♦️چرا برای عضو فرقۀ صهیونیستی بهائیت در تبریز مراسم بزرگداشت برگزار شد؟/ روند فعالیت سیاسی ضدجمهوری اسلامی در پوشش هنر در تبریز ادامه دارد با وجود مراجع متعدد که دربارۀ فرقه‌های منحرف کار و تلاش می‌کنند، چرا برای یکی از عناصر شناخته شدۀ فرقه و تشکیلات بهائیت مانند بهرام بیضایی در تبریز مراسم‌ بزرگداشت برگزار می‌شود؟ 🔺اگر چه امروز برای گسترش فرقه‌های منحرف قدیمی و فرقه‌های نوساخته و حتی گسترش مسیحیت در ایران، تلاش گسترده‌ای از سوی دشمنان در جریان است ولی در مقابل، علاوه بر جریان روحانیت و حوزه‌های علمی دینی که حرکت تبلیغی و روشنگرانه خود را ادامه می‌دهند، دستگاه‌های امنیتی از جمله سازمان اطلاعات سپاه، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات فراجا نیز با توجه به کارکرد ضدامنیتی و سیاسی فرقه‌‌ها و و قومگرایی و جریان مسیحیت صهیونیستی با این موارد مقابله می‌کنند. کمیسیون اقوام فرق و مذاهب در استانداری نیز به عنوان کانون‌هماهنگی دربارۀ فعالیت دستگاههای امنیتی و فرهنگی و دینی موجودیت دارد. 🔺در این فضا، برگزاری مراسم بزرگداشت و تبلیغ بهرام‌ بیضایی از چهره‌های شناخته شدۀ فرقۀ بهائیت و دارای اشتهار به ضدیت با حاکمیت دینی و نظام جمهوری اسلامی در تبریز شگفت‌انگیز است. این مراسم نه به صورت مخفی، بلکه با همکاری اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربایجان‌شرقی و انجمن نمایش (زیر مجموعه اداره کل ارشاد) و در تالار ساختمان ادارۀ کل یاد شده برگزار شد! 🔸وقتی طی ماههای اخیر نمایشنامه‌های عناصر ضدانقلاب و گروهکی مانند غلامحسین ساعدی، بهرام بیضایی و... نمایشنامه‌های بسیار ضعیف از لحاظ هنری و فنی که با رقاصی و تن‌جنبانی گروه‌های رقص و آواز به جذب مخاطب می‌پردازند، در تبریز به روی صحنه رفته‌است، برپایی مراسم بزرگداشت برای یک عضو فرقۀ ضالۀ بهائیت نباید تعجب‌آور باشد. وقتی جلسۀ عناصر شناخته شدۀ قومگرا با سوابق ضدامنیتی، تحت عنوان «فعالان مدنی آذربایجان!» در استانداری و با حضور استاندار و معاون سیاسی برگزار می‌شود، چرا باید از برپایی مجلس بزرگداشت برای یک بهایی در «نخستین پایتخت تشیع در ایران» آن‌هم در ادارۀ ارشاد «اسلامی» تعجب کنیم؟ یا از انتشار ویژه‌نامه برای همین عضو فرقۀ کثیف و صهیونیستی بهائیت توسط عناصر فرقه‌گرا (فرقۀ دمکرات شوروی) حیرت کنیم؟ 🔺فرماندار سابق اهر به ساحت قرآن کریم جسارت کرد، مردم و حوزه‌های علمیه اعتراض کردند، استاندار او را در تبریز مسئولیت داد! کسی که دارای سابقۀ فعالیت قومی و ارتباط با افرادی مانند کاوس سیدامامی بوده و یک روز در استانداری سابقۀ کار ندارد، ناگهان و با دستور چه کسی؟ مدیرکل روابط عمومی استانداری می‌شود... با چنین مسئولانی، آیا می‌توان انتظار داشت که فعالیت‌های فرهنگی ضدجمهوری اسلامی در تبریز انجام نگیرد؟ 🔸روند فعالیت‌های ضد جمهوری اسلامی در پوشش هنر ادامه دارد. قرار است داستان «ماهی سیاه کوچولو» از صمد بهرنگی، نویسندۀ مرتبط با حلقه سازمان چریکهای فدایی در دهه ۴۰، در روزهای آتی در تبریز روی صحنه برود. پیام این داستان «جنگ مسلحانه!» است، همان مشی چریکهای فدایی در دهه ۴۰. عجیب اینکه همین نمایش را در اغتشاشات ۱۴۰۱ هم در تبریز اجرا کردند؟ البته با رقاصی و موسیقی! کارگردان این نمایش هم در مجلس بزرگداشت کارگردان بهائی ضدانقلاب سخنرانی می‌کرد! 🔹استانداری به عنوان مرجع «تامین امنیت» (امنیت فرهنگی) استان در کدام طرف ایستاده است؟ شورای فرهنگ عمومی استان در کدام طرف؟ جریان رسانه‌ای سپاه و سازمان تبلیغات و بسیج رسانه و صداوسیما در کدام طرف ایستاده‌اند؟ انگار خبری نیست.../ دبیر کانال تبریزِ جان @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️صدای طبل جنگ می‌آید/تنها باید روی جنگ حساب کرد/ در ۴۸ساعت اخیر شدیدترین خبرهای تهاجمی از رسانه های غربی را شاهد بودیم. تهاجم تداوم دارد. تهاجم منجر به جنگ ۱۲ روزه و سپس آش‌بس. تداوم مذاکره و بازهم تهاجم دشمن. دوباره آتش‌بس و حتی تفاهم و همچنان تداوم‌جنگ همزمان با آتش‌بس، و اینک دوباره خبر از تهاجمی دیگر در راه است، تهاجمی که ممکن است هم‌اکنون که این کلمات را می‌خوانید آغاز شود! 🔸درست زمانی که ایران و عمان بر سر بازگشایی تنگه هرمز به نتیجه مشترک رسیده بودند؛ نتانیاهو به آمریکا می‌رود و مثل سابق برای هماهنگی دور دیگر جنگ، جنگی که دشمن در آن به هدف نرسیده است اما ما هم زخم خورده‌ایم و بزرگان و رهبرمان به شهادت رسیده است. 🔸اطلاعات منابع نظامی، حاکی از آن است که پروپوزال پیشنهادی نتانیاهو این است که با یک دور دیگر عملیات‌های سریع "قطع سر" در قالب عملیات "عروسی خونین ۳" و ترکیب آن با زدن زیرساخت‌های برق و پالایشگاهی، "قطع نخاع" رخ داده و بدین ترتیب شاهد یک "ایرانِ ضعیف شده" خواهیم بود که هیچ چاره‌ای جز تسلیم در همه حوزه‌ها نخواهد داشت. 🔸انتشار پی در پی اخبار فوق از رسانه‌های غربی، بی دلیل نیست و حتماً کارکرد ارعاب و فشار را دارد، خصوصاً که طرح حمله به تاسیسات انرژی ایران با ددلاین‌های تهدیدآمیز، فشار متقابلی را بر کشورهای عربی جهت پذیرش ایران وارد خواهد کرد. با این حال اگرچه انتشار هماهنگ خبرهای فوق کارکرد فشارافزایی را دارد اما این لزوما به معنای غلط بودن محتوای آنها نیست. اما آن سوی  دیگر دونالد ترامپ یک نااطمینانی خاطر از اینکه این شیوه نتیجه خواهد داشت یا خیر را دارد ؛چرا که در دو جنگ قبلی نتیجه معکوس داشته است و بسیاری از سیاسیون ایالات متحده معتقدند ادامه فشار اقتصادی و محاصره دریایی کارایی بیشتر و هزینه کمتری را خواهد داشت. با این حال ایران در ساعات اخیر به ۱۰ کشور عربی هشدار داده است در صورت همکاری یا فراهم‌سازی حمله نظامی آمریکا از خاک این کشورها به ایران؛ حتی یک جنگ محدود همچون هدف قرار دادن کوه کلنگ؛ایران زیرساخت‌های منطقه را هدف قرار خواهد داد. نزدیکترین ساعات به جنگ را؛می‌توان ساعات آتی دانست. 🔸هدف آنها بلعیدن ایران و از بین بردن ایران است. آنها ذیل این هدف طراحی‌ها و جنگ خود را انجام می‌دهند. کف اهداف ما هم باید نابودی اسرائیل و نابودی (اخراج) آمریکا از منطقه باشد و ذیل این هدف طراحی خود را انجام دهیم. آمریکا تنها در صورتی جنگ را به پایان خواهدبرد که ایران محاسبات او را به‌هم بزند. @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔺مستند کوتاه «معجزه دشت مهیار» 🔹ماجرای ۱۶ فروردین ۱۴۰۵ در دشت مهیار اصفهان؛ تلاش آمریکا برای پیاده‌سازی نیرو در اصفهان و حمله به مرکز اتمی @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔶دکتر احمد کاظمی استاد حقوق بین الملل دانشگاه تشریح کرد : چرا نباید از نام قوم وحشی خزر برای دریای کاسپین استفاده کرد؟ 🔹یک بحث مهم نیز، بحث اطلاق نام «خزر» به این دریای ایرانی است. در دوره هخامنشیان و ساسانیان نام این دریا «دریای ورکانه» یا «دریای گرگان» بوده است. در طول تاریخ نام این دریا «دریای مازندران» و «دریای کاسپین» بوده است. 🔹کاسپی‌ها یکی از ایرانی‌ترین اقوام حوزه دریای کاسپین هستند که در سراسر حوزه ساحلی این دریا پراکنده بودند. در دنیا، امروز هم بر همین اساس به آن «دریای کاسپین (Caspian Sea) می‌گویند. اما در داخل کشور ما یک عده اصرار دارند که کلمه «خزر» به این دریا اطلاق شود؛ نه تنها به این موضوع اصرار دارند، بلکه در واقع سودای تاسیس «استان خزر» در کنار دریای کاسپین را هم در سر می‌پرورانند! 🔹کلمه «خزر» بر اساس آن چیزی که مورخان تاریخ و باستان‌شناسان مثل استرابون (مورخ یونانی) نوشته‌اند، یک کلمه عبری-ترکی است. خزر نام یک قوم یهودی به اسم «خِزِران» بوده که در نزدیکی دربند و در دشت قپچاق می‌زیسته‌اند و اسم یک شهر هم بوده است. 🔹مرحوم دهخدا و بسیاری از زبان‌شناسان و تاریخ‌دانان این مطلب را آورده‌اند که قوم خزر، قومی بوده که به قول استرابون یک قوم وحشی بوده و کارش حمله به دیگر شهرها و غارتگری بوده است (این‌ها را یک مورخ یونانی می‌نویسد، نه یک ایرانی). همان‌طور که بسیاری از این تاریخ‌دانان مطرح می‌کنند و دهخدا هم آورده، خزر اصلاً اسم یک شهر بوده و این قوم تلاش کرده تا نام شهر خود را به این پهنه آبی ایرانی تسری دهد. 🔹امروز که رژیم اسرائیل دنبال اثبات توهم وجود «امپراتوری یهودی در قفقاز» است، این واژه خزر برایش معنا پیدا می‌کند. در واقع طرفداران جریان آنگلوساکسونی و عبری هستند که از کلمه «خزر» استقبال می‌کنند و دنبال استان خزر هم هستند. این برای ما فاجعه است که هیچ‌وقت نمی‌توانیم از داشته‌های تاریخی و مالکیت اسامی تاریخی خودمان حفاظت کنیم! 🔹سال ۱۳۸1 که آقای حیدر علی‌اف (رئیس‌جمهور وقت جمهوری آذربایجان) به ایران سفر کرده بود، در مقابل خبرنگاران با آقای خاتمی راجع به این واژه بحث‌شان شد. صحبت از اسم «دریای مازندران» بود (من آنجا خودم حضور داشتم)؛ آقای خاتمی به درستی گفت «دریای مازندران»، ولی حیدر علی‌اف سخن ایشان را قطع کرد و گفت: «دریای مازندران نگویید! مازندران چیست؟ اسم اینجا خزر است!» 🔹بله، برای جمهوری آذربایجانی که الان پیمانکار طرح‌های آنگلوساکسونی-عبری در منطقه است، «خزر» بهترین واژه است و طبیعی است که از آن استقبال کند. خب، بعد از آن در سال ۱۳۸۳ بخشنامه‌ای ابلاغ شد که: «در داخل کشور از عبارت دریای خزر و در سطح بین‌المللی از دریای کاسپین استفاده شود.» ما نه آن رفتار آقای خاتمی را فهمیدیم که به درستی «دریای مازندران» را به کار برد، و نه رفتار آقای عارف را فهمیدیم که چرا در سال ۱۳۸۳ کلمه «خزر» را اجباری کرد؛ کلمه‌ای که هیچ تناسبی با سابقه تاریخی، تمدنی و فرهنگ ایران ندارد! 🔹ما اگر می‌خواهیم حقانیت خود را در دریای کاسپین نشان دهیم، اول باید از واژگانی شروع کنیم که بار حقوقی به نفع ایران دارند. این هم نکته‌ای است که متأسفانه در کشور ما، صداوسیما و رسانه ملی به این عریض‌وطویلی، شورای عالی انقلاب فرهنگی و نهادهای مختلفی که باید به آن بپردازند، به راحتی از کنارش عبور می‌کنند؛ در حالی که ، این بخشی از حقوق تاریخی مردم ایران است. مشروح موضوع : در فایل صوتی👆 لینک تحلیل مرتبط : https://ahmadkazemi.com/?p=8121 @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

🔺بعثت مردم در پرتو شهادت قائد امت بود یا نتیجۀ تدبیر برخی مسئولان؟ بعثت مردم وعده‌ای بود که رهبر عالیقدر ما اندکی پیش از شهادت از آن خبر دادند. فرمودند: «بعد از این هم به توفیق الهی اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهدکرد برای مقابله‌ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.» 🔺گویا یکی از مسئولان مدعی شده‌ که حضور مردم در خیابان پس از شهادت حضرت آقا، نتیجۀ تدبیر و برنامه‌ریزی او بوده است! مردم مبعوث می‌دانند که با اعلام خبر شهادت آقا در سحر دهم اسفند، همه بدون اینکه از سوی کسی دعوت شوند به خیابان‌ها ریختند و اینگونه بعثت آغاز شد... در شهادت حاج قاسم هم همین وضعیت پیش آمد. منتها با تجربۀ کودتای ۱۸ دی همه می‌دانستند که باید شبها در خیابان باشند و نگذارند گرگ‌ها قدم به خیابان بگذارند و این یعنی تداوم حضور مردم مبعوث در خیابان... 🔺در پرتو شهادت قائد امت، خداوند ملت را مبعوث کرد. شهادت قائد امت، ملت را برای شهادت برانگیخت و برای شهادت مهیا کرد... 🔺این ولایت فقیه است که از جایگاه بلند معنوی خود می‌تواند مردم را به حضور در میدان برانگیزد، چنانکه مردم برای حفظ دین و وطن به سوی شهادت بشتابند. در هشت سال دفاع مقدس، در جنگ با تکفیر و ترور، جوانان و کهنه‌سربازان به اشاره ولی فقیه به میدان می‌شتافتند. این کار، از سیاسیون برنمی‌آید. مردم به حکم کسی جان خود را فدا می‌کنند که جایگاه او‌ در امتداد جایگاه امامت باشد (ولایت فقیه). مسئولان اجرایی هم با اطاعت از ولی‌فقیه هویت دارند./عارف محمدنیا @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️تنگۀ هرمز را نیروهای مسلح نگه داشته‌اند، مراقب دریاچۀ خزر باشیم! در حالی که با حملۀ رژیم‌ جنایتکار آمریکا به ایران و تلاش این رژیم برای مدیریت کشتی‌ها در تنگۀ هرمز و درگیری‌های جدی و خونین در آن و پیرامون آن، چشم تمام ایرانی‌ها به تنگه دوخته شده و نگاه افکار عمومی و نیروهای مسلح نیز معطوف به آن است، ناگهان خبر می‌رسد که دولت، لایحۀ «کنوانسبون رژیم حقوقی دریای خزر» را با قید «یک فوریت» برای تصویب به مجلس فرستاده و البته برای تصویب آن در کمیسیونها نیز لابی شده است!؟؟ 🔸وقتی دولت لایحه‌ای را «یک فوریتی» تصویب می‌کند، یعنی خطاب به مجلس می‌گوید: «این موضوع بسیار مهم است، لطفاً از نوبت عادی آن را خارج کنید، سریع‌تر در کمیسیون بررسی‌اش کنید و زودتر به صحن بیاورید تا به قانون تبدیل شود.» 🔺کنوانسیون رژیم حقوقی خزر ناظر به منافع چهار کشور همسایه ایران است. ادبیات کنوانسبون به گونه‌ایست که در ظاهر متن حرفی از تقسیم دریاچه (به ضررایران) در میان نیست، اما در لایۀ زیر متن این کار به نرمی انجام می‌شود! به سطور زیر از متن ( نقل شده از سایت ریاست جمهوری) دقت کنید: «خطوط مبدأ مستقیم»- خطوط مستقیمی است که نقاط مربوط / مناسب را بر روی خط ساحلی به یکدیگر وصل می‌کند و خط مبدأ را در مکان‌هایی که خط ساحلی مضرس می‌باشد یا در مکانی که در آن حاشیه‌ای از جزایر در امتداد ساحل و در مجاورت نزدیک آن  قرار دارد، تشکیل می‌دهد. روش تعیین خطوط مبدأ مستقیم باید در موافقتنامه جداگانه‌ای بین همه طرف‌ها تعیین شود. چنانچه شکل ساحل، یک کشور ساحلی را در تعیین آب‌های داخلی‌اش آشکارا در وضعیت نامساعدی قرار دهد، این وضعیت هنگام ایجاد روش فوق به منظور دستیابی به تفاهم میان تمامی طرف‌ها مدنظر قرار خواهد گرفت.(پایان نقل قول) از سطور نقل شده، چه چیزی عاید ایران است؟ آن کشوری که شکل ساحل به ضرر اوست و کوتاهترین طول ساحلی را دارد، ایران است! دست‌یابی به تفاهم با طرفها و همسایگان هم، به آینده‌ای نامعلوم موکول شده است! 🔺ماده ۲ کنوانسیون چنین است: «ماده ۲ ۱- طرف‌ها طبق این کنوانسیون حاکمیت، حقوق حاکمه و انحصاری و همچنین صلاحیت خود را در دریای خزر اعمال خواهند کرد. ۲- این کنوانسیون حقوق و تعهدات طرف‌ها در مورد استفاده از دریای خزر شامل آب‌ها، بستر، زیربستر، منابع طبیعی آن و فضای هوایی بر فراز دریا را تعیین و تنظیم می‌کند.» در واقع، طبق این ماده، کنوانسیون تکلیف همه چیز دریاچه یا سهم همه را از آن مشخص کرده است! که با منافع ملی ایران تناسب ندارد. 🔺نکته‌ای که گویا با توجه به شرایط جنگی کنونی و تمایل قبلی ایران، برخی برای تصویب کنوانسیون در مجلس مطرح می‌کنند، بند ۶ و ۷ ماده ۳ کنوانسیون است: «۶- عدم حضور نیروهای مسلحی که به طرف‌ها تعلق ندارند در دریای خزر؛ ۷-در اختیار قرار ندادن قلمرو خود توسط هریک از طرف‌ها به سایر دولت‌ها برای ارتکاب تجاوز و انجام سایر اقدامات نظامی علیه هرطرف‌» در این مورد باید دید که قوانین ملی همسایه‌ها در خزر (مثلا جمهوری آذربایجان) چه می‌گوید؟ در قانون اساسی جمهوری آذربایجان و نیز دکترین نظامی این کشور که در ۲۰۱۰ به تصویب پارلمان رسیده، ممنوعیتی برای حضور نیروهای خارجی در این کشور وجود ندارد! چنانکه در جنگ قراباغ نیروهای رسمی و حتی هواپیمای جنگی برخی کشورها در جمهوری آذربایجان استقرار یافت و حتی تعداد فراوانی از تکفیری‌های سوریه نیز با هماهنگی ترکیه در خاک جمهوری آذربایجان حضور یافتند! در سالهای گذشته، نیروهای ناتو و آمریکا تحت عناوین‌ مختلف در جمهوری آذربایجان حضور یافته‌‌اند. در اشغال افغانستان و عراق، نیروها و هواپیماهای آمریکا از جمهوری آذربایجان به عنوان مقر لجستیکی استفاده می‌کردند و نیروهایی از ارتش آذربایجان در افغانستان و عراق در ترکیب ائتلاف آمریکایی در جنگ شرکت کردند و عده‌ای از آنها کشته شدند. در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان نیز عملکرد باکو دربارۀ ایران بر همه روشن است!/ جلال فغفورزاده، تبریز @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️نه به اعدام یعنی چه؟ 🔻 حسین رمضانی را در ۱۸ دی، شب کودتا و جنایت زنده زنده سوزاندند، ۸۰ ضربه چاقو فقط به کمر او‌ زدند، جمجمه‌اش را خرد کردند! با قمه و چاقو و تیغ موکت‌بری بدن‌ها را پاره پاره کردند... @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️روایت ژاپنی از جنگ آمریکا و ایران/ آیا ممکن است ابرقدرت ۲۵۰ سالۀ جهان دربرابر امپراتوری کهن ایران زمینگیر شود؟ در روزهای اخیر، انتشار کتابی با عنوان جسورانه «چرا ایالات متحده از ایران شکست خورد؟» (なぜ米国はイランに負けたのか) از سوی انتشارات معتبر ژاپنی «بون‌شون شینشو» (Bunshun Shinsho)، موجی از بحث‌ها را در محافل سیاسی و رسانه‌ای ژاپن به راه انداخته است. این اثر که اکنون در صدر فهرست پرفروش‌های آمازون ژاپن قرار دارد، نه یک روایت سیاسی احساسی، که تحلیل عمیقی از سوی یک دیپلمات ارشد و کارکشته است که سال‌ها در متن مناقشات خاورمیانه زندگی کرده است. در ادامه به بررسی مستند این اثر و ابعاد فکری آن می‌پردازیم. ۱. مؤلف؛ نگاهی منحصربه‌فرد از دل بحران نویسنده این کتاب، میتسوگو سایتو (Mitsugu Saito)، سفیر پیشین ژاپن در ایران و عمان است. آنچه اعتبار تحلیلی این کتاب را از سایر آثار مشابه متمایز می‌کند، کارنامه دیپلماتیک منحصربه‌فرد اوست: سایتو تنها دیپلمات ژاپنی است که تجربه خدمت همزمان در سفارت ژاپن در ایران و اسرائیل را دارد. او پیش‌تر نیز مأموریت‌های کلیدی در عراق، عربستان، مصر، امارات و نمایندگی ژاپن در سازمان ملل را تجربه کرده است. چنین سابقه‌ای به او اجازه می‌دهد تا مناقشات را نه از منظر یک ناظر دور، بلکه از دریچه‌ای که هر دو طرف (ایران و اسرائیل) را از نزدیک لمس کرده، تحلیل کند. ۲. محور اصلی کتاب؛ «راهبرد نامتقارن» و سقوط «فناوری محض» نویسنده در پاسخ به پرسش اصلی کتاب، بر مفهومی کلیدی به نام «راهبرد نامتقارن» (Asymmetric Strategy) تمرکز دارد. از نگاه سایتو، آمریکا در دو دهه اخیر با اتکا به برتری نظامی و فناوری (مانند ماهواره‌ها، هوش مصنوعی و پاتریوت‌ها) وارد میدان شده، اما ایران با استفاده از سه مؤلفه اساسی، این برتری را خنثی کرده است: 1. صبر استراتژیک (Strategic Patience): ایران در مقابل فشارهای نظامی-اقتصادی، از جنگ فرسایشی و مقاومت بلندمدت بهره گرفته و با پذیرش هزینه‌های تحریم، «اراده» خود را به رخ رقبا کشیده است. 2. ژرفای تاریخی و هویتی: نویسنده به صراحت به تقابل «امپراتوری پارس» (پیشینه تاریخی ایران) در برابر «تأسیس ۲۵۰ ساله آمریکا» اشاره می‌کند و می‌گوید که درک ایرانیان از تاریخ و عزت ملی، دستگاه محاسباتی کاملاً متفاوتی نسبت به کشورهای غربی به آن‌ها داده است. 3. پیکربندی متفاوت تصمیم‌گیری: در حالی که آمریکا و اسرائیل به دنبال «پیروزی زودهنگام و فوری» (Pokémon or short-term strike) هستند، ایران یک «بازی شطرنج» را دنبال می‌کند و محاسبات خود را بر اساس دهه‌ها و بلکه قرن‌ها تنظیم می‌کند. ۳. چرا آمریکا در عمل «شکست» خورد؟ سایتو استدلال می‌کند که موفقیت نظامی (که خود یک مفهوم نسبی است) نباید با پیروزی سیاسی اشتباه گرفته شود. ایالات متحده با وجود هزینه‌های هنگفت نظامی، نتوانست به اهداف سیاسی اصلی خود در قبال ایران دست یابد؛ از جمله ناکامی در تغییر رژیم، ناتوانی در توقف کامل برنامه هسته‌ای ایران و عقب‌نشینی از برجام (که به‌عنوان یک خطای استراتژیک بزرگ تحلیل می‌شود). ایران با مسدود کردن تنگه هرمز به عنوان یک اهرم فشار، استفاده از بازیگران نیابتی در منطقه و مانورهای سیاسی هوشمندانه در عرصه بین‌المللی (مانند نزدیکی به چین و روسیه)، توانست «ابتکار عمل» را در بسیاری از مقاطع از آمریکا بگیرد. ۴. واکنش‌ها و تأثیرگذاری در ژاپن دلیل تبدیل شدن این کتاب به یک اثر «بحث‌برانگیز» در ژاپن، نگاه غیرمعمول آن به قدرت برتر جهانی است. در فضایی که ژاپن به‌عنوان متحد استراتژیک آمریکا محسوب می‌شود، واکاوی یک شکست پنهان در برابر ایران، چالش بزرگی برای ذهنیت‌های رایج در توکیو ایجاد کرده است. این اثر به سیاست‌گذاران ژاپنی یادآوری می‌کند که صرفاً تکیه بر قدرت نظامی در قرن ۲۱، کارایی سابق را ندارد و لازم است روابط خارجی توکیو با تهران به‌عنوان یک بازیگر تاثیرگذار منطقه، با ظرافت و پیچیدگی بیشتری دنبال شود./ بهمن اکبری @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان

♦️بازتاب مراسم تجلیل از عضو فرقۀ ضالۀ بهائیت در اداره ارشاد «اسلامی» در تبریز برپایی مراسم بزرگداشت یک عنصر تشکیلات صهیونیستی بهائیت در تبریز و در یک ادارۀ دولتی باعث تأسف و آزردگی مخاطبان شده است. 🔺مراسم بزرگداشت بهرام بیضایی از عناصر بهائی و فعال در اغتشاشات ۱۴۰۱ تحت عنوان «شب بیضایی» در تالار خاقانی اداره ارشاد اسلامی در تبریز برگزار شد و برخی مسئولان ارشاد اسلامی و اعضای انجمن نمایش در آن شرکت کردند. 🔸از هنگامی که مدیریت ارشاد اسلامی آذربایجانشرقی به شخصی به نام نعمت‌الله پایان سپرده شده، اقدامات هنجارشکنانه در قالب نمایش‌های زرد که در آنها از رقاصی دختران و آوازخوانی و نوارندگی زنان استفاده می‌شود، باب شده است. همچنین استفاده از متون نمایشی سیاسی و قومگرایانه افزایش یافته است، با این حال اقدامی از استانداری آذربایجان‌شرقی و وزارت ارشاد برای انتصاب مدیری که امکانات کشور اسلامی را دستمایۀ ترویج فرقۀ ضاله‌ای مثل بهائیت نکند، صورت نگرفته است. 🔺سایت فرقه‌نیوز دربارۀ بزرگداشت بیضایی بهائی در تبریز نوشت: «نگاهی به سیر تاریخی و متون پایه‌ای این تشکیلات نشان می‌دهد که بهره‌گیری از هنر در بهائیت، یک ابتکار فردی یا ذوقِ شخصی پیروان نیست، بلکه یک «دستورالعمل و راهبرد سازمانی» است. عباس افندی، رهبر دوم این فرقه در کتاب پیام آسمانی جلد 2 صفحه 43، صراحتاً هنر را وسیله‌ای برای «انجذاب قلوب» و انتقال مفاهیم فرقه‌ای معرفی می‌کند. این خط فکری در دوران شوقی افندی نیز تداوم یافت و او هنر و ادبیات را از مؤثرترین ابزارهای گسترش تعالیم بهائی برشمرد.» @tabriz404 🇮🇷 نخبگان آذربایجان