در #روایــت_پیشــرفت شماره 09/ 29 شهریور ماه سال 1405 می خوانید: ✅ بازه زمانی 15 روزه 1️⃣ مروری کوتاه بر مهم‌ترین اخبار خوب و امیدبخش ایران 2️⃣ روایت پیشرفت در حوزه زیرساخت، اقتصاد و فناوری 3️⃣ نگاهی به اقدامات مؤثر در توسعه و خدمت‌رسانی 4️⃣ انعکاس دستاوردهای ملی در استان‌های مختلف کشور 5️⃣ گزیده‌ای از خبرهای مثبت و آینده‌ساز روز 📱 #اتاق_رصد_تبیین

🎥شاهکار انصارالله 🏷تصرف بندر راهبردی «مخا» و نزدیک‌تر شدن انصارالله به باب‌المندب، معادلات دریایی منطقه را تحت‌تأثیر قرار داده است. 🔹مخا چه اهمیتی دارد؟ 🔸باب‌المندب چه نقشی در این معادلات دارد؟ 🔹این تحول چه اثری بر موازنه قدرت منطقه دارد؟ 🎞 برای مشاهده نسخه باکیفیت بر روی فیلم کلیک کنید. #انصارالله #یمن #مخا #باب_المندب #دریای_سرخ #ژئوپلیتیک

💬 آیا تقابل بین ایران و آمریکا از سر گرفته می شود؟ ▫️در ساعات آینده سه احتمال اصلی وجود دارد: 1⃣ حمله به تأسیسات هسته ای ایران در کوه کلنگ، 2⃣ حملات هوایی گسترده ائتلاف از جمله ایالات متحده علیه یمن، که به احتمال زیاد منجر به مسدود شدن تنگه باب‌المندب و تشدید تنش‌ها و احتمالاً درگیری با ایران، خواهد شد. 3⃣ حملات گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران مانند نیروگاه‌های برق، یا ترکیبی از همه موارد فوق. 💬پاسخ قرارگاه خاتم الانبیاء به تهدید ها: 🔹 قرارگاه خاتم‌الانبیا در بیانه‌ای اعلام کرد که اگر آمریکا علیه ایران خطایی مرتکب شود، تمامی مراکز و منافع این کشور در منطقه هدف حملات مستمر، مؤثر و دردناک قرار خواهند گرفت. همچنین کشورهای منطقه‌ای که با اقدامات آمریکا علیه جمهوری اسلامی همراه شوند، شریک این اقدامات تلقی خواهند شد و دیگر نباید انتظار خویشتنداری نیروهای مسلح ایران را داشته باشند. در این بیانیه همچنین آمده است که آمریکا با چراغ سبز برخی کشورهای منطقه در حال برنامه‌ریزی برای ازسرگیری اقدامات علیه ایران است.

💬 احتمال تشدید درگیری در تنگه هرمز 🔹 در ساعات پیش‌رو باید منتظر ماند و دید آیا درگیری‌های شدید در تنگه هرمز و خلیج فارس آغاز می‌شود یا دشمن از ادامه مسیر منصرف خواهد شد. هم‌زمان، برخی منابع احتمال فروش نفت بالای ۱۷۰ دلار از ماه اکتبر را مطرح کرده‌اند در حالی که گفته می‌شود آمریکا ممکن است دیگر نتواند قیمت نفت کاغذی را زیر ۱۲۰ دلار نگه دارد. 🔸 از سوی دیگر، احتمال ممنوعیت صادرات گازوئیل از سوی آمریکا برای کاهش قیمت داخلی مطرح شده؛ اقدامی که می‌تواند بازارهای سنتی شرکت‌های آمریکایی را تحت تأثیر قرار دهد، هرچند با افزایش دوباره قیمت جهانی نفت و نزدیک شدن به انتخابات آمریکا، راهکار پایداری به نظر نمی‌رسد. 🔹 در منطقه نیز برخی منابع از احتمال نیاز عربستان به واردات نفت برای ادامه فعالیت پالایشگاه‌های ساحل دریای سرخ خبر می‌دهند. موضوعی که در صورت تداوم حملات یمنی‌ها به تأسیسات نفتی این رژیم می‌تواند تشدید شود. 🔸 این تحولات را باید در کنار احتمال درگیری مجدد در تنگه هرمز و تلاش آمریکا برای عبور دادن نفتکش‌ها با اسکورت نظامی قرار داد. آمریکا از برخی کشورهای عربی خواسته نفت و نفتکش بیشتری برای عبور از تنگه فراهم کنند.

🎥احتمال دارد ترامپ اقداماتی برای تغییر وضعیت انجام بدهد ▫️ تحولات روزهای گذشته نشانگر این است که وضعیت فعلی به نفع ترامپ نیست و می‌خواهد اقداماتی برای تغییر وضعیت انجام بدهد.

💬 تاریخ تکرارشونده جنایات جنگی آمریکا 🔹پس از آنکه هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره ایران اعلام کرد دلایل معقولی برای این باور دارد که ایالات متحده در جریان دو حمله — به یک مدرسه در میناب و یک ورزشگاه در لامرد — طی تهاجم نظامی خود به ایران، مرتکب جنایات جنگی شده است، واشنگتن با انکاری شتاب‌زده و بدون ارائه هیچ مدرکی برای رد این یافته‌ها واکنش نشان داد. این انکار درست در زمانی صورت گرفت که تحقیقات رسانه‌های آمریکایی گزارش داد برخی از کارکنان پنتاگون، تنها چند ساعت پس از حمله موشکی آمریکا به یک دبستان در میناب که بیش از ۱۲۰ کودک را به شهادت رساند، از این واقعیت آگاه بودند که این کشتار را موشک‌های آمریکایی رقم زده‌اند. شاید برخی بپرسند چگونه دولت آمریکا می‌تواند چنین جنایات آشکاری را انکار کند؟ بگذارید چند دهه به عقب بازگردیم. 🔸سال ۱۹۶۸، نیروهای آمریکایی وارد مجموعه روستایی سون مای در استان کوانگ نگای در ویتنام جنوبی شدند؛ یکی از این مناطق به نام می‌لای شناخته می‌شد. نیروهای آمریکایی انتظار داشتند با رزمندگان ویت‌کنگ روبه‌رو شوند، اما در عوض خود را در میان جمعیتی غیرنظامی یافتند. با این‌حال، سربازان یک یگان آمریکایی دست به کشتار جمعی غیرنظامیان زدند و حدود ۵۰۰ نفر را از دم تیغ گذراندند. ارتش آمریکا این جنایت بزرگ را پنهان کرد و نزدیک به یک سال، آگاهی عمومی چندانی از آنچه رخ داده بود وجود نداشت. یک سال طول کشید تا افشاگری‌های یک سرباز سابق، به‌همراه گزارش‌های تحقیقی، این واقعه تکان‌دهنده را روشن کرده و به توجه عمومی برساند. تحقیقات نشان داد این جنایت صرفاً محصول فروپاشی جمعی یا جنون یک یگان نظامی منفرد در میدان نبرد نبود. زنجیره فرماندهی — و فراتر از آن، رهبری سیاسی و ارشدی که مسئول مدیریت جنگ بود — در قبال آنچه رخ داد مسئول بودند. 🔹در چنین مواردی، گرایشی طبیعی وجود دارد که انگشت اتهام را به‌سوی کسی بگیرند که ماشه را کشیده و او را پای میز محاکمه بنشانند. اما محدودکردن مسئولیت به سربازانی که در نهایت ماشه را می‌کشند، خود آغاز مشکل است. کشتار می‌لای به‌قدر کافی وحشتناک بود که هر نظام سیاسی — و مهم‌تر از آن، هر جامعه‌ای — را بیدار کند. اما این اتفاق در آمریکا رخ نداد. 🔸دو سال پیش، تقریباً همین زمان از سال، نشریه نیویورکر تحقیقی تأمل‌برانگیز درباره جنگ‌های عراق و افغانستان پس از حملات ۱۱ سپتامبر منتشر کرد. این گزارش با عنوان «جنایات جنگی‌ای که ارتش دفن کرد» محصول چهار سال تحقیق بود. این گزارش نشان داد ارتش آمریکا در این دو جنگ حدود ۸۰۰ جنایت جنگی مرتکب شده، تنها شمار اندکی از این پرونده‌ها پیگرد قضایی شده‌اند، و شمار محکومیت‌ها حتی از آن هم کمتر بوده است. این‌که آیا چنین شمار اندکی از محکومیت‌ها با تعداد جنایات جنگی ارتکابی تناسبی دارد یا نه، خود موضوعی جداگانه و درخور تأمل است. 🔹برخی مایل‌اند تمام این آشفتگی‌های اخیر و جنایات ارتکابی را یکسره به دونالد ترامپ و پیت هگست نسبت دهند و این‌گونه القا کنند که با رفتن آن‌ها این طوفان هم فروکش خواهد کرد. این دیدگاه کمتر بازتابی از واقعیت است تا ساده‌سازی — و در واقع پاک‌سازی — تاریخ جنایات جنگی آمریکا. جنایات جنگی، یک ویژگی تکرارشونده در تاریخ آمریکاست، و دولت‌های دموکرات و جمهوری‌خواه در این زمینه کارنامه‌ای به‌طرز چشمگیری مشابه داشته‌اند. مشکل عمیق‌تر از خودشیفتگی و خودکامگی ترامپ یا رویکردهای هگست است. مردم آمریکا، به‌عنوان کسانی که دولت‌هایشان را انتخاب می‌کنند، باید سؤالات جدی و دشواری از خود بپرسند: مسئولیت آن‌ها در قبال این جنایات چیست؟ از رهبران ارشد سیاسی گرفته تا معماران و فرماندهان جنگ‌های انتخابی و جنایت‌کارانه، و تا کسانی که در نهایت ماشه را کشیدند یا دکمه‌ها را برای شلیک موشک و رهاسازی بمب فشردند — هیچ‌یک از این افراد از سیاره‌ای دیگر نیامده‌اند. آیا آمریکایی‌ها همچنان بهای جنگ را نه با جان‌های ازدست‌رفته و جنایات ارتکابی، بلکه با قیمتی که روی تابلوی پمپ‌بنزین نمایش داده می‌شود، خواهند سنجید؟! 🖋 مجتبی پاشایی