی در این منطقه می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای منطقه داشته باشد. در واقع، جنگ موجب شده وابستگی کشورهای منطقه به مسیرهای دریایی و امنیت تأمین‌شده از سوی آمریکا بار دیگر مورد پرسش قرار گیرد. 🔸یکی از مهم‌ترین پیامدهای این تحولات، تردید درباره آینده حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس است. گزارش ان‌پی‌آر از کاهش شدید شمار نیروهای آمریکایی در بحرین و تخلیه خانواده‌های نظامیان حکایت دارد. اعتراف برخی مقام‌های منطقه‌ای به شکننده بودن معماری امنیتی موجود نیز نشان می‌دهد اتکای بلندمدت به چتر امنیتی واشنگتن دیگر مانند گذشته قابل اتکا نیست. 🔹در سوی دیگر، رسانه‌های عربی نیز از گسترش دامنه درگیری و افزایش فشار بر متحدان آمریکا خبر داده‌اند. حملات یمن به منافع سعودی و تأکید چین بر ضرورت شکل‌گیری معماری امنیتی جدید در منطقه، نشانه‌هایی از تغییر تدریجی موازنه‌هاست. 🔸در چنین شرایطی، تشکیل «قرارگاه جنگ اقتصادی» در ایران نیز نشان می‌دهد کشورمان برای مدیریت فشارهای خارجی و حفظ جریان تولید، تجارت و تأمین کالاهای اساسی، صرفاً به پاسخ نظامی اکتفا نکرده است. مجموعه این تحولات بیانگر آن است که فشار نظامی آمریکا، برخلاف هدف اولیه خود، منطقه را وارد مرحله‌ای کرده که در آن حضور و نفوذ واشنگتن بیش از گذشته با پرسش‌های جدی روبه‌رو شده است. 🖋 حسن نعیم آبادی
8.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥مسیرهای جایگزین هرمز 👤دکتر داوود منظور رئیس سازمان برنامه و بودجه در دولت سیزدهم و استاد دانشگاه امام صادق(ع) 🔹اگر مسیرهای جایگزین وجود دارند، چرا هیچ‌کدام نمی‌توانند جای تنگه هرمز را بگیرند؟ 🔸خطوط نفتی عربستان و امارات در بهترین حالت چه بخشی از حجم عبوری هرمز را می‌توانند پوشش دهند؟ 🔹آیا سوئز و باب‌المندب هم می‌توانند خلأ هرمز را جبران کنند؟ 🏷مسیرهای جایگزین شاید بتوانند بخشی از ضربه را کم کنند؛ اما هرمز همچنان گلوگاه اصلی انرژی جهان است. 🎞 برای مشاهده نسخه باکیفیت بر روی فیلم کلیک کنید.
💬 از بریجتون تا امروز؛ سربلندی ایران در دریاها 🔹اقدام آمریکا در هفته گذشته علیه نفتکش‌های ایرانی را باید در چارچوب واکنش به حمله پیش‌دستانه ایران ارزیابی کرد. این حمله از یک‌سو در سطح موشکی، پایگاه آمریکایی در اردن و یک ناوشکن آمریکایی در نزدیکی بندر فجیره را مورد اصابت قرار داد و از سوی دیگر، در سطح عملیات پهپادی، شناورهای متخلف در تنگه هرمز را هدف گرفت. بنابراین، می‌توان اقدام آمریکا را واکنشی به زنجیره‌ای از ابتکارهای ایران در جنگ ارزیابی نمود. 🔸از طرفی، حمله آمریکا به نفتکش‌ها نه تنها اراده ایران را در دفاع قوی‌تر می‌کند، بلکه ناامنی در خلیج فارس را افزایش داده و به رشد قیمت نفت نیز منجر می‌شود. و این دقیقاً برخلاف چیزی است که اکنون ترامپ به آن نیاز دارد؛ یعنی کنترل قیمت نفت و جلوگیری از شکل‌گیری یک روند صعودی پایدار که امروز شاهد آن هستیم. 🔹از سوی دیگر، آمریکا با هدف قرار دادن چند نفتکش، ایران را به سمت استفاده از ابزارها و شیوه‌های جدید سوق داد. در همین چارچوب، نیروی دریایی سپاه با افزایش رصد و کنترل تنگه در سه بخش سطح، زیرسطح و هوا، از یک‌سو در برابر عبور شناورهای متخلف سختگیرتر شده که افزایش شدید حمله به این شناورها در یک هفته اخیر شاهدی بر آن است و از سوی دیگر، با به‌کارگیری سامانه‌های دریاپایه و زمین‌پایه بومی مانند نواب و مجید، پهپادهای دشمن را منهدم کرد. علاوه بر این، نیروی دریایی سپاه در کنار محدوده عملیاتی انهدام شناورهای متخلف، یک محدوده ممنوعه تحریمی را نیز به‌زودی اضافه خواهد کرد. ضمناً رصد، انهدام و تصرف زهپادها و شهپادهای دشمن با دقت بیشتر ادامه خواهد یافت. 🔸ترامپ برای عاقبت کارش، کافی است در گذشته تأمل کند؛ چرا که ما در مواجهه با این بازی‌ها بی‌تجربه نیستیم. شهید سلامی درباره تجربه دوره نخست ترامپ گفته بود که ایران در آن ایام به قدرتی دست یافت که هرکس از ایران کشتی ربود، ایران نیز از او کشتی گرفت و هرکس کشتی ایران را زد، ایران هم کشتی او را زد. البته امروز راهبرد جدید ایران مبنی بر عملیات تهاجمی پرقدرت می‌باشد و دشمن متجاوز را پیش از اقدام تنبیه خواهد کرد. تاریخ گواه این تجربه است. ایران دو نبرد بزرگ نفتکش‌ها را پشت سر گذاشته؛ یکی در دهه شصت، زمانی که حادثه بریجتون به کابوسی ماندگار برای واشنگتن تبدیل شد، و دیگری در فاصله ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹، زمانی که به استناد سخنان شهید سلامی، دوازده نفتکش و شناور دشمن شکار شدند و دستان متجاوز به نشانه تسلیم بالا رفت. 🔹امروز نیز اقدام آمریکا، ایران را به سمت معادله‌ای متفاوت در تنگه هرمز سوق داد و در ادامه حتی منافع مستقیم انرژی آمریکا در منطقه را هدف قرار خواهد داد. ملت ایران از آزمون‌های سخت‌تری عبور کرده و تجربه گذشته نیز نشان داده که در پایان هر نبرد نفتکش‌ها، سربازان این ملت پرچم عزت را بر فراز دریاها بلند کرده‌اند. 🖋 علی محمدی
💬 ترامپ قمارباز درباره چین: 🔹اگر چین بخواهد اینجا بیاید و کارخانه‌ای برای تولید خودرو راه‌اندازی کند، من با آن مشکلی ندارم. 🔸نکته مهم این است که آنها کارگران آمریکایی را استخدام کنند و از نیروی کار ما استفاده کنند. 🔹چیزی که نمی‌خواهم این است که آنها در مکزیک خودرو تولید کنند، آن را ارزان بسازند و بعد، می‌دانید، از طریق مرز به آمریکا ارسال کنند. این دیگر اتفاق نخواهد افتاد. 🔸درست مثل اینکه خلیج مکزیک دیگر خلیج مکزیک نیست؛ حالا خلیج آمریکا است.